alergia na memantynę
Alergia na memantynę to reakcja nadwrażliwości na ten lek, który jest stosowany głównie w leczeniu umiarkowanej do ciężkiej postaci choroby Alzheimera. Memantyna działa jako antagonista receptora NMDA (N-metylo-D-asparaginowego), modulując transmisję glutaminergiczną w mózgu.
Reakcje alergiczne na memantynę występują stosunkowo rzadko, ale mogą manifestować się różnorodnymi objawami, takimi jak wysypka skórna, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, a w ciężkich przypadkach reakcja anafilaktyczna. U pacjentów z nadwrażliwością na memantynę lub którykolwiek ze składników pomocniczych preparatu może wystąpić reakcja alergiczna.
W przypadku podejrzenia alergii na memantynę, konieczne jest natychmiastowe przerwanie podawania leku i wdrożenie odpowiedniego leczenia objawowego. Pacjenci z historią reakcji alergicznych na memantynę powinni mieć to wyraźnie odnotowane w dokumentacji medycznej, a lek ten powinien być bezwzględnie przeciwwskazany w przyszłości. W takich przypadkach należy rozważyć alternatywne metody leczenia choroby Alzheimera.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Memantin NeuroPharma 10 mg
Memantin NeuroPharma, zawierający memantyny chlorowodorek, ma jedno bezwzględne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność laktozy jednowodnej w tabletkach: 118,76 mg w dawce 10 mg oraz 237,51 mg w dawce 20 mg, co stanowi istotne ograniczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy. Tabletki 10 mg są białe, okrągłe, dwustronnie wypukłe, o średnicy 9 mm, z linią podziału umożliwiającą podział na dwie równe dawki, natomiast tabletki 20 mg mają średnicę 12 mm, znak podziału w kształcie krzyża i mogą być dzielone na cztery równe części. Linia podziału służy do precyzyjnego dawkowania, a nie do zmiany postaci leku na formę rozdrobnioną.
alergia na memantynę, charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie, dysfagia, laktoza jednowodna, leczenie objawowe, memantyny chlorowodorek, nadwrażliwość, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, nietolerancja laktozy, postać farmaceutyczna, substancja czynna, tabletki powlekane, wywiad alergiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mirvedol 10 mg
Memantyna chlorowodorek, substancja czynna leku Mirvedol 10 mg (odpowiadająca 8,31 mg memantyny w postaci zasady), posiada ograniczone przeciwwskazania do stosowania. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na memantynę lub jakikolwiek składnik pomocniczy preparatu. Tabletki Mirvedol są białe, owalne, powlekane i zawierają substancje pomocnicze niezbędne do uzyskania odpowiedniej postaci farmaceutycznej. Lekarz powinien odradzać stosowanie Mirvedolu u pacjentów z alergią na memantynę oraz w przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, trudności w oddychaniu czy spadek ciśnienia tętniczego.
alergia na memantynę, interakcja lekowa, linia podziału, memantyny chlorowodorek, modyfikacja dawkowania, nadwrażliwość, objawy nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, spadek ciśnienia tętniczego, substancja czynna, substancja pomocnicza, świąd, tabletka powlekana, trudności w oddychaniu, wysypka skórna