zwapnienie zastawki

Zwapnienie zastawki (kalcyfikacja zastawki) to proces odkładania się złogów wapniowych w strukturze zastawek serca, co powoduje ich pogrubienie, sztywnienie i upośledzenie funkcji. Proces ten najczęściej dotyczy zastawki aortalnej (stenoza aortalna) oraz zastawki mitralnej, rzadziej zastawki trójdzielnej i płucnej.

Etiologia zwapnień zastawkowych jest wieloczynnikowa. Główną rolę odgrywają procesy degeneracyjne związane z wiekiem, czynniki genetyczne, przewlekły stan zapalny, zaburzenia metaboliczne (zwłaszcza gospodarki lipidowej i wapniowo-fosforanowej) oraz choroby współistniejące, jak cukrzyca, przewlekła choroba nerek czy nadciśnienie tętnicze. Zwapnienia mogą być również konsekwencją wad wrodzonych (np. dwupłatkowa zastawka aortalna) lub przebytej gorączki reumatycznej.

Klinicznie zwapnienie zastawek serca prowadzi do zaburzenia ich funkcji – zarówno niedomykalności, jak i stenozy. W przypadku zaawansowanej stenozy aortalnej objawy obejmują duszność wysiłkową, bóle dławicowe, omdlenia i zawroty głowy. Diagnostyka opiera się głównie na badaniu echokardiograficznym, które pozwala ocenić stopień zwapnienia, pole powierzchni zastawki oraz gradient przezzastawkowy. W zaawansowanych przypadkach pomocne są badania obrazowe: tomografia komputerowa z oceną wskaźnika zwapnień (calcium score) oraz rezonans magnetyczny.

Leczenie zwapnienia zastawek zależy od stopnia zaawansowania zmian i objawów klinicznych. Przy łagodnych zmianach stosuje się leczenie zachowawcze z modyfikacją czynników ryzyka sercowo-naczyniowego. W przypadku istotnej hemodynamicznie stenozy lub niedomykalności zastawki metodą z wyboru jest interwencja zabiegowa: klasyczna operacja wymiany zastawki lub – w wybranych przypadkach – zabiegi przezcewnikowe, takie jak TAVI (przezcewnikowa implantacja zastawki aortalnej).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl