hiperlipazemia
Hiperlipazemia to stan podwyższonego stężenia enzymu lipazy we krwi. Lipaza trzustkowa jest enzymem produkowanym głównie przez trzustkę i odgrywa kluczową rolę w trawieniu tłuszczów. Normy laboratoryjne dla lipazy mogą się różnić między laboratoriami, ale zazwyczaj za hiperlipazęmię uznaje się wartości powyżej 60 U/l.
Najczęstszą przyczyną hiperlipazęmii jest ostre zapalenie trzustki, gdzie stężenie enzymu może przekraczać 3-5 razy wartość górnej granicy normy. Inne przyczyny to przewlekłe zapalenie trzustki, niedrożność przewodów trzustkowych, choroby wątroby, niewydolność nerek, cukrzyca, niektóre nowotwory trzustki oraz stosowanie określonych leków (np. sterydów, leków immunosupresyjnych).
Diagnostyka hiperlipazęmii obejmuje badania obrazowe (USG, tomografia komputerowa), badania krwi (m.in. amylaza, inne wskaźniki zapalenia), oraz w wybranych przypadkach cholangiopankreatografię rezonansu magnetycznego (MRCP) lub endoskopową cholangiopankreatografię wsteczną (ERCP). Hiperlipazemia bez klinicznych objawów choroby trzustki wymaga dalszej diagnostyki w kierunku innych przyczyn.
Leczenie hiperlipazęmii jest ukierunkowane na leczenie choroby podstawowej. W przypadku ostrego zapalenia trzustki często konieczna jest hospitalizacja, nawodnienie dożylne i leczenie przeciwbólowe. W przewlekłym zapaleniu trzustki stosuje się enzymy trzustkowe. Monitorowanie stężenia lipazy jest istotne w ocenie skuteczności leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lamivudine Aurovitas
Lek Lamivudine Aurovitas stosowany w terapii przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko zaostrzeń choroby, które manifestują się wzrostem aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) oraz replikacji HBV DNA. Zaostrzenia mogą wystąpić spontanicznie, podczas terapii lub po jej zakończeniu, szczególnie u pacjentów z mutacją YMDD wirusa HBV, co wymaga rozważenia zmiany lub dodania leku bez krzyżowej oporności. Po zakończeniu leczenia obserwuje się wzrost AlAT powyżej 3-krotnej wartości wyjściowej u 21% pacjentów leczonych lamiwudyną, z większością zdarzeń występujących między 8. a 12. tygodniem, co podkreśla konieczność monitorowania parametrów biochemicznych (AlAT, bilirubina) przez co najmniej 4 miesiące, a u pacjentów z niewyrównaną marskością wątroby nawet do 6 miesięcy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów po przeszczepach oraz z niewyrównaną marskością, ze względu na ryzyko ciężkiej dekompensacji wątroby i konieczność częstych badań wirusologicznych i biochemicznych (AlAT, bilirubina, albuminy, azot mocznikowy, kreatynina, HBV DNA).
Lamivudine Aurovitas wykazuje potencjał mitochondrialnej toksyczności, szczególnie u niemowląt narażonych w okresie prenatalnym lub po urodzeniu, co może skutkować zaburzeniami hematologicznymi (niedokrwistość, neutropenia), metabolicznymi (hiperlipazemia) oraz neurologicznymi (drgawki, wzmożone napięcie, nieprawidłowe zachowanie). Z tego względu dzieci narażone na działanie analogów nukleozydów powinny być poddane szczegółowej obserwacji klinicznej i laboratoryjnej. U pacjentów z współistniejącym zakażeniem HIV zaleca się stosowanie dawki 150 mg lamiwudyny 2 razy dziennie, natomiast standardowa dawka 100 mg jest niewystarczająca i może prowadzić do szybkiego rozwoju oporności HIV. Przed rozpoczęciem terapii HBV należy wykonać testy na HIV i prowadzić regularne monitorowanie aktywności AlAT i poziomu HBV DNA (co 3 miesiące u HBeAg-dodatnich, co 6 miesięcy u HBeAg-ujemnych). Lamiwudyny nie należy stosować jednocześnie z innymi preparatami zawierającymi lamiwudynę lub emtrycytabinę, a także nie zaleca się kojarzenia z kladrybiną. Produkt zawiera mniej niż 23 mg sodu na tabletkę, co klasyfikuje go jako lek „wolny od sodu”.
AlAT, albumina, analogi nukleozydów, antygen HBeAg, azot mocznikowy, bilirubina, chemioterapia przeciwnowotworowa, dekompensacja wątroby, dysfunkcja mitochondriów, emtrycytabina, HBV DNA, hiperlipazemia, immunosupresja, kladrybina, kreatynina, lamiwudyna, leczenie przeciwretrowirusowe, mutacja YMDD, neutropenia, niedokrwistość, niewyrównana marskość wątroby, replikacja HBV DNA, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wyrównana czynność wątroby, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia neurologiczne, zakażenie HIV, zaostrzenie zapalenia wątroby