nadwrażliwość na insulinę ludzką
Nadwrażliwość na insulinę ludzką to rzadkie, ale istotne klinicznie zjawisko, w którym organizm pacjenta wykazuje nieprawidłową, wzmożoną reakcję immunologiczną na podawaną insulinę. Mimo że współczesne preparaty insuliny są wysoce oczyszczone i coraz częściej wytwarzane metodami rekombinacji DNA, u niektórych pacjentów nadal może wystąpić reakcja alergiczna.
Reakcje nadwrażliwości mogą mieć charakter miejscowy (zaczerwienienie, świąd, obrzęk w miejscu wstrzyknięcia) lub ogólnoustrojowy (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, a w skrajnych przypadkach wstrząs anafilaktyczny). Patofizjologicznie może to być reakcja typu I (IgE-zależna), typu III (kompleksy immunologiczne) lub typu IV (komórkowa). Szczególnie problematyczne są reakcje ogólnoustrojowe, które mogą zagrażać życiu pacjenta.
W diagnostyce nadwrażliwości na insulinę stosuje się testy skórne, oznaczanie swoistych przeciwciał IgE oraz próby prowokacyjne pod ścisłym nadzorem medycznym. W przypadku potwierdzenia nadwrażliwości, możliwe strategie terapeutyczne obejmują zmianę preparatu insuliny, desensytyzację (odczulanie), premedykację lekami przeciwhistaminowymi lub zastosowanie preparatów insuliny o zmniejszonej immunogenności. W szczególnie trudnych przypadkach może być konieczne zastosowanie innych metod kontroli glikemii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Polhumin N 100 j.m./ml
Polhumin N to biosyntetyczna insulina ludzka izofanowa w zawiesinie do wstrzykiwań o stężeniu 100 j.m./ml, przeznaczona do leczenia cukrzycy. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na insulinę ludzką lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na dokładne zebranie wywiadu alergologicznego oraz zapoznanie się z pełnym składem preparatu, zwłaszcza że insulina jest produkowana metodą rekombinacji DNA z wykorzystaniem Escherichia coli. Nadwrażliwość na składniki Polhumin N nie wyklucza stosowania leku, jeśli jest on podawany w ramach programu odczulania pod ścisłym nadzorem specjalistycznym.
biosyntetyczna insulina ludzka, cukrzyca, Escherichia coli, hipoglikemia, insulina ludzka izofanowa, insulinoterapia, nadwrażliwość na insulinę ludzką, pH zawiesiny, Polhumin N, poziom glukozy we krwi, program odczulania, rekombinacja DNA, substancja czynna, wkład insulinowy, wywiad alergologiczny, zapotrzebowanie na insulinę, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Gensulin M30 (30/70) 100 j.m./1 ml
Gensulin M30 (30/70) jest dwufazową zawiesiną insuliny ludzkiej, zawierającą 30% insuliny rozpuszczalnej i 70% insuliny izofanowej, przeznaczoną wyłącznie do podawania podskórnego. Preparat ten nie powinien być stosowany u pacjentów z hipoglikemią, gdyż podanie insuliny mogłoby pogłębić stan niedocukrzenia, prowadząc do zagrażających życiu powikłań. Przeciwwskazaniem jest również nadwrażliwość na insulinę ludzką lub na substancje pomocnicze zawarte w preparacie, chyba że pacjent uczestniczy w kontrolowanym programie odczulania pod ścisłym nadzorem specjalistycznym. Podanie dożylne jest bezwzględnie zabronione ze względu na ryzyko nagłego i nieprzewidywalnego spadku glikemii oraz poważnych powikłań.
analog insuliny, droga dożylna, hipoglikemia, insulina dwufazowa, insulina izofanowa, insulina rozpuszczalna, insulina zwierzęca, nadwrażliwość na insulinę ludzką, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, nagły spadek glikemii, obniżone stężenie glukozy, podanie podskórne, program odczulania, reakcja anafilaktyczna, stan hipoglikemiczny