miano przeciwciał neutralizujących
Miano przeciwciał neutralizujących to miara ilościowa zdolności surowicy pacjenta do neutralizacji patogenów, głównie wirusów. Określa najwyższe rozcieńczenie surowicy, przy którym przeciwciała wciąż wykazują aktywność neutralizującą wobec określonego patogenu.
W diagnostyce laboratoryjnej miano przeciwciał neutralizujących stanowi ważny parametr w ocenie odpowiedzi immunologicznej po infekcji lub szczepieniu. Badanie to wykonuje się w testach neutralizacji, gdzie obserwuje się hamowanie efektu cytopatycznego wirusa w hodowli komórkowej pod wpływem badanej surowicy.
Wysokie miano przeciwciał neutralizujących często koreluje z ochroną przed zachorowaniem, co ma szczególne znaczenie w ocenie skuteczności szczepionek oraz w monitorowaniu odporności populacyjnej. W kontekście pandemii COVID-19 parametr ten zyskał na znaczeniu jako marker skuteczności szczepionek przeciwko SARS-CoV-2 oraz trwałości odporności poszczepiennej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Verorab 3,25 j.m. wirusa wścieklizny, szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M (inaktywowany)/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
VERORAB to inaktywowana szczepionka przeciw wściekliźnie, zawierająca szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M namnażany w komórkach VERO, w dawce 0,5 ml zawierającej 3,25 j.m. wirusa. Immunogenność szczepionki potwierdzono w standardowym 3-dawkowym schemacie (dni 0, 7, 21 lub 28), gdzie u 100% pacjentów osiągnięto miano przeciwciał neutralizujących ≥ 0,5 j.m./ml do 14 dnia po zakończeniu cyklu. Przyspieszony 2-dawkowy schemat (dni 0 i 7) podawany domięśniowo lub śródskórnie (2×0,1 ml) wykazał odpowiedź immunologiczną u ponad 97% zaszczepionych już w 21 dniu. Długoterminowa obserwacja do 10 lat potwierdziła utrzymanie ochronnych mian przeciwciał u 96,9% pacjentów po dawce przypominającej podanej po roku. Po roku od szczepienia obserwowano szybką i silną odpowiedź anamnestyczną po symulowanej profilaktyce poekspozycyjnej (PEP), co świadczy o trwałej pamięci immunologicznej.
immunoglobulina przeciwko wściekliźnie, komórki Vero, miano przeciwciał neutralizujących, odpowiedź anamnestyczna, pamięć immunologiczna, podanie śródskórne, profilaktyka poekspozycyjna, profilaktyka przedekspozycyjna, przeciwciała neutralizujące wirusa wścieklizny, schemat Essen, schemat Zagreb, szczep Wistar Rabies, szczepionka przeciw wściekliźnie, wirus wścieklizny - Leksykon substancji czynnych
Wirus wścieklizny – Właściwości farmakodynamiczne
Szczepionka przeciw wściekliźnie VERORAB zawiera inaktywowany szczep wirusa Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M, namnażany w komórkach VERO, w dawce 3,25 j.m. na 0,5 ml. Immunogenność preparatu potwierdzono w badaniach klinicznych, gdzie miano przeciwciał neutralizujących wirusa ≥ 0,5 j.m./ml uznano za poziom ochronny. Schematy 3-dawkowe (dni 0, 7, 21 lub 28) indukowały odpowiedź immunologiczną u wszystkich pacjentów do 14 dnia po szczepieniu pierwotnym, a długoterminowa obserwacja wykazała utrzymanie ochrony u 96,9% osób przez 10 lat po dawce przypominającej podanej po roku. Schematy tygodniowe, zarówno domięśniowe (2x 0,5 ml), jak i śródskórne (2x 0,1 ml), wykazały wysoką skuteczność immunologiczną z osiągnięciem miana ≥ 0,5 j.m./ml u ponad 97% uczestników do 21 dnia, a także szybkie i silne odpowiedzi anamnestyczne po symulowanej profilaktyce poekspozycyjnej (PEP) rok po szczepieniu pierwotnym.
dawka przypominająca, droga domięśniowa, droga śródskórna, immunogenność szczepionki, immunoglobulina przeciw wściekliźnie, komórki Vero, miano przeciwciał neutralizujących, odpowiedź anamnestyczna, odpowiedź immunologiczna, populacja pediatryczna, profilaktyka poekspozycyjna, profilaktyka przedekspozycyjna, przeciwciała neutralizujące wirusa wścieklizny, schemat Essen, schemat trzydawkowy, schemat Zagreb, skuteczność kliniczna, szczep Wistar Rabies, wirus wścieklizny