benzodiazepina przeciwlękowa

Benzodiazepiny przeciwlękowe stanowią grupę leków psychotropowych o działaniu anksjolitycznym (przeciwlękowym), powszechnie stosowanych w leczeniu zaburzeń lękowych. Ich mechanizm działania polega na nasileniu transmisji GABA-ergicznej poprzez wiązanie się ze specyficznym miejscem receptora GABA-A, co zwiększa powinowactwo kwasu gamma-aminomasłowego do receptora i prowadzi do otwarcia kanału chlorkowego oraz hiperpolaryzacji błony komórkowej neuronu.

Do najczęściej stosowanych benzodiazepin przeciwlękowych należą: diazepam, alprazolam, lorazepam, klonazepam i oksazepam. Różnią się one między sobą siłą działania, czasem działania oraz profilem farmakokinetycznym. Benzodiazepiny o długim okresie półtrwania (np. diazepam) zapewniają stabilniejszy efekt terapeutyczny, natomiast te o krótszym czasie działania (np. alprazolam) są szybciej eliminowane z organizmu.

Wskazania do stosowania benzodiazepin przeciwlękowych obejmują zaburzenia lękowe uogólnione, lęk paniczny, fobię społeczną, a także krótkotrwałe leczenie objawowe stanów lękowych różnego pochodzenia. Należy jednak pamiętać o ryzyku rozwoju tolerancji, uzależnienia oraz efektu odstawienia, dlatego zaleca się ich stosowanie przez możliwie najkrótszy okres, zwykle nieprzekraczający 2-4 tygodni. W leczeniu długoterminowym zaburzeń lękowych preferowane są inne grupy leków, takie jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI).

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl