stenoza zastawki aorty

Stenoza zastawki aorty to zwężenie ujścia zastawki aortalnej, które prowadzi do utrudnienia przepływu krwi z lewej komory serca do aorty. Jest to jedna z najczęstszych wad zastawkowych serca, której częstość występowania rośnie wraz z wiekiem.

Główne przyczyny stenozy aortalnej obejmują degenerację zastawki związaną z wiekiem i zwapnieniami (najczęstsza przyczyna u osób starszych), wrodzoną wadę zastawki (np. zastawka dwupłatkowa) oraz przebyte gorączki reumatyczne. Choroba charakteryzuje się postępującym zwężeniem ujścia zastawki, co zwiększa obciążenie następcze lewej komory, prowadząc do jej przerostu i ostatecznie niewydolności.

Klasyczna triada objawów stenozy aortalnej obejmuje duszność wysiłkową, ból w klatce piersiowej (dławica) oraz omdlenia. Objawy zwykle pojawiają się późno, gdy zwężenie jest już istotne (pole zastawki <1,0 cm²). W badaniu fizykalnym charakterystyczny jest szmer skurczowy, najgłośniejszy nad podstawą serca, często promieniujący do tętnic szyjnych.

Diagnostyka obejmuje badanie echokardiograficzne, które pozwala ocenić morfologię zastawki, gradient ciśnień przezzastawkowych oraz pole powierzchni zastawki. W przypadkach wątpliwych pomocne mogą być badania dodatkowe: cewnikowanie serca, tomografia komputerowa czy rezonans magnetyczny.

Leczenie ciężkiej objawowej stenozy aortalnej jest głównie zabiegowe i obejmuje chirurgiczną wymianę zastawki aortalnej (SAVR) lub mniej inwazyjną przezcewnikową implantację zastawki aortalnej (TAVI/TAVR). Wybór metody zależy od indywidualnego ryzyka operacyjnego pacjenta, jego wieku i chorób współistniejących.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl