badanie fazy I
Badanie fazy I to wstępny etap badań klinicznych nowego leku lub terapii, przeprowadzany po zakończeniu badań przedklinicznych na modelach zwierzęcych. Głównym celem tej fazy jest ocena bezpieczeństwa, tolerancji oraz farmakokinetyki i farmakodynamiki badanej substancji u ludzi.
W badaniach fazy I uczestniczy zwykle niewielka grupa 20-100 zdrowych ochotników (rzadziej pacjentów w przypadku leków o dużej toksyczności, np. w onkologii). Stosuje się w nich stopniowe zwiększanie dawki (dose-escalation) w celu określenia maksymalnej tolerowanej dawki oraz profilu działań niepożądanych. Faza ta nie ma na celu udowodnienia skuteczności terapeutycznej.
Badania fazy I są prowadzone w ściśle kontrolowanych warunkach, najczęściej w wyspecjalizowanych ośrodkach badawczych, gdzie możliwe jest intensywne monitorowanie uczestników. Trwają one zwykle od kilku miesięcy do roku, a pozytywne wyniki umożliwiają przejście do kolejnego etapu – badań fazy II, które koncentrują się na wstępnej ocenie skuteczności klinicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Suprovia 50 mg
Przedawkowanie sytagliptyny, substancji czynnej leku Suprovia, zostało ocenione w badaniach klinicznych, które obejmowały pojedyncze dawki do 800 mg oraz dawki wielokrotne do 600 mg/dobę przez 10 dni i 400 mg/dobę przez 28 dni. W tych zakresach nie zaobserwowano istotnych klinicznie działań niepożądanych zależnych od dawki. Jedynym odnotowanym efektem było minimalne wydłużenie odstępu QTc w EKG przy dawce 800 mg, które nie miało znaczenia klinicznego. Brak jest jednak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania dawek przekraczających 800 mg, co ogranicza możliwość oceny ryzyka w przypadku poważnego przedawkowania.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Symgliptin 25 mg
Przedawkowanie sytagliptyny, inhibitora DPP-4 stosowanego w terapii cukrzycy, zostało ocenione w badaniach klinicznych z dawkami sięgającymi 800 mg (8-krotność maksymalnej zalecanej dawki dobowej 100 mg). W badaniach tych nie zaobserwowano poważnych działań niepożądanych zagrażających życiu. Minimalne, nieistotne klinicznie wydłużenie odstępu QTc w EKG odnotowano jedynie po pojedynczej dawce 800 mg. Wielokrotne podawanie sytagliptyny w dawkach do 600 mg/dobę przez 10 dni oraz do 400 mg/dobę przez 28 dni nie wykazało specyficznych działań niepożądanych zależnych od dawki, co wskazuje na stosunkowo bezpieczny profil toksyczności w warunkach kontrolowanych.
badanie fazy I, badanie kliniczne, dawkowanie terapeutyczne, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, elektrokardiogram, hemodializa, inhibitor DPP-4, leczenie objawowe, monitoring kliniczny, niewchłonięty lek, odstęp QTc, przedawkowanie leku, sytagliptyna, zaburzenia rytmu serca, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sitagliptin Polpharma 50 mg
Przedawkowanie sytagliptyny, choć rzadko prowadzi do poważnych powikłań, wymaga szczególnej uwagi klinicznej. W badaniach z dawkami jednorazowymi do 800 mg (8-krotność maksymalnej dawki dobowej 100 mg) odnotowano jedynie minimalne, nieistotne klinicznie wydłużenie odstępu QTc w EKG. Wielokrotne podawanie sytagliptyny do 600 mg/dobę przez 10 dni oraz 400 mg/dobę przez 28 dni nie wykazało działań niepożądanych zależnych od dawki. Potencjalne objawy przedawkowania obejmują wydłużenie QTc, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, hipoglikemię, zaburzenia funkcji nerek oraz reakcje alergiczne, choć dane kliniczne dotyczące masywnego przedawkowania są ograniczone i objawy mogą się różnić w zależności od indywidualnego stanu pacjenta i stosowanych leków.
badanie fazy I, biegunka, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane zależne od dawki, EKG, elektrokardiogram, hemodializa, hipoglikemia, lek hipoglikemizujący, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, niewydolność nerek, nudności, objaw alergiczny, przedawkowanie sytagliptyny, reakcja alergiczna, wydłużenie odstępu QTc, wymioty, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zatrucie lekami - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Oxaliplatin Eugia 5 mg/ml
Oksaliplatyna, będąca pochodną platyny z unikalnym kompleksem platyny z 1,2-diaminocykloheksanem i grupą szczawianową, wykazuje mechanizm działania oparty na tworzeniu wewnątrz- i międzyłańcuchowych połączeń krzyżowych DNA, co prowadzi do zahamowania syntezy DNA i efektu cytotoksycznego. W badaniach in vitro i in vivo oksaliplatyna wykazuje skuteczność w leczeniu nowotworów, zwłaszcza raka okrężnicy i odbytnicy, także w modelach opornych na cisplatynę. Klinicznie, oksaliplatyna stosowana w dawce 85 mg/m² co 2 tygodnie w schemacie FOLFOX4 (w połączeniu z 5-fluorouracylem i kwasem folinowym) wykazała istotne korzyści terapeutyczne w trzech kluczowych badaniach klinicznych (EFC2962, EFC4584, EFC2964) u pacjentów z rakiem okrężnicy i odbytnicy, zarówno w terapii pierwszego rzutu, jak i u pacjentów wcześniej leczonych. Schemat FOLFOX4 znacząco poprawiał wskaźniki odpowiedzi na leczenie (np. 49% vs 22% w badaniu EFC2962) oraz wydłużał medianę przeżycia bez progresji (PFS do 8,2 miesięcy vs 6,0 miesięcy) i czasu do progresji (TTP do 5,3 miesięcy vs 2,6 miesięcy) w porównaniu do samego 5-FU/FA.
5-fluorouracyl, badanie fazy I, badanie fazy II, biotransformacja, działanie cytotoksyczne, działanie przeciwnowotworowe, działanie synergistyczne, interakcja z DNA, istotność statystyczna, jakość życia pacjenta, leczenie uzupełniające, mediana ogólnego przeżycia, oporność na cisplatynę, pochodna platyny, przeżycie bez objawów choroby, przeżycie bez progresji choroby, rak okrężnicy i odbytnicy, resekcja guza, schemat FOLFOX4, związek chemiczny - Leksykon substancji czynnych
Erybulina – Właściwości farmakodynamiczne
Erybulina, będąca syntetycznym analogiem halichondryny B, działa jako inhibitor dynamicznej niestabilności mikrotubul, hamując fazę wzrostu mikrotubul i indukując apoptotyczną śmierć komórki poprzez blokadę cyklu komórkowego w fazie G2/M. W leczeniu miejscowo zaawansowanego lub przerzutowego raka piersi, badanie III fazy EMBRACE wykazało istotne statystycznie wydłużenie całkowitego czasu przeżycia (OS) u pacjentek leczonych erybuliną w porównaniu do leczenia według wyboru lekarza (TPC), z medianą czasu przeżycia wolnego od progresji (PFS) 3,7 vs 2,2 miesiąca (HR 0,865, 95% CI: 0,714-1,048, p=0,137). W badaniu 301 porównującym erybulinę z kapecytabiną u pacjentek z wcześniejszym leczeniem, mediana PFS wyniosła odpowiednio 4,1 i 4,2 miesiąca (HR 1,08; 95% CI: 0,932-1,250), a obiektywny odsetek odpowiedzi (ORR) był podobny (11,0% vs 11,5%). W leczeniu tłuszczakomięsaka erybulina w dawce 1,23 mg/m² podawana dożylnie w dniach 1. i 8. 21-dniowego cyklu wykazała poprawę mediany OS o 2 miesiące (13,5 vs 11,5 miesiąca) w porównaniu do dakarbazyny, bez istotnej różnicy w PFS czy ORR, z korzyścią ograniczoną do podtypu tłuszczakomięsaka.
apoptoza komórki, badanie fazy I, blokada cyklu komórkowego, całkowita odpowiedź, całkowita przeżywalność, całkowity czas przeżycia, chlorowodorek irynotekanu, czas przeżycia wolny od progresji, częściowa odpowiedź, erybuliny mezylan, lek halichondrynowy, maksymalna tolerowana dawka, mięsak Ewinga, mięsak prążkowanokomórkowy, mięsak tkanek miękkich, mięśniakomięsak gładkokomórkowy, obiektywny odsetek odpowiedzi, obiektywny współczynnik odpowiedzi, oporność na taksany, potrójnie ujemny rak piersi, przerzutowy rak piersi, tłuszczakomięsak - Leksykon leków
Przedawkowanie – Jazeta 100 mg
Przedawkowanie sytagliptyny, stosowanej w dawkach do 800 mg jednorazowo lub do 600 mg/dobę przez 10 dni oraz 400 mg/dobę przez 28 dni, wykazuje stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa, bez istotnych klinicznie działań niepożądanych zależnych od dawki. W badaniach klinicznych odnotowano jedynie minimalne, nieistotne klinicznie wydłużenie odstępu QTc w EKG przy dawce 800 mg. Potencjalne objawy przedawkowania obejmują zaburzenia ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), hipoglikemię (zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków hipoglikemizujących), zaburzenia pracy nerek oraz gospodarki elektrolitowej, choć brak jest dokładnych danych dotyczących ich dawkowrażliwości. Sytagliptynę można częściowo usunąć hemodializą, która w standardowym czasie 3-4 godzin usuwa około 13,5% dawki, natomiast skuteczność dializy otrzewnowej nie jest znana.
badanie fazy I, ból brzucha, dawka sytagliptyny, dawka terapeutyczna, dawka wielokrotna, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, EGFR, EKG, elektrokardiogram, elektrolit surowicy, funkcja nerek, funkcja wątroby, hemodializa, hipoglikemia, kreatynina, leczenie objawowe, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcukrzycowy, margines bezpieczeństwa, mechanizm działania leku, niewydolność nerek, nudności i wymioty, odstęp QTc, pochodna sulfonylomocznika, poziom glukozy, procedura wspomagająca, przedawkowanie sytagliptyny, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zaburzenie układu pokarmowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lonamo 50 mg
Przedawkowanie sytagliptyny, substancji czynnej leku Lonamo stosowanego w terapii cukrzycy typu 2, w dawkach do 800 mg jednorazowo (8-16-krotność standardowej dawki) nie wykazuje klinicznie istotnych działań niepożądanych, poza minimalnym, nieistotnym klinicznie wydłużeniem odstępu QTc w EKG. W badaniach wielokrotnych dawek do 600 mg/dobę przez 10 dni oraz do 400 mg/dobę przez 28 dni nie zaobserwowano działań niepożądanych zależnych od dawki. Brak jest danych klinicznych dotyczących skutków przedawkowania powyżej 800 mg, co ogranicza możliwość przewidywania objawów ciężkiego zatrucia. W przypadku podejrzenia przedawkowania zaleca się eliminację niewchłoniętego leku (płukanie żołądka, węgiel aktywowany), monitorowanie parametrów życiowych i zapisu EKG oraz leczenie objawowe dostosowane do stanu pacjenta.
badanie elektrokardiograficzne, badanie fazy I, cukrzyca typu 2, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, elektrokardiogram, hemodializa, leczenie objawowe, odstęp QTc, parametry życiowe, płukanie żołądka, przedawkowanie sytagliptyny, sytagliptyna, tabletka powlekana, układ krążenia, węgiel aktywowany, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sitagliptin +pharma 100 mg
Przedawkowanie sytagliptyny (Sitagliptin +pharma) wymaga natychmiastowej interwencji medycznej oraz monitorowania stanu klinicznego pacjenta. W badaniach klinicznych podawano pojedyncze dawki do 800 mg, przy czym jedynie minimalne, nieistotne klinicznie wydłużenie odstępu QTc w EKG odnotowano przy dawce 800 mg. Wielokrotne dawki do 600 mg/dobę przez 10 dni oraz 400 mg/dobę przez 28 dni nie wykazały istotnych działań niepożądanych zależnych od dawki. Objawy przedawkowania mogą obejmować zaburzenia elektrolitowe, metaboliczne (hipoglikemia lub hiperglikemia), dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha) oraz zmiany układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, zmiany ciśnienia tętniczego), jednak brak jest precyzyjnie określonych dawek progowych dla tych objawów.
badanie fazy I, ciśnienie tętnicze, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, EKG, elektrokardiogram, hemodializa, hiperglikemia, hipoglikemia, odstęp QTc, parametry życiowe, płukanie żołądka, przedawkowanie sytagliptyny, sytagliptyna, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, zaburzenie elektrolitowe