schistocyty
Schistocyty to fragmenty erytrocytów powstałe w wyniku mechanicznego uszkodzenia błony komórkowej krwinek czerwonych. Mają nieregularny kształt, często z ostrymi brzegami lub wystającymi fragmentami cytoplazmy, przypominającymi hełm lub trójkąt.
Obecność schistocytów w rozmazie krwi obwodowej jest charakterystyczna dla mikroangiopatycznej niedokrwistości hemolitycznej (MAHA), występującej w zespole hemolityczno-mocznicowym (HUS), zakrzepowej plamicy małopłytkowej (TTP), rozsianym wykrzepianiu wewnątrznaczyniowym (DIC) oraz w przypadku mechanicznego uszkodzenia erytrocytów przez sztuczne zastawki serca.
Diagnostycznie istotne jest określenie odsetka schistocytów w rozmazie krwi obwodowej. Wartość przekraczająca 1% jest uważana za diagnostyczną dla MAHA, przy czym w ciężkich przypadkach TTP czy HUS ich liczba może sięgać 10-20%. Ocena morfologiczna powinna być uzupełniona o badania laboratoryjne potwierdzające hemolizę: podwyższony poziom LDH, obniżony poziom haptoglobiny oraz zwiększoną liczbę retikulocytów.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół hemolityczno-uremicznego – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zespół hemolityczno-uremiczny (HUS) to poważne schorzenie charakteryzujące się triadą: mikroangiopatyczną niedokrwistością hemolityczną, małopłytkowością oraz ostrym uszkodzeniem nerek, najczęściej występujące u dzieci poniżej 5 roku życia. Typowy HUS jest najczęściej wywołany zakażeniem Escherichia coli O157:H7 produkującą toksynę Shiga, rozwijającym się 5-10 dni po biegunce, często krwawej. Diagnostyka opiera się na badaniach laboratoryjnych, w tym morfologii krwi (niedokrwistość, małopłytkowość, obecność schistocytów), podwyższonych parametrach nerkowych (kreatynina, mocznik), badaniu moczu (krwinkomocz, białkomocz) oraz wykrywaniu toksyny Shiga w kale. Leczenie jest głównie wspomagające i obejmuje odpowiednie nawodnienie, korekcję zaburzeń elektrolitowych (szczególnie hiperkaliemii), przetoczenia krwi (koncentrat krwinek czerwonych przy Hb <6-7 g/dl), kontrolę nadciśnienia tętniczego (np. nifedypina ER 0,25-0,5 mg/kg/dzień, labetalol 1-3 mg/kg/dzień) oraz, w razie potrzeby, dializoterapię (hemodializa, dializa otrzewnowa, CRRT). W atypowym HUS, związanym z dysregulacją układu dopełniacza, stosuje się plazmaferezę oraz inhibitory dopełniacza, takie jak ekulizumab czy rawulizumab.
atypowy zespół hemolityczno-uremiczny, badania biochemiczne, badania laboratoryjne, badanie moczu, białkomocz, ciśnienie tętnicze, dializa otrzewnowa, diuretyki, dożylne podawanie płynów, ekulizumab, Escherichia coli O157:H7, hemodializa, hiperkaliemia, koncentrat krwinek czerwonych, koncentrat płytek krwi, małopłytkowość, mikroalbuminuria, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna mikroangiopatyczna, oddział intensywnej terapii, ostra niewydolność nerek, ostre uszkodzenie nerek, parametry nerkowe, plazmafereza, przeszczep nerki, przewlekła choroba nerek, rawulizumab, rozmaz krwi obwodowej, schistocyty, schyłkowa niewydolność nerek, toksyna shiga, układ dopełniacza, zaburzenia elektrolitowe, zespół hemolityczno-uremiczny, żywienie dojelitowe, żywienie parenteralne