nocna duszność napadowa
Nocna duszność napadowa (paroksyzmalna duszność nocna, PDN) to stan charakteryzujący się nagłymi atakami duszności, które budzą pacjenta ze snu, zmuszając go do przyjęcia pozycji siedzącej lub stojącej w celu złagodzenia objawów. Jest to objaw typowy dla niewydolności serca, szczególnie lewokomorowej.
Mechanizm powstawania nocnej duszności napadowej związany jest z redystrybucją płynów w organizmie w pozycji leżącej, co prowadzi do zwiększonego powrotu żylnego, podwyższenia ciśnienia w krążeniu płucnym i rozwoju obrzęku płuc. Typowo ataki występują 2-5 godzin po zaśnięciu i ustępują po kilku minutach od przyjęcia pozycji pionowej.
Diagnostyka różnicowa nocnej duszności napadowej obejmuje astmę nocną, refluks żołądkowo-przełykowy, obturacyjny bezdech senny oraz choroby płuc. Podstawowe badania diagnostyczne to EKG, RTG klatki piersiowej, echokardiografia oraz badania czynności płuc. Leczenie przyczynowe skierowane jest na terapię niewydolności serca i obejmuje stosowanie diuretyków, inhibitorów ACE, beta-blokerów oraz ewentualnie glikozydów nasercowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Kardiomiopatia rozstrzeniowa – Objawy
Kardiomiopatia rozstrzeniowa (DCM) charakteryzuje się powiększeniem i rozciągnięciem komór serca, zwłaszcza lewej komory, co prowadzi do upośledzenia kurczliwości i zmniejszenia frakcji wyrzutowej. Początkowo pacjenci mogą być bezobjawowi lub prezentować łagodne symptomy, takie jak atypowy ból w klatce piersiowej (około 25% przypadków), zmęczenie, duszność wysiłkową, obrzęki obwodowe, kołatanie serca czy zawroty głowy. Choroba przebiega przez stadia od A (czynniki ryzyka bez zmian strukturalnych) do D (ciężka niewydolność serca w spoczynku). Postępujący remodeling lewej komory obejmuje zwiększenie objętości końcowo-rozkurczowej i końcowo-skurczowej, ścieńczenie ściany oraz zmianę geometrii na sferyczną, co wiąże się z dalszym spadkiem frakcji wyrzutowej. Mechanizmy kompensacyjne, takie jak prawo Franka-Starlinga i aktywacja układu neurohormonalnego, początkowo maskują objawy, lecz z czasem przyczyniają się do progresji niewydolności serca.
arytmia, arytmia komorowa, ból w klatce piersiowej, duszność, dysfunkcja lewej komory, dysfunkcja serca, dysfunkcja skurczowa, frakcja wyrzutowa, funkcja skurczowa, kardiomiopatia alkoholowa, kardiomiopatia rozstrzeniowa, kardiomiopatia tachyarytmiczna, kołatanie serca, komora serca, kurczliwość, lewa komora, mięsień sercowy, nagła śmierć sercowa, niedomykalność zastawki, niewydolność nerek, niewydolność prawej komory, niewydolność serca, nocna duszność napadowa, obrzęk, ortopnea, palpitacje, pojemność minutowa serca, pompowanie krwi, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, prawo Franka-Starlinga, przepływ krwi, remodeling lewej komory, remodeling serca, retencja płynów, tachyarytmia komorowa, udar mózgu, układ renina-angiotensyna, włóknienie mięśnia sercowego, wodobrzusze, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość płucna - Leksykon chorób i schorzeń
Blok serca – Objawy
Blok serca to zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu, prowadzące do opóźnienia lub przerwania sygnałów z przedsionków do komór. Wyróżnia się trzy stopnie bloku: pierwszy stopień charakteryzuje się wydłużeniem odstępu PR powyżej 0,20 s, drugi stopień dzieli się na Mobitz I (stopniowe wydłużanie PR z wypadaniem zespołu QRS) oraz Mobitz II (stały odstęp PR z okresowym blokowaniem impulsów), a trzeci stopień to całkowity blok serca z całkowitą desynchronizacją przedsionków i komór oraz bradykardią zwykle poniżej 40-45 uderzeń/min. Objawy zależą od stopnia bloku i obejmują m.in. duszność, zmęczenie, zawroty głowy, omdlenia, ból w klatce piersiowej oraz w ciężkich przypadkach nagłe zatrzymanie krążenia. Blok trzeciego stopnia stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji.
antybiotykoterapia, arytmia, asystolia, badanie elektrokardiograficzne, blok drugiego stopnia, blok pierwszego stopnia, blok serca, blok trzeciego stopnia, bradykardia, całkowity blok serca, choroba wieńcowa, choroba zastawkowa, dławica piersiowa, duszność, kołatanie serca, migotanie przedsionków, nagła śmierć sercowa, niewydolność serca, nocna duszność napadowa, odstęp PR, omdlenie, orthopnea, rytm zastępczy, układ przewodzący serca, węzeł przedsionkowo-komorowy, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół QRS - Leksykon chorób i schorzeń
Kardiomiopatia rozstrzeniowa – Diagnostyka i diagnoza
Kardiomiopatia rozstrzeniowa (DCM) charakteryzuje się powiększeniem i rozszerzeniem jednej lub obu komór serca z upośledzoną kurczliwością, definiowaną jako frakcja wyrzutowa lewej komory (LVEF) poniżej 40% lub frakcja skracania poniżej 25%. Diagnostyka wymaga wykluczenia innych przyczyn niewydolności komorowej, takich jak nadciśnienie tętnicze, choroby zastawkowe czy choroba wieńcowa (>50% zwężenia tętnic wieńcowych). Podstawowe badania obejmują echokardiografię (ocena powiększenia i funkcji komór), EKG (tachykardia zatokowa, niespecyficzne zmiany ST, blok lewej odnogi pęczka Hisa), RTG klatki piersiowej (kardiomegalia, zastój płucny), rezonans magnetyczny serca (CMR) z oceną LVEF i późnym wzmocnieniem gadolinowym (LGE), badania laboratoryjne (markery sercowe, BNP/NT-proBNP, badania infekcyjne i metaboliczne), Holter EKG oraz w wybranych przypadkach cewnikowanie serca i biopsję endomiokardialną. W diagnostyce różnicowej kluczowe jest wykluczenie choroby wieńcowej i przeciążenia ciśnieniowego lub objętościowego.
badanie holterowskie, biomarker sercowy, biopsja endomiokardialna, blok lewej odnogi pęczka Hisa, cewnikowanie serca, choroba wieńcowa, choroba zastawkowa, duszność wysiłkowa, dysfunkcja skurczowa, elektrokardiogram, eozynofilowe zapalenie mięśnia sercowego, frakcja wyrzutowa lewej komory, globalne odkształcenie podłużne, hemochromatoza, implantacja ICD, kardiomegalia, kardiomiopatia przerostowa, kardiomiopatia restrykcyjna, kardiomiopatia rozstrzeniowa, kardiomiopatia zapalna, koronarografia, mutacja LMNA, N-końcowy pro-peptyd natriuretyczny typu B, nadciśnienie tętnicze, nagły zgon sercowy, niewydolność serca, nocna duszność napadowa, obrzęk obwodowy, olbrzymiokomórkowe zapalenie mięśnia sercowego, ortopnoe, peptyd natriuretyczny typu B, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, późne wzmocnienie gadolinowe, próba wysiłkowa, rezonans magnetyczny serca, sarkoidoza, skrzeplina przyścienna, stratyfikacja ryzyka, szmer sercowy, tachykardia zatokowa, tomografia komputerowa, troponina sercowa, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zapalenie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego