mutacja LMNA
Mutacja LMNA dotyczy genu kodującego laminy A i C, które są kluczowymi białkami strukturalnymi błony jądrowej komórek. Laminy tworzą sieć filamentów odpowiedzialnych za utrzymanie integralności jądra komórkowego oraz biorą udział w organizacji chromatyny i regulacji ekspresji genów.
Mutacje w genie LMNA są związane z grupą chorób określanych mianem laminopatii, które mogą manifestować się szerokim spektrum objawów klinicznych. Najczęstsze schorzenia związane z tymi mutacjami to: dystrofia mięśniowa Emery’ego-Dreifussa, rodzinna kardiomiopatia rozstrzeniowa, dystrofia obręczowo-kończynowa typu 1B, lipodystrofia częściowa typu Dunnigana oraz progerię Hutchinsona-Gilforda (rzadki zespół przedwczesnego starzenia).
Diagnostyka mutacji LMNA opiera się na sekwencjonowaniu DNA, najczęściej z wykorzystaniem technik sekwencjonowania nowej generacji (NGS). Wykrycie mutacji ma istotne znaczenie dla poradnictwa genetycznego, planowania odpowiedniego monitorowania klinicznego oraz prewencji powikłań, szczególnie sercowo-naczyniowych, które mogą mieć poważne konsekwencje zdrowotne.
Leczenie pacjentów z mutacjami LMNA jest ukierunkowane na specyficzne manifestacje kliniczne i obejmuje m.in. implantację kardiowerterów-defibrylatorów u pacjentów z kardiomiopatią, fizykoterapię przy objawach mięśniowych oraz leczenie metaboliczne w przypadku lipodystrofii. Prowadzone są badania nad terapiami celowanymi, w tym inhibitorami farnezyltransferazy, które mogą poprawiać rokowanie w niektórych laminopatiach.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Kardiomiopatia rozstrzeniowa – Diagnostyka i diagnoza
Kardiomiopatia rozstrzeniowa (DCM) charakteryzuje się powiększeniem i rozszerzeniem jednej lub obu komór serca z upośledzoną kurczliwością, definiowaną jako frakcja wyrzutowa lewej komory (LVEF) poniżej 40% lub frakcja skracania poniżej 25%. Diagnostyka wymaga wykluczenia innych przyczyn niewydolności komorowej, takich jak nadciśnienie tętnicze, choroby zastawkowe czy choroba wieńcowa (>50% zwężenia tętnic wieńcowych). Podstawowe badania obejmują echokardiografię (ocena powiększenia i funkcji komór), EKG (tachykardia zatokowa, niespecyficzne zmiany ST, blok lewej odnogi pęczka Hisa), RTG klatki piersiowej (kardiomegalia, zastój płucny), rezonans magnetyczny serca (CMR) z oceną LVEF i późnym wzmocnieniem gadolinowym (LGE), badania laboratoryjne (markery sercowe, BNP/NT-proBNP, badania infekcyjne i metaboliczne), Holter EKG oraz w wybranych przypadkach cewnikowanie serca i biopsję endomiokardialną. W diagnostyce różnicowej kluczowe jest wykluczenie choroby wieńcowej i przeciążenia ciśnieniowego lub objętościowego.
badanie holterowskie, biomarker sercowy, biopsja endomiokardialna, blok lewej odnogi pęczka Hisa, cewnikowanie serca, choroba wieńcowa, choroba zastawkowa, duszność wysiłkowa, dysfunkcja skurczowa, elektrokardiogram, eozynofilowe zapalenie mięśnia sercowego, frakcja wyrzutowa lewej komory, globalne odkształcenie podłużne, hemochromatoza, implantacja ICD, kardiomegalia, kardiomiopatia przerostowa, kardiomiopatia restrykcyjna, kardiomiopatia rozstrzeniowa, kardiomiopatia zapalna, koronarografia, mutacja LMNA, N-końcowy pro-peptyd natriuretyczny typu B, nadciśnienie tętnicze, nagły zgon sercowy, niewydolność serca, nocna duszność napadowa, obrzęk obwodowy, olbrzymiokomórkowe zapalenie mięśnia sercowego, ortopnoe, peptyd natriuretyczny typu B, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, późne wzmocnienie gadolinowe, próba wysiłkowa, rezonans magnetyczny serca, sarkoidoza, skrzeplina przyścienna, stratyfikacja ryzyka, szmer sercowy, tachykardia zatokowa, tomografia komputerowa, troponina sercowa, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zapalenie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego - Leksykon chorób i schorzeń
Progeria – Patofizjologia i mechanizm
Progeria (HGPS) to rzadka, śmiertelna choroba genetyczna spowodowana mutacją c.1824C>T w genie LMNA, prowadzącą do produkcji nieprawidłowego białka progeryny. Progeryna jest trwale farnezylowana, co zaburza strukturę i funkcję otoczki jądrowej, powodując liczne defekty komórkowe, takie jak nieprawidłowa morfologia jądra, destabilizacja chromatyny, zaburzenia naprawy DNA, aktywacja szlaku NFκB i przyspieszone skracanie telomerów. Komórki HGPS wykazują zwiększoną aktywność kinaz DDR (Chk1, Chk2, ATM, ATR) oraz zaburzenia w lokalizacji białek SIRT1, SIRT6 i ING1, co prowadzi do senescencji komórkowej i zmian epigenetycznych. Mechaniczne właściwości jądra są zmienione, a aktywacja szlaku YAP/TAZ w komórkach śródbłonka przyczynia się do rozwoju miażdżycy, która jest główną przyczyną zgonów u pacjentów. Patologia sercowo-naczyniowa obejmuje uogólnioną miażdżycę, zwapnienia, usztywnienie naczyń, dysfunkcję serca i śmierć komórek mięśni gładkich naczyń (VSMC), co jest związane z mechanotransdukcją i stresem ER.
adipogeneza, blaszka jądrowa, dysfunkcja mitochondrialna, dysfunkcja rozkurczowa, edytor zasad adeninowych, fosforylacja oksydacyjna, gen LMNA, heterochromatyna obwodowa, inhibitor farnesylotransferazy, komórki mięśni gładkich naczyń, kwas retinowy, lamina A, mechanotransdukcja, mezenchymalne komórki macierzyste, miażdżyca, modyfikacja potranslacyjna, mutacja LMNA, mutacja punktowa, niestabilność genomowa, odpowiedź na uszkodzenia DNA, otoczka jądrowa, progeria, progeryna, proteoliza, przejście śródbłonkowo-mezenchymalne, senescencja komórkowa, skracanie telomerów, szlak YAP/TAZ, zwapnienie naczyń - Leksykon chorób i schorzeń
Kardiomiopatia rozstrzeniowa – Patofizjologia i mechanizm
Kardiomiopatia rozstrzeniowa (DCM) charakteryzuje się poszerzeniem i rozciągnięciem komór serca oraz upośledzeniem funkcji skurczowej, definiowanym jako frakcja wyrzutowa lewej komory (LVEF) poniżej 40% lub frakcja skracania mniejsza niż 25%. Etiologia DCM jest heterogenna, z 30-40% przypadków o podłożu genetycznym, obejmującym mutacje w ponad 50 genach kodujących białka sarkomerowe, cytoszkieletowe, otoczkę jądrową oraz kanały jonowe. Szczególną rolę odgrywają mutacje w genie TTN (około 25% przypadków) oraz LMNA, które prowadzą do dysfunkcji mechanicznej i strukturalnej kardiomiocytów. Patogeneza DCM obejmuje deficyt generowania siły, zaburzenia homeostazy wapniowej, stres retikulum endoplazmatycznego, stres oksydacyjny, zapalenie oraz nieprawidłową przebudowę macierzy pozakomórkowej, co skutkuje progresywną niewydolnością serca i ryzykiem nagłej śmierci sercowej. Wczesne mechanizmy kompensacyjne, takie jak aktywacja układu współczulnego i RAAS, z czasem prowadzą do niekorzystnej przebudowy komór i pogorszenia funkcji skurczowej.
apoptoza komórek, arytmogenna kardiomiopatia prawej komory, czynnik martwicy nowotworów, dysfunkcja skurczowa, dystrofia mięśniowa, fosforylacja oksydacyjna, frakcja wyrzutowa lewej komory, homeostaza wapniowa, interleukina, interleukina 1 beta, kanał jonowy, kardiomiopatia alkoholowa, kardiomiopatia rozstrzeniowa, laminopatia, macierz pozakomórkowa, mutacja LMNA, niedomykalność zastawki mitralnej, niedomykalność zastawki trójdzielnej, odpowiedź na nieprawidłowo sfałdowane białka, otoczka jądrowa, prawo Laplace’a, przerost miocytów, reaktywne formy tlenu, stres retikulum endoplazmatycznego, titina, transformujący czynnik wzrostu beta, układ renina-angiotensyna-aldosteron