badanie fluorescencyjne
Badanie fluorescencyjne (fluorescencyjna mikroskopia lub spektroskopia) to technika diagnostyczna wykorzystująca zjawisko fluorescencji do wizualizacji struktur komórkowych, tkanek lub substancji chemicznych. Polega na naświetlaniu badanego materiału światłem o określonej długości fali, co powoduje emisję światła o dłuższej fali przez substancje fluorescencyjne (fluorochromy).
W medycynie badanie fluorescencyjne znajduje zastosowanie w diagnostyce różnych schorzeń – od chorób infekcyjnych (np. fluorescencyjna hybrydyzacja in situ – FISH do wykrywania patogenów), przez badania immunologiczne (immunofluorescencja bezpośrednia i pośrednia), po diagnostykę nowotworów. Szczególnie wartościowe jest w dermatologii (diagnostyka grzybic), okulistyce (angiografia fluoresceinowa naczyń siatkówki) oraz w śródoperacyjnej ocenie granic guza.
Techniki fluorescencyjne umożliwiają wysoką czułość i specyficzność wykrywania określonych struktur biologicznych. Mogą być łączone z innymi metodami obrazowania, takimi jak mikroskopia konfokalna czy cytometria przepływowa, co zwiększa ich możliwości diagnostyczne. Nowsze metody, jak mikroskopia superrozdzielcza wykorzystująca zjawisko fluorescencji, pozwalają na obrazowanie struktur subkomórkowych z precyzją przekraczającą granicę dyfrakcji światła.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Hexvix
Hexvix, zawierający 85 mg heksyl aminolewulinianu chlorowodorku w proszku, po rozpuszczeniu w 50 ml rozpuszczalnika tworzy roztwór o stężeniu 8 mmol/l, który stosowany jest do diagnostyki pęcherza moczowego. Należy zachować szczególną ostrożność ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości, w tym ciężkich reakcji anafilaktycznych, co wymaga dostępności sprzętu ratunkowego podczas podawania preparatu. Hexvix jest przeciwwskazany u pacjentów z objawami zapalenia pęcherza moczowego, zwłaszcza po terapii BCG lub z umiarkowaną bądź ciężką leukocyturią, a przed zastosowaniem konieczne jest wykluczenie rozległego stanu zapalnego pęcherza poprzez dokładne badanie cystoskopowe.
aminolewulinian heksylu, badanie fluorescencyjne, cystoskopia, diagnostyka fluorescencyjna, działanie toksyczne miejscowe, heksyl aminolewulinian, interwencja chirurgiczna, leukocyturia, porfiryny, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do pęcherza moczowego, terapia BCG, wynik fałszywie dodatni, zapalenie pęcherza moczowego - Leksykon substancji czynnych
Heksyl aminolewulinian – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Heksyl aminolewulinian, substancja czynna preparatu Hexvix (85 mg chlorowodorku heksylu aminolewulinianu rozpuszczonego w 50 ml rozpuszczalnika, co daje stężenie 8 mmol/l), stosowany jest w diagnostyce pęcherza moczowego metodą cystoskopii fluorescencyjnej. Przed podaniem konieczne jest wykluczenie rozległego zapalenia pęcherza moczowego, które może prowadzić do nadmiernej akumulacji porfiryn i zwiększać ryzyko toksyczności miejscowej oraz fałszywie dodatnich wyników. Hexvix jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywnym zapaleniem pęcherza, po terapii BCG oraz z umiarkowaną lub ciężką leukocyturią. W przypadku stwierdzenia rozległego zapalenia podczas badania światłem białym, należy zrezygnować z dalszej procedury z użyciem światła niebieskiego, aby uniknąć nieprawidłowych wyników i działań niepożądanych.
akumulacja porfiryn, aminolewulinian heksylu, badanie cystoskopowe, badanie fluorescencyjne, chlorowodorek, cystoskopia, cystoskopia fluorescencyjna, heksyl aminolewulinian, leukocyturia, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, światło niebieskie, terapia BCG, wynik fałszywie dodatni, zabieg chirurgiczny, zapalenie pęcherza moczowego