choroba bez tętna

Choroba bez tętna (choroba Takayasu, tętnica Takayasu) jest rzadkim, przewlekłym schorzeniem autoimmunologicznym charakteryzującym się zapaleniem dużych naczyń krwionośnych, głównie aorty i jej głównych odgałęzień. Nazwa „choroba bez tętna” wynika z charakterystycznego objawu – braku lub osłabienia tętna na kończynach górnych.

Patogeneza choroby obejmuje proces zapalny ściany naczyń, prowadzący do ich zwężenia, niedrożności lub rozwoju tętniaków. W przebiegu choroby dochodzi do pogrubienia ściany naczynia, zwłóknienia i ograniczenia przepływu krwi. W konsekwencji rozwijają się objawy niedokrwienia narządów zaopatrywanych przez zajęte naczynia.

Obraz kliniczny obejmuje objawy ogólne (gorączka, utrata masy ciała, nocne poty) oraz specyficzne dla zajętych naczyń. Charakterystyczne są: różnica ciśnienia między kończynami, osłabienie lub brak tętna, chromanie kończyn, zawroty głowy, omdlenia, bóle głowy, zaburzenia widzenia czy objawy niedokrwienia mięśnia sercowego. Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych (angio-MR, angio-CT, USG dopplerowskie).

Leczenie choroby bez tętna obejmuje terapię immunosupresyjną (głównie glikokortykosteroidy oraz metotreksat, azatiopryna, mykofenolan mofetylu czy cyklofosfamid), leki biologiczne (anty-TNF) w przypadkach opornych, oraz leczenie zabiegowe (angioplastyka, stentowanie, pomostowanie) przy znacznych zwężeniach naczyń. Kluczowe znaczenie ma długoterminowa kontrola procesu zapalnego, co pozwala zapobiec progresji choroby.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl