wysoki poziom cholesterolu

Wysoki poziom cholesterolu, określany medycznie jako hipercholesterolemia, to stan charakteryzujący się podwyższonym stężeniem cholesterolu całkowitego we krwi (>190 mg/dl u dorosłych). Jest jednym z głównych modyfikowalnych czynników ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, w tym choroby wieńcowej i udaru mózgu.

Szczególnie istotne znaczenie kliniczne ma podwyższone stężenie cholesterolu LDL (tzw. „złego cholesterolu”), które prowadzi do rozwoju miażdżycy poprzez odkładanie się złogów cholesterolowych w ścianach tętnic. Optymalne wartości cholesterolu LDL różnią się w zależności od indywidualnego ryzyka sercowo-naczyniowego pacjenta i wahają się od <70 mg/dl dla pacjentów bardzo wysokiego ryzyka do <115 mg/dl dla osób niskiego ryzyka.

Hipercholesterolemia może mieć charakter pierwotny (uwarunkowany genetycznie, np. w rodzinnej hipercholesterolemii) lub wtórny (spowodowany innymi schorzeniami, takimi jak niedoczynność tarczycy, zespół nerczycowy, choroby wątroby czy stosowanie niektórych leków). Diagnostyka obejmuje pełny lipidogram na czczo, ocenę ryzyka sercowo-naczyniowego oraz wykluczenie przyczyn wtórnych.

Leczenie hipercholesterolemii opiera się na modyfikacji stylu życia (dieta uboga w tłuszcze nasycone i cholesterol, regularna aktywność fizyczna, utrzymanie prawidłowej masy ciała) oraz farmakoterapii. Statyny stanowią leki pierwszego wyboru w farmakoterapii, a w przypadku nieosiągnięcia docelowych wartości LDL-C stosuje się terapię skojarzoną z ezetymibem, inhibitorami PCSK9 lub kwasem bempedowym.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl