oporna celiakia

Oporna celiakia (ang. refractory celiac disease, RCD) to rzadkie, ale poważne powikłanie celiakii, charakteryzujące się utrzymywaniem się lub nawrotem objawów choroby i zaniku kosmków jelitowych pomimo ścisłego przestrzegania diety bezglutenowej przez co najmniej 6-12 miesięcy. Występuje u około 1-2% pacjentów z celiakią i stanowi poważne wyzwanie diagnostyczno-terapeutyczne.

Wyróżnia się dwa typy opornej celiakii: typ I, charakteryzujący się prawidłową populacją limfocytów śródnabłonkowych, oraz typ II, w którym występuje nieprawidłowy, monoklonalny fenotyp limfocytów śródnabłonkowych. Typ II wiąże się z gorszym rokowaniem i wyższym ryzykiem rozwoju chłoniaka T-komórkowego związanego z enteropatią (EATL).

Diagnostyka opornej celiakii obejmuje wykluczenie innych przyczyn utrzymywania się objawów (nieświadome spożywanie glutenu, inne choroby współistniejące), badania serologiczne, endoskopowe z biopsją dwunastnicy oraz badania immunohistochemiczne i molekularne limfocytów śródnabłonkowych. Leczenie obejmuje farmakoterapię immunosupresyjną (glikokortykosteroidy, azatiopryna), a w przypadku typu II również rozważenie chemioterapii i przeszczepu komórek macierzystych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl