płytki amyloidowe

Płytki amyloidowe (zwane również blaszkami amyloidowymi lub płytkami starczymi) to pozakomórkowe złogi białka beta-amyloidu, które gromadzą się w tkance nerwowej mózgu. Stanowią one jeden z głównych markerów patologicznych choroby Alzheimera, chociaż mogą występować również w innych schorzeniach neurodegeneracyjnych.

Strukturalnie płytki amyloidowe składają się głównie z białka beta-amyloidu (Aβ), powstającego w wyniku nieprawidłowego cięcia proteolitycznego białka prekursorowego amyloidu (APP). W warunkach patologicznych dochodzi do nadmiernej produkcji form Aβ40 i Aβ42, które mają tendencję do agregacji i tworzenia nierozpuszczalnych złogów w przestrzeni międzykomórkowej mózgu. Proces ten inicjuje kaskadę zdarzeń neurotoksycznych, prowadzących do dysfunkcji synaps, neurozapalenia i ostatecznie do śmierci neuronów.

Diagnostyka płytek amyloidowych obejmuje badania neuroobrazowe z zastosowaniem specyficznych znaczników, takich jak związki Pittsburgh Compound B (PiB) w badaniu PET, a także oznaczanie biomarkerów w płynie mózgowo-rdzeniowym (obniżone stężenie Aβ42). W badaniu histopatologicznym płytki amyloidowe są widoczne po wybarwieniu tioflawina S lub czerwienią Kongo. Intensywne badania kliniczne koncentrują się obecnie na strategiach terapeutycznych mających na celu zapobieganie tworzeniu się płytek amyloidowych lub ich usuwanie, w tym na immunoterapii przeciwciałami monoklonalnymi i inhibitorach sekretaz.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl