schemat Essen
Schemat Essen to protokół terapeutyczny stosowany w adiuwantowym leczeniu czerniaka złośliwego, opracowany w Niemczech, w ośrodku onkologicznym w Essen. Jest to zmodyfikowana forma immunoterapii interferonem alfa-2b, który podaje się w wysokich dawkach dożylnie przez określony czas, a następnie kontynuuje się leczenie podskórne w dawkach podtrzymujących.
Klasyczny schemat Essen obejmuje dwie fazy: indukcyjną, trwającą 4 tygodnie, podczas której interferon alfa-2b podawany jest dożylnie w dawce 20 milionów jednostek/m² przez 5 dni w tygodniu, oraz fazę podtrzymującą, trwającą 48 tygodni, z podskórnym podawaniem 10 milionów jednostek/m² trzy razy w tygodniu.
Badania kliniczne wykazały, że schemat Essen może wydłużyć czas przeżycia wolnego od choroby u pacjentów z czerniakiem w stadium II i III po całkowitej resekcji chirurgicznej. Jest to alternatywa dla innych schematów leczenia interferonem, takich jak protokół Kirkwooda, różniąc się głównie dawkowaniem i sposobem podania leku.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Verorab 3,25 j.m. wirusa wścieklizny, szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M (inaktywowany)/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
VERORAB to inaktywowana szczepionka przeciw wściekliźnie, zawierająca szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M namnażany w komórkach VERO, w dawce 0,5 ml zawierającej 3,25 j.m. wirusa. Immunogenność szczepionki potwierdzono w standardowym 3-dawkowym schemacie (dni 0, 7, 21 lub 28), gdzie u 100% pacjentów osiągnięto miano przeciwciał neutralizujących ≥ 0,5 j.m./ml do 14 dnia po zakończeniu cyklu. Przyspieszony 2-dawkowy schemat (dni 0 i 7) podawany domięśniowo lub śródskórnie (2×0,1 ml) wykazał odpowiedź immunologiczną u ponad 97% zaszczepionych już w 21 dniu. Długoterminowa obserwacja do 10 lat potwierdziła utrzymanie ochronnych mian przeciwciał u 96,9% pacjentów po dawce przypominającej podanej po roku. Po roku od szczepienia obserwowano szybką i silną odpowiedź anamnestyczną po symulowanej profilaktyce poekspozycyjnej (PEP), co świadczy o trwałej pamięci immunologicznej.
immunoglobulina przeciwko wściekliźnie, komórki Vero, miano przeciwciał neutralizujących, odpowiedź anamnestyczna, pamięć immunologiczna, podanie śródskórne, profilaktyka poekspozycyjna, profilaktyka przedekspozycyjna, przeciwciała neutralizujące wirusa wścieklizny, schemat Essen, schemat Zagreb, szczep Wistar Rabies, szczepionka przeciw wściekliźnie, wirus wścieklizny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Verorab 3,25 j.m. wirusa wścieklizny, szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M (inaktywowany)/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka VERORAB, stosowana w profilaktyce wścieklizny, podawana jest po rekonstytucji w dawce 0,5 ml domięśniowo lub 0,1 ml śródskórnie. Profilaktyka przed ekspozycją (PrEP) u osób immunokompetentnych realizowana jest według schematów tradycyjnych (dawki w dniach 0, 7, 21/28) lub tygodniowych (dawki w dniach 0 i 7), z wyłączeniem schematu tygodniowego u osób z obniżoną odpornością. Szczepionka może być również stosowana jako dawka przypominająca po wcześniejszym szczepieniu szczepionkami na liniach komórkowych VERO lub ludzkich komórek diploidalnych. U dzieci i młodzieży stosuje się takie same dawki jak u dorosłych, z podaniem domięśniowym w mięsień naramienny lub przednio-boczną część uda, a śródskórnym w górną część ramienia lub przedramię.
dawka przypominająca, immunoglobulina przeciw wściekliźnie, kategoria ekspozycji, kategoria narażenia, mięsień naramienny, obserwacja weterynaryjna, osoba immunokompetentna, pacjent immunoniekompetentny, podanie domięśniowe, podanie donaczyniowe, podanie śródskórne, profilaktyka po ekspozycji, profilaktyka poekspozycyjna, profilaktyka przed ekspozycją, rekonstytucja proszku, schemat Essen, schemat Zagrzeb, środek wirusobójczy, szczepionka przeciw wściekliźnie, szczepionka VERORAB, wirus wścieklizny, zaburzenie odporności - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rabipur nie mniej niż 2,5 j.m. wirusa wścieklizny, szczep Flury LEP (inaktywowany); 1 dawka (1 ml)
Szczepionka Rabipur, zawierająca co najmniej 2,5 j.m. inaktywowanego wirusa wścieklizny (szczep Flury LEP) na komórkach PCEC, stosowana jest w dawce 1 ml zarówno w szczepieniach pierwotnych, jak i przypominających. U osób nieszczepionych zaleca się pierwotny cykl szczepienia obejmujący trzy dawki według schematu klasycznego (dni 0, 7, 21/28) lub przyspieszonego (dni 0 i 7), przy czym u pacjentów z obniżoną odpornością obowiązuje wyłącznie schemat klasyczny z koniecznością kontroli serologicznej (przeciwciała ≥0,5 j.m./ml) 2-4 tygodnie po pierwszej dawce. Szczepienia przypominające standardowo podaje się co 2-5 lat, a ich termin po schemacie przyspieszonym wymaga potwierdzenia poziomu przeciwciał. Rabipur może być stosowany jako dawka przypominająca także u osób wcześniej szczepionych szczepionkami HDCV.
badanie serologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, cykl szczepienia, dawka przypominająca, immunoglobulina, immunoglobulina przeciw wściekliźnie, inaktywowany wirus wścieklizny, kategoria ekspozycji, komórki diploidalne, lek immunosupresyjny, mięsień naramienny, oczyszczone komórki zarodków kurzych, odpowiedź immunologiczna, pacjent immunokompetentny, pacjent z obniżoną odpornością, PCEC, podanie domięśniowe, poziom przeciwciał, profilaktyka poekspozycyjna, profilaktyka przedekspozycyjna, przednio-boczna część uda, rekonstytucja szczepionki, schemat Essen, schemat klasyczny szczepienia, schemat przyspieszony szczepienia, schemat Zagrzeb, szczep Flury LEP, wścieklizna - Leksykon substancji czynnych
Wirus wścieklizny – Dawkowanie i sposób podawania
Wirus wścieklizny stosowany w szczepionce Verorab (szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M, inaktywowany, namnażany w komórkach VERO) występuje w dawce 3,25 j.m. na 0,5 ml po rekonstytucji. Dawkowanie zależy od drogi podania: domięśniowo (im.) 0,5 ml lub śródskórnie (id.) 0,1 ml. Profilaktyka przed ekspozycją u osób immunokompetentnych może być prowadzona według schematów tradycyjnego (3 dawki im. w dniach 0, 7, 21/28) lub tygodniowego (2 dawki w dniu 0 i 7, śródskórnie lub domięśniowo, z wyłączeniem osób z obniżoną odpornością). Szczepionka może być stosowana jako dawka przypominająca po wcześniejszym szczepieniu na liniach komórkowych. U osób z obniżoną odpornością zaleca się tradycyjny 3-dawkowy schemat z kontrolą serologiczną przeciwciał neutralizujących po 2-4 tygodniach.
antybiotykoterapia, dawka przypominająca, immunoglobulina przeciw wściekliźnie, immunosupresja, kategoria narażenia, komórka diploidalna, komórki Vero, mięsień naramienny, obserwacja weterynaryjna, osoba immunokompetentna, podanie domięśniowe, podanie śródskórne, profilaktyka poekspozycyjna, profilaktyka przeciwtężcowa, profilaktyka przedekspozycyjna, przeciwciało neutralizujące, przednio-boczna część uda, rekonstytucja produktu, schemat Essen, schemat Zagrzeb, środek wirusobójczy, szczep Wistar Rabies, szczepionka VERORAB, wirus wścieklizny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rabipur nie mniej niż 2,5 j.m. wirusa wścieklizny, szczep Flury LEP (inaktywowany); 1 dawka (1 ml)
Szczepionka Rabipur, zawierająca inaktywowany wirus wścieklizny szczepu Flury LEP w dawce nie mniejszej niż 2,5 j.m./ml, stymuluje produkcję przeciwciał neutralizujących (RVNA) kluczowych w ochronie przed zakażeniem wirusem wścieklizny. U osób nieimmunizowanych pierwotny cykl szczepienia (3 dawki domięśniowe) indukuje ochronny poziom przeciwciał (RVNA ≥0,5 j.m./ml) w ciągu 3-4 tygodni od zakończenia szczepienia. Odpowiedź immunologiczna utrzymuje się do 2 lat bez konieczności dawek przypominających, jednak ze względu na stopniowy spadek poziomu przeciwciał, dawki przypominające mogą być konieczne dla utrzymania ochrony. Przyspieszony schemat szczepienia charakteryzuje się szybszym spadkiem odpowiedzi immunologicznej, co może wymagać wcześniejszego podania dawki przypominającej. Podanie dawki przypominającej po roku od pierwotnej immunizacji powoduje co najmniej 10-krotne zwiększenie średnich geometrycznych stężeń przeciwciał (GMC) do dnia 30, a u osób wcześniej szczepionych HDCV obserwuje się szybką odpowiedź anamnestyczną.
albumina jaja kurzego, amfoterycyna B, chlorotetracyklina, dawka przypominająca, immunoglobulina przeciw wściekliźnie, inaktywowany wirus wścieklizny, komórki zarodków kurzych, ludzka albumina osoczowa, ludzkie komórki diploidalne, neomycyna, odpowiedź anamnestyczna, odpowiedź immunologiczna, profilaktyka poekspozycyjna, profilaktyka przedekspozycyjna, przeciwciała neutralizujące wirusa wścieklizny, przyspieszony schemat szczepienia, schemat Essen, schemat Zagrzeb, średnie geometryczne stężenie, szczep Flury LEP - Leksykon substancji czynnych
Wirus wścieklizny – Właściwości farmakodynamiczne
Szczepionka przeciw wściekliźnie VERORAB zawiera inaktywowany szczep wirusa Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M, namnażany w komórkach VERO, w dawce 3,25 j.m. na 0,5 ml. Immunogenność preparatu potwierdzono w badaniach klinicznych, gdzie miano przeciwciał neutralizujących wirusa ≥ 0,5 j.m./ml uznano za poziom ochronny. Schematy 3-dawkowe (dni 0, 7, 21 lub 28) indukowały odpowiedź immunologiczną u wszystkich pacjentów do 14 dnia po szczepieniu pierwotnym, a długoterminowa obserwacja wykazała utrzymanie ochrony u 96,9% osób przez 10 lat po dawce przypominającej podanej po roku. Schematy tygodniowe, zarówno domięśniowe (2x 0,5 ml), jak i śródskórne (2x 0,1 ml), wykazały wysoką skuteczność immunologiczną z osiągnięciem miana ≥ 0,5 j.m./ml u ponad 97% uczestników do 21 dnia, a także szybkie i silne odpowiedzi anamnestyczne po symulowanej profilaktyce poekspozycyjnej (PEP) rok po szczepieniu pierwotnym.
dawka przypominająca, droga domięśniowa, droga śródskórna, immunogenność szczepionki, immunoglobulina przeciw wściekliźnie, komórki Vero, miano przeciwciał neutralizujących, odpowiedź anamnestyczna, odpowiedź immunologiczna, populacja pediatryczna, profilaktyka poekspozycyjna, profilaktyka przedekspozycyjna, przeciwciała neutralizujące wirusa wścieklizny, schemat Essen, schemat trzydawkowy, schemat Zagreb, skuteczność kliniczna, szczep Wistar Rabies, wirus wścieklizny