wiomycyna
Wiomycyna, znana również jako wiomycyna A, to antybiotyk peptydowy wyizolowany z bakterii Streptomyces vinaceus. Należy do grupy antybiotyków peptydowych i jest strukturalnie spokrewniona z aktynomycyną. Wiomycyna wykazuje działanie przeciwbakteryjne głównie wobec bakterii Gram-dodatnich, w tym prątków gruźlicy (Mycobacterium tuberculosis).
Mechanizm działania wiomycyny polega na wiązaniu się z DNA bakterii i hamowaniu syntezy RNA, co prowadzi do zaburzenia syntezy białek i śmierci komórki bakteryjnej. Ze względu na swoją skuteczność przeciwko prątkom gruźlicy, wiomycyna była stosowana jako lek przeciwgruźliczy, szczególnie w przypadkach oporności na inne leki pierwszego rzutu.
W praktyce klinicznej wiomycyna została w dużej mierze zastąpiona przez nowsze, mniej toksyczne antybiotyki. Jej stosowanie wiąże się z istotnymi działaniami niepożądanymi, w tym nefrotoksycznością, ototoksycznością oraz reakcjami nadwrażliwości. W niektórych krajach wiomycyna nadal znajduje zastosowanie w leczeniu zakażeń wywołanych przez wielolekooporne szczepy Mycobacterium tuberculosis, jako składnik złożonych schematów terapeutycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Netenax 3 mg/ml
Produkt leczniczy Netenax zawierający netylmycynę w stężeniu 3 mg/ml w postaci kropli do oczu wykazuje potencjalne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w terapii okulistycznej. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania innych leków nefrotoksycznych i ototoksycznych, takich jak inne aminoglikozydy, cisplatyna, polimyksyna B, kolistyna, wiomycyna, streptomycyna, wankomycyna, wybrane cefalosporyny (np. cefaloridyna) oraz silnie działające diuretyki (kwas etakrynowy, furosemid), ze względu na wysokie ryzyko nasilenia nefrotoksyczności i ototoksyczności, nawet przy miejscowej aplikacji. Ponadto, interakcje z antybiotykami beta-laktamowymi (penicyliny, cefalosporyny) mogą prowadzić do wzajemnej inaktywacji substancji czynnych oraz zmniejszenia okresu półtrwania lub stężenia netylmycyny w osoczu, co wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek.
aminoglikozyd, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk polipeptydowy, cefaloridyna, cefalosporyna, cisplatyna, działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, furosemid, kolistyna, krople do oczu, kwas etakrynowy, lek moczopędny, lek nefrotoksyczny, lek ototoksyczny, maść do oczu, nefrotoksyczność, netylmycyna, niewydolność nerek, okres półtrwania, ototoksyczność, penicylina, polimyksyna B, preparat okulistyczny, stężenie aminoglikozydu, streptomycyna, terapia okulistyczna, wankomycyna, wiomycyna, zakażenie oka - Leksykon leków
Interakcje leku – Cetix 400 mg
Cefiksym wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które należy uwzględnić podczas terapii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie cefiksymu z lekami nefrotoksycznymi, takimi jak aminoglikozydy (gentamycyna, amikacyna, tobramycyna), polipeptydy (kolistyna, polimyksyna, wiomycyna) oraz silnie działające diuretyki (kwas etakrynowy, furosemid), co znacząco zwiększa ryzyko uszkodzenia nerek. Nifedypina, antagonista kanałów wapniowych, może zwiększać biodostępność cefiksymu nawet o 70%, co wymaga monitorowania działań niepożądanych i ewentualnej korekty dawki. Ponadto, cefiksym może wydłużać czas protrombinowy, co jest istotne u pacjentów przyjmujących doustne antykoagulanty (warfaryna, acenokumarol), wskazując na konieczność częstszego monitorowania INR i dostosowania terapii przeciwzakrzepowej.
acenokumarol, alkohol etylowy, amikacyna, antagonista kanałów wapniowych, antybiotyki aminoglikozydowe, cefalosporyny, cefiksym, ciała ketonowe w moczu, czas protrombinowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, furosemid, gentamycyna, glukoza w moczu, INR, kolistyna, kwas etakrynowy, leki nefrotoksyczne, nefrotoksyczność, nifedypina, odczyn Coombsa, oksydaza glukozowa, polimyksyna, polipeptydy, reakcja disulfiramopodobna, roztwór Benedicta, roztwór Fehlinga, tobramycyna, warfaryna, wiomycyna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Cetix 100 mg/5 ml
Cefiksym, jako cefalosporyna, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest zwiększone ryzyko nefrotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu z aminoglikozydami (gentamycyna, amikacyna), kolistyną, polimyksyną oraz wiomycyną, co wynika z addytywnego działania nefrotoksycznego i wymaga ścisłego monitorowania funkcji nerek. Podobne ryzyko obserwuje się przy koadministracji z diuretykami pętlowymi (kwas etakrynowy, furosemid), które potencjalizują nefrotoksyczność cefiksymu. Nifedypina zwiększa biodostępność cefiksymu nawet o 70%, co może wymagać dostosowania dawki i monitorowania działań niepożądanych. Ponadto, cefiksym może wydłużać czas protrombinowy, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe (warfaryna, acenokumarol), co wskazuje na konieczność częstszego monitorowania INR i ewentualnej korekty dawkowania.
acenokumarol, antagonista kanałów wapniowych, antybiotyk aminoglikozydowy, biodostępność leku, cefalosporyna, cefiksym, ciała ketonowe, czas protrombinowy, diuretyk pętlowy, działanie niepożądane, farmakokinetyka leku, furosemid, glukoza w moczu, hepatotoksyczność, INR, kolistyna, kwas etakrynowy, lek nefrotoksyczny, nefrotoksyczność, nifedypina, odczyn Coombsa, polimyksyna, reakcja disulfiramopodobna, warfaryna, wiomycyna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Edicin 1000 mg
Wankomycyna, składnik produktu leczniczego Edicin, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne są reakcje skórne i alergiczne przy jednoczesnym stosowaniu z lekami znieczulającymi, manifestujące się rumieniem i reakcjami rzekomoanafilaktycznymi; zaleca się wtedy podawanie wankomycyny w infuzji trwającej ponad 60 minut przed znieczuleniem. Ponadto, współpodawanie z lekami o działaniu ototoksycznym, nefrotoksycznym lub neurotoksycznym, takimi jak aminoglikozydy (gentamycyna, tobramycyna, amikacyna), amfoterycyna B, kwas etakrynowy, bacytracyna, polimiksyna B, piperacylina z tazobaktamem, kolistyna, wiomycyna oraz cisplatyna, wymaga ścisłego monitorowania funkcji nerek, słuchu i układu nerwowego ze względu na ryzyko nasilenia toksyczności. Warto podkreślić, że cisplatyna i aminoglikozydy wykazują wysoką istotność kliniczną interakcji, co wymaga rozważenia alternatywnych terapii lub dostosowania dawek.
amfoterycyna B, amikacyna, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk polipeptydowy, bacytracyna, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, cisplatyna, diuretyk pętlowy, działanie nefrotoksyczne, działanie neurotoksyczne, działanie ototoksyczne, funkcja nerek, gentamycyna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kolistyna, kwas etakrynowy, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwnowotworowy, lek zwiotczający mięśnie, niezgodność farmaceutyczna, piperacylina z tazobaktamem, polimiksyna B, reakcja alergiczna, reakcja histaminowa, reakcja rzekomoanafilaktyczna, reakcja skórna, rumień, tobramycyna, wankomycyna, wiomycyna, zaczerwienienie skóry - Leksykon leków
Interakcje leku – Garamycin 2 mg/cm2
Gąbka Garamycin zawierająca gentamycynę w stężeniu 2 mg/cm² wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych mimo utrzymania bezpiecznych stężeń w surowicy. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z silnymi diuretykami (kwas etakrynowy, furosemid), które mogą nasilać ototoksyczność oraz modyfikować stężenia gentamycyny w organizmie. Równoczesne lub sekwencyjne podawanie gentamycyny z lekami o działaniu neurotoksycznym, takimi jak cisplatyna, inne aminoglikozydy (streptomycyna, kanamycyna), cefalorydyna, wiomycyna oraz polimyksyny B i E, jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko synergistycznego uszkodzenia nerwów i nerek. Dodatkowo, u pacjentów stosujących środki zwiotczające mięśnie (chlorek suksametonium, tubokuraryna, dekametonium) lub poddawanych znieczuleniu ogólnemu, gentamycyna może nasilać blokadę nerwowo-mięśniową, co wymaga monitorowania funkcji oddechowej i przygotowania soli wapnia jako antidotum.
aminoglikozyd, antybiotyk, antybiotyk cefalosporynowy, antybiotyk peptydowy, blokada nerwowo-mięśniowa, cefalorydyna, cisplatyna, cytrynian, dekametonium, furosemid, gentamycyna, kanamycyna, kwas etakrynowy, lek moczopędny, nefrotoksyczność, nerw przedsionkowo-ślimakowy, neurotoksyczność, niewydolność oddechowa, ototoksyczność, polimyksyna, sole wapnia, środek zwiotczający, streptomycyna, suksametonium, transfuzja krwi, tubokuraryna, uszkodzenie słuchu, wiomycyna, znieczulenie ogólne - Leksykon substancji czynnych
Netylmycyna – Interakcje
Netylmycyna, aminoglikozyd stosowany miejscowo w postaci kropli do oczu, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, zwłaszcza z lekami o potencjale nefro- i ototoksycznym. Szczególnie ryzykowne jest jednoczesne lub następcze stosowanie z cytotoksyczną cisplatyną, antybiotykami polipeptydowymi (polimyksyna B, kolistyna), innymi aminoglikozydami (gentamycyna, amikacyna, tobramycyna, streptomycyna), wankomycyną, wiomycyną, cefalosporynami (zwłaszcza cefalorydyną) oraz diuretykami pętlowymi (furosemid, kwas etakrynowy). Interakcje te mogą prowadzić do nasilenia nefrotoksyczności i ototoksyczności, a także do wzajemnej inaktywacji leków beta-laktamowych i aminoglikozydów, skutkującej zmniejszeniem stężenia netylmycyny w osoczu i skróceniem jej okresu półtrwania. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania tych leków lub ścisłe monitorowanie funkcji nerek (kreatynina, eGFR) i słuchu u pacjentów. W przypadku stosowania więcej niż jednego leku okulistycznego należy zachować co najmniej 5-minutową przerwę między aplikacjami, a maści do oczu aplikować jako ostatnie.
amikacyna, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk beta-laktamowy, cefalorydyna, cefalosporyna, cisplatyna, diuretyk pętlowy, działanie nefrotoksyczne, działanie ototoksyczne, EGFR, farmakokinetyka leku, furosemid, gentamycyna, inaktywacja substancji czynnej, interakcja z alkoholem, kolistyna, krople do oczu, kwas etakrynowy, lek nefrotoksyczny, maść do oczu, monitorowanie funkcji nerek, netylmycyna, neurotoksyczność, ocena słuchu, okres półtrwania leku, oporność bakteryjna, penicylina, polimyksyna B, poziom kreatyniny, produkt okulistyczny, przepływ nerkowy krwi, przestrzeganie zaleceń, stężenie aminoglikozydu, stężenie leku w osoczu, streptomycyna, stres oksydacyjny, tobramycyna, uszkodzenie narządu słuchu, wankomycyna, wiomycyna - Leksykon substancji czynnych
Wankomycyna – Interakcje
Wankomycyna, jako antybiotyk glikopeptydowy, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco zwiększać ryzyko nefrotoksyczności i ototoksyczności. Szczególnie istotne są interakcje z aminoglikozydami (np. gentamycyna, tobramycyna, amikacyna), gdzie zaleca się ograniczenie dawki wankomycyny do 500 mg co 8 godzin oraz ścisłe monitorowanie funkcji nerek i słuchu. Podobne ryzyko występuje przy jednoczesnym stosowaniu piperacyliny z tazobaktamem, amfoterycyny B, bacytracyny, kolistyny, polimiksyny B, wiomycyny, cisplatyny oraz kwasu etakrynowego. W przypadku leków znieczulenia ogólnego obserwuje się zwiększone ryzyko reakcji rzekomoanafilaktycznych, spadku ciśnienia tętniczego, rumienia, pokrzywki i świądu, co wymaga podawania wankomycyny w infuzji trwającej ponad 60 minut przed znieczuleniem. Ponadto, wankomycyna może nasilać działanie leków zwiotczających mięśnie (np. sukcynylcholiny), prowadząc do wydłużonej blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, co wymaga uważnego monitorowania pacjenta po zabiegach operacyjnych.
amfoterycyna B, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk glikopeptydowy, bacytracyna, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, cisplatyna, działanie nefrotoksyczne, działanie ototoksyczne, kolistyna, kwas etakrynowy, lek nefrotoksyczny, lek ototoksyczny, lek zwiotczający mięśnie, niezgodność farmaceutyczna, piperacylina z tazobaktamem, polimiksyna B, reakcja disulfiramopodobna, reakcja histaminowa, reakcja rzekomoanafilaktyczna, stężenie kreatyniny, stężenie wankomycyny w surowicy, sukcynylcholina, wankomycyna, wiomycyna, znieczulenie ogólne - Leksykon substancji czynnych
Cefiksym – Interakcje
Cefiksym, jako cefalosporyna, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mają kluczowe znaczenie w terapii skojarzonej. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z lekami nefrotoksycznymi, takimi jak aminoglikozydy (gentamycyna, amikacyna, tobramycyna), polipeptydy (kolistyna, polimyksyna), wiomycyna oraz silne diuretyki (kwas etakrynowy, furosemid), co znacząco zwiększa ryzyko uszkodzenia nerek i wymaga ścisłego monitorowania parametrów nerkowych. Ponadto, nifedypina może zwiększać biodostępność cefiksymu nawet o 70%, co wymaga dostosowania dawkowania. Cefiksym może także wydłużać czas protrombinowy, co jest istotne u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe (warfaryna, acenokumarol) i wymaga regularnego monitorowania INR oraz ewentualnej modyfikacji dawki. W diagnostyce laboratoryjnej cefiksym może powodować fałszywie dodatnie wyniki testów na glukozę w moczu (roztwór Benedicta, Fehlinga, testy z siarczanem miedzi), bezpośredni odczyn Coombsa oraz oznaczanie ciał ketonowych (testy z nitroprusydkiem), co wymaga stosowania alternatywnych metod enzymatycznych i uwzględnienia tych interferencji w interpretacji wyników.
acenokumarol, amikacyna, antagonista kanału wapniowego, antybiotyk aminoglikozydowy, bloker kanału wapniowego, cefalosporyna, cefiksym, ciała ketonowe w moczu, czas protrombinowy, diuretyk, furosemid, gentamycyna, glukoza w moczu, grupa metylotiotetrazolowa, INR, interakcja lekowa, interferencja diagnostyczna, kolistyna, kwas etakrynowy, lek nefrotoksyczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, metronidazol, nifedypina, odczyn Coombsa, odpowiedź immunologiczna, parametr koagulologiczny, polimyksyna, polipeptyd przeciwbakteryjny, reakcja disulfiramopodobna, tobramycyna, warfaryna, wiomycyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Edicin 500 mg
Wankomycyna (Edicin, 500 mg lub 1 g) wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mogą zwiększać ryzyko ototoksyczności, nefrotoksyczności oraz neurotoksyczności. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z aminoglikozydami (gentamycyna, amikacyna), amfoterycyną B, kwasem etakrynowym, bacytracyną, polimiksyną B, piperacyliną z tazobaktamem, kolistyną, wiomycyną oraz cisplatyną, co wymaga ścisłego monitorowania funkcji nerek i słuchu oraz dostosowania dawkowania. Podawanie wankomycyny w infuzji trwającej ponad 60 minut przed znieczuleniem minimalizuje ryzyko reakcji rzekomoanafilaktycznych. Ponadto, wankomycyna może nasilać blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego przy jednoczesnym stosowaniu leków zwiotczających mięśnie (sukcynylocholina, pankuronium, wekuronium), co wymaga monitorowania funkcji oddechowej i nerwowo-mięśniowej.
alkohol etylowy, amfoterycyna B, amikacyna, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk glikopeptydowy, bacytracyna, blokada nerwowo-mięśniowa, cisplatyna, diuretyk pętlowy, dysfagia, furosemid, gentamycyna, kolistyna, kwas etakrynowy, lek zwiotczający mięśnie, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, niezgodność farmaceutyczna, ototoksyczność, pankuronium, piperacylina z tazobaktamem, polimiksyna B, reakcja disulfiramopodobna, reakcja histaminowa, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień, środek znieczulający, sukcynylocholina, tobramycyna, wankomycyna, warfaryna, wekuronium, wiomycyna