netromycyna

Netromycyna (netylmycyna) to antybiotyk aminoglikozydowy o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez bakterie Gram-ujemne, w tym Pseudomonas aeruginosa, oraz niektóre bakterie Gram-dodatnie. Wykazuje działanie bakteriobójcze poprzez hamowanie syntezy białek bakteryjnych, wiążąc się nieodwracalnie z podjednostką 30S rybosomu.

Lek stosowany jest głównie w leczeniu ciężkich zakażeń układu moczowego, oddechowego, zakażeń skóry i tkanek miękkich, zakażeń wewnątrzbrzusznych, posocznicy oraz innych ciężkich infekcji. Netromycyna podawana jest najczęściej drogą domięśniową lub dożylną, a dawkowanie ustala się w oparciu o masę ciała pacjenta i funkcję nerek.

Podobnie jak inne aminoglikozydy, netromycyna może wykazywać działanie nefrotoksyczne i ototoksyczne, dlatego wymaga monitorowania parametrów nerkowych oraz stężenia leku w surowicy, szczególnie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, osób starszych i noworodków. Lek nie powinien być stosowany jednocześnie z innymi lekami nefrotoksycznymi i ototoksycznymi.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Gentamycyna – Interakcje

Gentamycyna, aminoglikozydowy antybiotyk o szerokim spektrum działania, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne zależne od drogi podania i stosowanych jednocześnie leków. Szczególnie istotne są interakcje z silnie działającymi lekami moczopędnymi (kwas etakrynowy, furosemid), które zwiększają stężenie gentamycyny w surowicy i tkankach, podnosząc ryzyko nefro- i ototoksyczności. Również leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (sukcynylocholina, tubokuraryna) nasilają blokadę nerwowo-mięśniową, co może prowadzić do porażenia mięśni oddechowych. Wysokie ryzyko toksyczności nerkowej, słuchowej i neurologicznej występuje także przy jednoczesnym stosowaniu gentamycyny z innymi aminoglikozydami, wankomycyną, polimyksynami, amfoterycyną B, cisplatyną czy cyklosporyną. U noworodków indometacyna może zwiększać stężenie gentamycyny w osoczu, a bisfosfoniany podnoszą ryzyko hipokalcemii. W przypadku preparatów miejscowych, antagonizm obserwuje się przy łączeniu gentamycyny z erytromycyną lub chloramfenikolem, a także występują niezgodności fizykochemiczne z amfoterycyną B, heparyną, sulfadiazyną i beta-laktamami, co może prowadzić do powstawania osadów w worku spojówkowym.
amfoterycyna B, amikacyna, aminoglikozyd, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk beta-laktamowy, betametazon, bisfosfonian, blokada nerwowo-mięśniowa, cefalorydyna, cefalosporyna, chloramfenikol, cisplatyna, cyklosporyna, doustny lek przeciwzakrzepowy, erytromycyna, furosemid, gentamycyna, heparyna, hipokalcemia, indometacyna, klindamycyna, kwas etakrynowy, lek blokujący przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, lek cholinergiczny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek neurotoksyczny, nefrotoksyczność, neomycyna, neostygmina, netromycyna, niezgodność fizykochemiczna, oporność krzyżowa, ototoksyczność, piperacylina, pirydostygmina, polimyksyna B, porażenie mięśni oddechowych, streptomycyna, sukcynylocholina, sulfadiazyna, tobramycyna, toksyna botulinowa, tubokuraryna, wankomycyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Gentamycin KRKA 40 mg/ml

Gentamycyna, jako aminoglikozyd, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco zwiększać ryzyko nefrotoksyczności, ototoksyczności oraz neurotoksyczności. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z silnymi lekami moczopędnymi (kwas etakrynowy, furosemid), które podnoszą stężenie gentamycyny w surowicy i tkankach, co zwiększa ryzyko uszkodzenia nerek oraz narządu słuchu i równowagi. Również kojarzenie gentamycyny z lekami blokującymi przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe (sukcynylocholina, tubokuraryna) może prowadzić do nasilonej blokady nerwowo-mięśniowej i potencjalnego zahamowania czynności oddechowej, wymagając ścisłej obserwacji i ewentualnego podania wapnia oraz neostygminy. Wysokie ryzyko toksyczności występuje także przy łączeniu gentamycyny z innymi aminoglikozydami (amikacyna, tobramycyna, netromycyna, neomycyna, streptomycyna) oraz lekami o działaniu oto-, neuro- i nefrotoksycznym, takimi jak wankomycyna, cefalorydyna, amfoterycyna B, cyklosporyna, cisplatyna, metoksyfluran czy środki cieniujące stosowane w diagnostyce obrazowej.
amfoterycyna B, amikacyna, aminoglikozyd, anestetyk, antybiotyk beta-laktamowy, bisfosfonian, blokada nerwowo-mięśniowa, cefalorydyna, cisplatyna, cyklosporyna, dyspnea, działanie nefrotoksyczne, foskarnet, furosemid, gentamycyna, hipokalcemia, indometacyna, klindamycyna, kwas etakrynowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek nefrotoksyczny, lek neurotoksyczny, lek ototoksyczny, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, miastenia, nefrotoksyczność, neomycyna, neostygmina, netromycyna, ototoksyczność, piperacylina, pirydostygmina, polimyksyna B, przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, środek cieniujący, streptomycyna, sukcynylocholina, tobramycyna, toksyna botulinowa, tubokuraryna, wankomycyna, wiomycyna

netromycyna

Powiązane wpisy

Gentamycyna – Interakcje

Interakcje leku – Gentamycin KRKA 40 mg/ml