synteza nieprogramowanego DNA
Synteza nieprogramowanego DNA to proces tworzenia fragmentów DNA, które nie powstają na bazie istniejącego matrycowego DNA. Jest to zjawisko występujące w komórkach narażonych na uszkodzenia DNA, gdzie polimerazy o niskiej wierności (TLS – translesion synthesis) mogą prowadzić do syntezy DNA pomimo braku właściwej matrycy.
W kontekście naprawy DNA, synteza nieprogramowanego DNA stanowi mechanizm awaryjny, umożliwiający kontynuację replikacji DNA pomimo obecności uszkodzeń, które blokują normalną replikację. Polimerazy TLS, takie jak polimeazy η, ι, κ i Rev1, są zdolne do omijania uszkodzeń DNA, jednak kosztem zwiększonego ryzyka wprowadzenia mutacji.
Z klinicznego punktu widzenia, zaburzenia syntezy nieprogramowanego DNA mogą prowadzić do niestabilności genomowej i zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów. Przykładem jest zespół skóry pergaminowej (xeroderma pigmentosum), w którym mutacje genów kodujących polimerazy TLS prowadzą do nadwrażliwości na promieniowanie UV i zwiększonego ryzyka nowotworów skóry.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levoxa 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewofloksacyny obejmowały ocenę toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Wyniki nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. W modelach zwierzęcych lek nie wpływał negatywnie na płodność szczurów, a opóźnienie dojrzewania płodu było wynikiem toksyczności matczynej, a nie bezpośredniego działania na płód. Badania genotoksyczności in vitro wykazały aberracje chromosomalne w komórkach płucnych chomika chińskiego, związane z hamowaniem topoizomerazy II, jednak testy genotoksyczności in vivo (test mikrojąderkowy, wymiana siostrzanych chromatyd, synteza nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej) nie potwierdziły potencjału mutagennego lewofloksacyny. W badaniach fototoksyczności na modelach mysich działanie fototoksyczne występowało jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, a testy fotomutagenności i fotokarcynogenności nie wykazały ryzyka genotoksycznego, a wręcz sugerowały hamowanie rozwoju komórek nowotworowych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levofloxacin Sandoz 5 mg/ml
Lewofloksacyna, substancja czynna preparatu Levofloxacin Sandoz, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym obejmującym toksyczność ostrą i przewlekłą, genotoksyczność, karcynogenność oraz wpływ na reprodukcję i rozwój płodu. Badania toksykologiczne nie wykazały istotnego zagrożenia przy dawkach terapeutycznych, a działania niepożądane pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki stosowane u ludzi. Wpływ na reprodukcję u szczurów nie wykazał zaburzeń płodności ani teratogenności, jedynie opóźnienie dojrzewania płodów, prawdopodobnie wtórne do toksyczności matczynej. Testy genotoksyczności in vitro wykazały aberracje chromosomowe w komórkach płucnych chomika chińskiego, związane z hamowaniem topoizomerazy II, natomiast badania in vivo nie potwierdziły działania genotoksycznego lewofloksacyny.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, chrząstka stawowa, działanie fotokarcynogenne, działanie przeciwnowotworowe, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, fluorochinolon, hamowanie topoizomerazy II, Levofloxacin Sandoz, lewofloksacyna, potencjał fototoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój płodu, synteza nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej, test fotomutagenności, test mikrojąderkowy, tkanka chrzęstna, toksyczność ostra i przewlekła, wpływ na reprodukcję, wymiana siostrzanych chromatyd - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levalox 5 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące lewofloksacyny, zawarte w badaniach toksyczności jednorazowej i wielokrotnej, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie wskazują na istotne zagrożenia dla populacji ludzkiej. W modelach zwierzęcych nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność, jednak odnotowano opóźnienie dojrzewania płodu jako efekt wtórny toksyczności matczynej, a nie bezpośrednie działanie teratogenne. Ocena genotoksyczności wykazała brak indukcji mutacji genowych in vitro, choć stwierdzono aberracje chromosomowe w komórkach płucnych chomika chińskiego, co wiąże się z hamowaniem topoizomerazy II. Testy in vivo (mikrojąderkowy, wymiany siostrzanych chromatyd, syntezy nieprogramowanego DNA, dominacji letalnej) nie potwierdziły działania genotoksycznego lewofloksacyny, sugerując brak translacji efektów in vitro do organizmu żywego.
aberracja chromosomowa, chrząstka stawowa, działanie teratogenne, fluorochinolon, fotokarcinogenność, fotomutagenność, indukcja mutacji genowej, lewofloksacyna, płodność i rozrodczość, potencjał fototoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, synteza nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, tkanka chrzęstna, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu, topoizomeraza II, wymiana siostrzanych chromatyd - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levalox 500 mg
Dane przedkliniczne dotyczące lewofloksacyny wskazują na brak istotnych zagrożeń toksycznych dla człowieka w badaniach ostrej i przewlekłej toksyczności, a także w ocenie wpływu na rozrodczość, gdzie nie stwierdzono zaburzeń płodności u szczurów, choć odnotowano opóźnienie dojrzewania płodu związane z toksycznością matczyną. Kompleksowa ocena genotoksyczności wykazała brak mutacji genowych in vitro, jednak zaobserwowano aberracje chromosomowe w komórkach płucnych chomika chińskiego, co przypisuje się hamowaniu topoizomerazy II. Testy genotoksyczności in vivo, w tym test mikrojąderkowy, wymiany siostrzanych chromatyd, syntezy nieprogramowanego DNA oraz test dominacji letalnej, nie wykazały działania genotoksycznego, co sugeruje niskie ryzyko genotoksyczności w warunkach klinicznych.
aberracja chromosomowa, chrząstka stawowa, fluorochinolony, fotokarcinogenność, fotomutagenność, fototoksyczność, genotoksyczność, lewofloksacyna, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, synteza nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, toksyczność matczyna, topoizomeraza II, wymiana siostrzanych chromatyd - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xyvelam 500 mg
Przedkliniczne badania lewofloksacyny (lek Xyvelam) wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa, bez istotnego ryzyka toksyczności ostrej i przewlekłej u ludzi. W modelach zwierzęcych nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność ani zdolności rozrodcze szczurów, choć odnotowano opóźnienie dojrzewania płodu związane z toksycznością matczyną. Genotoksyczność in vitro ujawniła aberracje chromosomalne w komórkach płucnych chomika chińskiego, co przypisano hamowaniu topoizomerazy II, jednak badania in vivo (test mikrojąderkowy, wymiany chromatyd, syntezy DNA i dominacji letalnej) nie potwierdziły działania genotoksycznego. W badaniach fototoksyczności u myszy efekt ten pojawił się jedynie przy bardzo dużych dawkach, a testy fotomutagenności nie wykazały potencjału genotoksycznego; dodatkowo zaobserwowano hamowanie rozwoju komórek nowotworowych.
aberracje chromosomalne, chrząstka stawowa, działanie genotoksyczne, fluorochinolon, fotokarcinogenność, fotomutagenność, fototoksyczność, lewofloksacyna, odwarstwienie chrząstki, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, synteza nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, toksyczność matczyna, toksyczność ostra i przewlekła, topoizomeraza II, wymiana siostrzanych chromatyd, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levofloxacin Kabi 5 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne lewofloksacyny, obejmujące toksyczność ostrą i przewlekłą, potencjał kancerogenny oraz wpływ na reprodukcję i rozwój, nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu dawkach terapeutycznych. W badaniach na szczurach nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność, jedynie opóźnienie dojrzewania płodów związane z toksycznością dla matki. Testy genotoksyczności in vitro wykazały aberracje chromosomalne w komórkach płucnych chomika chińskiego, prawdopodobnie przez hamowanie topoizomerazy II, jednak badania in vivo (test mikrojąderkowy, wymiany siostrzanych chromatyd, syntezy nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej) nie potwierdziły działania genotoksycznego, co wskazuje na niskie ryzyko genotoksyczności u ludzi.
aberracja chromosomalna, chrząstka stawowa, fluorochinolon, fotokancerogeneza, fotomutagenność, fototoksyczność, genotoksyczność, lewofloksacyna, mutacja genowa, płodność, potencjał kancerogenny, synteza nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, topoizomeraza II, wymiana siostrzanych chromatyd - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levofloxacin Aurovitas 500 mg
Dane przedkliniczne lewofloksacyny, substancji czynnej produktu Levofloxacin Aurovitas, obejmują szeroki zakres badań toksykologicznych, które nie wykazały istotnego ryzyka klinicznego przy stosowaniu terapeutycznym. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa potwierdziły bezpieczeństwo leku. W modelach zwierzęcych nie stwierdzono zaburzeń płodności, a jedynie opóźnienie dojrzewania płodu związane z toksycznością matczyną. Kompleksowe testy genotoksyczności in vivo, w tym test mikrojąderkowy, wymiany siostrzanych chromatyd, syntezy „nieprogramowanego” DNA oraz test dominacji letalnej, nie potwierdziły działania genotoksycznego lewofloksacyny, mimo obserwacji aberracji chromosomalnych in vitro, co wskazuje na ograniczone znaczenie tych efektów w warunkach klinicznych.
aberracja chromosomalna, badanie toksykologiczne, chrząstka stawowa, fluorochinolon, fotokarcinogenność, fotomutagenność, fototoksyczność, genotoksyczność, hodowla komórek, karcynogenność, odwarstwienie chrząstki, potencjał rakotwórczy, synteza nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, toksyczność matczyna, toksyczność ostra i przewlekła, topoizomeraza II, układ kostno-stawowy, wymiana siostrzanych chromatyd - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levofloxacin Genoptim 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne lewofloksacyny wykazały brak istotnego ryzyka toksycznego dla ludzi przy stosowaniu terapeutycznym, mimo obserwowanego wpływu na chrząstki stawowe u młodych zwierząt (szczury, psy), co jest charakterystyczne dla fluorochinolonów. Testy genotoksyczności in vitro ujawniły aberracje chromosomowe w komórkach płucnych chomika chińskiego, prawdopodobnie związane z hamowaniem topoizomerazy II, jednak testy in vivo (mikrojąderkowy, wymiany siostrzanych chromatyd, syntezy nieprogramowanego DNA, dominacji letalnej) były negatywne, wskazując na brak potencjału genotoksycznego lewofloksacyny. Dodatkowo, badania fototoksyczności wykazały efekt jedynie przy bardzo wysokich dawkach, a testy fotomutagenności i fotokarcynogenności nie potwierdziły działania szkodliwego, a nawet zasugerowały efekt ochronny przed rozwojem nowotworów.
badanie toksykologiczne, chrząstka stawowa, dysfagia, działanie rakotwórcze, fluorochinolon, fotokarcynogenność, fotomutagenność, fototoksyczność, genotoksyczność, kancerogenność, lewofloksacyna, synteza nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, toksyczność reprodukcyjna, topoizomeraza II, wymiana siostrzanych chromatyd, zaburzenie płodności