palpitacje
Palpitacje to subiektywne odczucie nieprawidłowej pracy serca, kiedy pacjent świadomie wyczuwa bicie własnego serca. Doświadczane są jako kołatanie, trzepotanie, przyspieszone lub nierówne bicie serca. Mogą wystąpić jako pojedyncze epizody lub seryjnie, trwać od kilku sekund do kilku godzin.
Z patofizjologicznego punktu widzenia palpitacje mogą wynikać z zaburzeń rytmu serca (tachykardia zatokowa, migotanie przedsionków, dodatkowe skurcze przedsionkowe lub komorowe), chorób organicznych serca, zaburzeń endokrynologicznych (nadczynność tarczycy, guz chromochłonny), zaburzeń elektrolitowych, stosowania niektórych leków lub substancji psychoaktywnych (kofeina, nikotyna).
Diagnostyka palpitacji obejmuje dokładny wywiad, badanie fizykalne, badanie EKG (najlepiej w trakcie epizodu), holter EKG, badania laboratoryjne (elektrolity, hormony tarczycy) oraz, w wybranych przypadkach, badania obrazowe serca. Istotne jest różnicowanie palpitacji o podłożu kardiologicznym od tych wynikających z zaburzeń lękowych czy napadów paniki.
Leczenie palpitacji zależy od przyczyny. Może obejmować leczenie choroby podstawowej, eliminację czynników wyzwalających, farmakoterapię (β-blokery, leki antyarytmiczne), ablację w przypadku niektórych zaburzeń rytmu serca, lub techniki relaksacyjne i terapię poznawczo-behawioralną w przypadku palpitacji o podłożu psychogennym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Deslodyna 5 mg
Przedawkowanie desloratadyny w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (Deslodyna, 5 mg desloratadyny/tabletkę) wiąże się z nasileniem działań niepożądanych typowych dla tego leku, w tym znaczącą blokadą receptorów H1, objawami ośrodkowego układu nerwowego (senność, zawroty głowy, dezorientacja, ryzyko drgawek), zaburzeniami rytmu serca (tachykardia, palpitacje, potencjalne wydłużenie QT), objawami antycholinergicznymi (suchość w jamie ustnej, zaburzenia widzenia, zatrzymanie moczu, zaparcia) oraz zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi (nudności, wymioty, ból brzucha). Nasilenie objawów jest proporcjonalne do dawki przekraczającej 5 mg/dobę, a szybkie wchłanianie leku z uwagi na formę farmaceutyczną wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Dodatkowo, obecność substancji pomocniczych takich jak mannitol (131 mg/tabletkę), aspartam (3 mg/tabletkę), glikol propylenowy (0,0314 mg/tabletkę) i alkohol benzylowy (0,00562 mg/tabletkę) może potęgować toksyczność w przypadku kumulacji.
alkohol benzylowy, aspartam, ból brzucha, dawka terapeutyczna, desloratadyna, drgawki, działania niepożądane, działanie przeciwhistaminowe, fenyloketonuria, glikol propylenowy, interwencja medyczna, leczenie objawowe, lek przeciwhistaminowy, mannitol, nudności, objawy antycholinergiczne, ocena kardiologiczna, palpitacje, parametry życiowe, przedawkowanie desloratadyny, receptor H1, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia perystaltyki, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Arytmia serca – Objawy
Arytmia serca to zaburzenie rytmu pracy serca wynikające z nieprawidłowego funkcjonowania impulsów elektrycznych, prowadzące do rytmu zbyt szybkiego (>100 uderzeń/min), zbyt wolnego (<60 uderzeń/min) lub nieregularnego. Objawy arytmii są zróżnicowane i mogą obejmować palpitacje, duszność, zawroty głowy, omdlenia, ból w klatce piersiowej oraz zmęczenie. Migotanie przedsionków, najczęstsza forma arytmii, charakteryzuje się chaotycznymi impulsami w przedsionkach i może przebiegać bezobjawowo lub manifestować się nieregularnym biciem serca i dusznością. Migotanie komór stanowi stan nagły, zagrażający życiu, objawiający się zatrzymaniem krążenia i wymaga natychmiastowej interwencji. Przebieg arytmii może być epizodyczny, przetrwały lub permanentny, a nieleczona arytmia zwiększa ryzyko powikłań takich jak udar mózgu (5-krotnie wyższe ryzyko przy migotaniu przedsionków), niewydolność serca oraz nagłe zatrzymanie krążenia.
angina, arytmia serca, ból w klatce piersiowej, bradykardia, choroba wieńcowa, duszność, kardiomiopatia, kołatanie serca, migotanie komór, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nagła śmierć sercowa, nagłe zatrzymanie krążenia, nieregularny rytm serca, niewydolność serca, omdlenie, palpitacje, tachykardia, udar mózgu, wada zastawkowa serca, zaburzenie rytmu serca, zasłabnięcie, zatrzymanie krążenia, zawał serca, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba sercowo-naczyniowa – Objawy
Choroby sercowo-naczyniowe (CVD) stanowią główną przyczynę zgonów globalnie, odpowiadając za około 32% wszystkich zgonów, w tym 17,9 miliona zgonów rocznie, z czego 85% wynika z zawału serca i udaru mózgu. Objawy CVD są zróżnicowane i często subtelne, zwłaszcza u osób starszych i kobiet, obejmując m.in. dławicę piersiową, duszność, zawroty głowy, zmęczenie, obrzęki kończyn oraz nieregularne bicie serca. Choroba wieńcowa (CAD) rozwija się często bezobjawowo, a jej pierwszym objawem może być zawał serca lub udar. Zawał serca charakteryzuje się miażdżącym bólem w klatce piersiowej, promieniującym do ramion, szyi czy szczęki, a także objawami autonomicznymi jak zimne poty, nudności i duszność. Niewydolność serca manifestuje się dusznością, obrzękami, zmęczeniem i kaszlem, a jej zaawansowanie klasyfikuje się według NYHA (klasy II-IV). Choroby zastawkowe i tętnic obwodowych (PAD) powodują odpowiednio objawy takie jak ból w klatce piersiowej, omdlenia, chromanie przestankowe i zmiany skórne kończyn dolnych. Udar mózgu wymaga natychmiastowej interwencji, a jego objawy można zapamiętać przez akronim FAST (Face, Arms, Speech, Time).
blaszka miażdżycowa, ból promieniujący, ból w klatce piersiowej, choroba sercowo-naczyniowa, choroba tętnic obwodowych, choroba wieńcowa, choroba zastawkowa serca, chromanie przestankowe, dławica piersiowa, duszność, klasyfikacja NYHA, kołatanie serca, miażdżyca naczyń, naczynie krwionośne, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, niestrawność, niewydolność serca, nudności, obrzęk nóg, owrzodzenie nogi, palpitacje, przejściowy atak niedokrwienny, tętnica wieńcowa, udar mózgu, zawał serca, zespół medyczny, zimne poty - Leksykon leków
Działania niepożądane – Unisol 0,5 mg + 0,4 mg
Analiza działań niepożądanych leku Unisol, zawierającego dutasteryd 0,5 mg oraz tamsulosynę 0,4 mg, opiera się głównie na czteroletnim badaniu klinicznym CombAT. W badaniu tym wykazano biorównoważność terapii skojarzonej z monoterapiami obu substancji. Częstość działań niepożądanych związanych z leczeniem zmniejszała się z czasem: 22% w pierwszym roku, następnie 6%, 4% i 2% w kolejnych latach. Najczęstsze działania niepożądane w pierwszym roku dotyczyły układu rozrodczego, zwłaszcza zaburzeń ejakulacji. Po pierwszym roku częstość działań niepożądanych była podobna dla terapii skojarzonej i monoterapii. Działania niepożądane seksualne (impotencja, zmniejszone libido, zaburzenia ejakulacji) przypisywane są dutasterydowi i mogą utrzymywać się po zakończeniu leczenia. Zgłaszano również zaburzenia piersi, w tym tkliwość i powiększenie, a także przypadki raka gruczołu piersiowego u mężczyzn.
ból głowy, chlorowodorek, dutasteryd, impotencja, kardiomiopatia rozstrzeniowa, monoterapia dutasterydem, monoterapia tamsulosyną, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność lewokomorowa, niewydolność prawokomorowa, niewydolność serca, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, palpitacje, pokrzywka, powiększenie piersi, priapizm, rak gruczołu krokowego, rak gruczołu piersiowego, skala Gleasona, tamsulosyna, tkliwość piersi, wstrząs kardiogenny, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia piersi, zaburzenia układu rozrodczego, zapalenie błony śluzowej nosa, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicorette Icy White Gum 2 mg
Preparat Nicorette Icy White Gum zawiera 2 mg nikotyny w formie kationitu i jest stosowany jako terapia zastępcza nikotynowa w procesie rzucania palenia. Działania niepożądane związane z preparatem obejmują zarówno objawy wynikające z samego działania nikotyny, jak i z odstawienia nikotyny. Najczęściej obserwowane objawy to zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności 10,4%, niestrawność 6,1%, ból brzucha 1,8%), suchość w jamie ustnej (3,2%), kaszel (9,3%), czkawka (16,4%) oraz podrażnienie gardła (11,8%). Objawy te zwykle pojawiają się w pierwszych tygodniach terapii i są zależne od dawki nikotyny. Rzadziej występują reakcje alergiczne, w tym anafilaksja, a także problemy związane z przyklejaniem się gumy do protez dentystycznych, co może prowadzić do ich uszkodzenia.
anafilaksja, bezsenność, drgawki, dysfagia, dysfonia, dysforia, działanie niepożądane, głód nikotynowy, krwawienie dziąseł, lek przeciwdrgawkowy, nadciśnienie tętnicze, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, nikotyna z kationitem, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie aftowe, padaczka, palpitacje, parestezja, parestezja jamy ustnej, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, sztywność mięśni szczęki, tachykardia, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie jamy ustnej, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Captopril Polfarmex 12,5 mg
Kaptopryl, jako inhibitor ACE, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najpoważniejsze to zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, agranulocytoza, pancytopenia (zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek), anemia aplastyczna i hemolityczna oraz trombocytopenia. Rzadko obserwuje się także eozynofilię i choroby autoimmunologiczne potwierdzone pozytywnym testem ANA. Do innych istotnych działań należą hiperkaliemia i hipoglikemia (bardzo rzadko), zaburzenia snu (często), dezorientacja i depresja (bardzo rzadko), a także objawy ze strony układu nerwowego, takie jak zaburzenia smaku, zawroty głowy, senność, bóle głowy i parestezje. W zakresie układu sercowo-naczyniowego mogą wystąpić tachykardia, dławica piersiowa, palpitacje, niedociśnienie, a bardzo rzadko zatrzymanie akcji serca i wstrząs sercowy. Często zgłaszany jest suchy kaszel i duszność, a bardzo rzadko skurcz oskrzeli i alergiczne zapalenie płuc.
aftowe owrzodzenie, agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, anemia aplastyczna, anemia hemolityczna, białkomocz, choroba autoimmunologiczna, dławica piersiowa, duszność, enzym wątrobowy, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, erytrodermia, ginekomastia, hematokryt, hiperkaliemia, hipoglikemia, impotencja, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor ACE, neutropenia, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, palpitacje, pancytopenia, parestezje, pemfigoid, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, tachyarytmia, tachykardia, trombocytopenia, uczulenie na światło, udar mózgu, wielomocz, wrzód trawienny, zaburzenia smaku, zaburzenie funkcji nerek, zapalenie języka, zapalenie śluzówki nosa, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastój żółci, zespół nerczycowy, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bufomix Easyhaler (320 mcg + 9 mcg)/dawkę inh.
Bufomix Easyhaler to preparat wziewny zawierający budezonid (320 µg/dawkę) oraz formoterol fumaran dwuwodny (9 µg/dawkę). Profil bezpieczeństwa nie wykazuje zwiększonej częstości działań niepożądanych w porównaniu do monoterapii poszczególnymi składnikami. Najczęstsze działania niepożądane wynikają z działania β2-mimetycznego formoterolu i obejmują drżenia oraz palpitacje, które zwykle mają łagodne nasilenie i ustępują w ciągu kilku dni. Inne często obserwowane objawy to drożdżyca jamy ustnej i gardła (często), zapalenie płuc u pacjentów z POChP, ból głowy, kaszel, dysfonia oraz kołatanie serca. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, hipokaliemia, zaburzenia rytmu serca, a bardzo rzadko zespół Cushinga, supresja nadnerczy, zahamowanie wzrostu u dzieci, zaćma, jaskra oraz paradoksalny skurcz oskrzeli, który wymaga natychmiastowego odstawienia leku i wdrożenia leczenia alternatywnego.
agresja, ból głowy, budezonid, Bufomix Easyhaler, ciała ketonowe, częstoskurcz, depresja, drożdżyca jamy ustnej, drżenie, dusznica bolesna, dysfonia, formoterolu fumaran dwuwodny, gęstość mineralna kości, glicerol, hiperglikemia, hipokaliemia, insulina, kołatanie serca, lek przeciwgrzybiczy, migotanie przedsionków, monitorowanie wzrostu, nadaktywność psychoruchowa, nadwrażliwość, nieostre widzenie, nudności, obrzęk naczyniowo-ruchowy, palpitacje, paradoksalny skurcz oskrzeli, płukanie jamy ustnej, podrażnienie gardła, reakcja anafilaktyczna, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, supresja nadnerczy, wahania ciśnienia krwi, wolne kwasy tłuszczowe, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaćma, zapalenie płuc, zasinienie, zawroty głowy, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Captopril Polfarmex 50 mg
W artykule szczegółowo omówiono profil działań niepożądanych leku Captopril Polfarmex w dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, stosowanego głównie w terapii nadciśnienia tętniczego. Do najpoważniejszych, choć bardzo rzadkich powikłań należą zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia i agranulocytoza, szczególnie u pacjentów z dysfunkcją nerek, wymagające natychmiastowego przerwania terapii. Inne rzadkie zaburzenia obejmują pancytopenię, różne typy anemii (aplastyczna, hemolityczna), trombocytopenię oraz indukcję chorób autoimmunologicznych z pozytywnym testem ANA. W zakresie metabolizmu obserwuje się hiperkaliemię i hipoglikemię, które, mimo niskiej częstości, stanowią istotne zagrożenie i wymagają monitorowania parametrów biochemicznych. Często występują zaburzenia snu, dysgeuzja oraz zawroty głowy, natomiast rzadko pojawiają się incydenty naczyniowo-mózgowe, tachykardia, tachyarytmia oraz poważne reakcje skórne, w tym obrzęk naczynioruchowy i zespół Stevensa-Johnsona.
aftowe owrzodzenie, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, anemia, anoreksja, białkomocz, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból klatki piersiowej, ból mięśniowy, ból stawowy, choroba autoimmunologiczna, depresja, dezorientacja, dławica piersiowa, duszność, dysfunkcja nerek, dysgeuzja, enzym wątrobowy, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, erytrodermia, fotouczulenie, ginekomastia, gorączka, hematokryt, hiperkaliemia, hipoglikemia, impotencja, incydent naczyniowo-mózgowy, leukocyt, łysienie, mdłości, nadciśnienie tętnicze, neutropenia i agranulocytoza, niedobór hemoglobiny, niedociśnienie, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, palpitacje, pancytopenia, parestezje, pemfigoid, podwyższony poziom BUN, pokrzywka, powiększenie węzłów chłonnych, przeciwciała przeciwjądrowe, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, suchość w ustach, suchy kaszel, świąd, tachyarytmia, tachykardia, trombocyt, trombocytopenia, wielomocz, wrzód trawienny, wstrząs sercowy, wymioty, wysypka, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia snu, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie śluzówki nosa, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcia, zastój żółci, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Przerost lewej komory serca – Objawy
Przerost lewej komory serca (LVH) charakteryzuje się pogrubieniem ścian lewej komory, będącej główną pompą sercową, najczęściej w odpowiedzi na przewlekłe obciążenie, takie jak nadciśnienie tętnicze czy stenoza aortalna. Początkowo LVH może przebiegać bezobjawowo, jednak z czasem pojawiają się objawy takie jak duszność (w tym ortopnea i paroksyzmalna duszność nocna), ból w klatce piersiowej, zmęczenie, palpitacje, zawroty głowy i obrzęki kończyn dolnych. Patofizjologicznie dochodzi do zwiększenia grubości ściany lewej komory, co prowadzi do jej sztywności, zaburzeń napełniania, dysfunkcji rozkurczowej i/lub skurczowej oraz zwiększonego ryzyka niewydolności serca. W konsekwencji może dojść do poważnych powikłań, takich jak arytmie (w tym migotanie przedsionków), zawał mięśnia sercowego, udar mózgu oraz nagła śmierć sercowa.
angina, arytmia, ból w klatce piersiowej, choroba Fabry’ego, duszność, dysfunkcja rozkurczowa, echokardiografia, elektrokardiogram, HFpEF, kardiomiopatia przerostowa, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzutową, obrzęk nóg, omdlenie, ortopnea, palpitacje, przerost lewej komory serca, rezonans magnetyczny serca, stenoza aortalna, syncope, udar mózgu, wada zastawki aortalnej, zaburzenia rytmu serca, zawał serca - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Klimedix 2 mg + 1 mg
Produkt leczniczy Klimedix, zawierający estradiol 1 mg i drospirenon 2 mg, zgodnie z dokumentacją rejestracyjną nie wykazuje bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, w trakcie terapii mogą wystąpić działania niepożądane, które potencjalnie mogą zaburzać funkcje psychomotoryczne istotne dla bezpieczeństwa ruchu drogowego. Do najczęściej zgłaszanych należą bóle głowy (≥1/100 do <1/10), a także parestezje, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy (≥1/1000 do <1/100), rzadziej zawroty głowy pochodzenia błędnikowego (<1/1000), zaburzenia widzenia, szum w uszach oraz objawy psychiczne takie jak depresja, chwiejność emocjonalna i nerwowość. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentki z nadciśnieniem, migrenami, powyżej 60. roku życia oraz przyjmujące inne leki wpływające na ośrodkowy układ nerwowy, ze względu na zwiększone ryzyko nasilenia działań niepożądanych mogących wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów.
ból głowy, choroba wieńcowa, chwiejność emocjonalna, depresja, działania niepożądane leku, estradiol z drospirenonem, migrena, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, palpitacje, parestezje, szum w uszach, terapia hormonalna, trzepotanie przedsionków, udar niedokrwienny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia koncentracji, zaburzenia psychiczne, zaburzenia snu, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zmniejszenie libido - Leksykon substancji czynnych
Peryndopryl – Przedawkowanie
Peryndopryl, inhibitor ACE stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz po zawale mięśnia sercowego, w przypadku przedawkowania może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych. Charakterystyczne objawy to znaczne niedociśnienie tętnicze, wstrząs krążeniowy, zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia, hipokaliemia), niewydolność nerek (od oligo- do anurii), hiperwentylacja oraz zaburzenia rytmu serca (tachykardia, bradykardia oporna na leczenie, palpitacje). Dodatkowo mogą wystąpić objawy neurologiczne (zawroty głowy, niepokój, senność, splątanie) oraz kaszel. Szczególnie niebezpieczne jest przedawkowanie preparatów złożonych, np. z amlodypiną lub indapamidem, ze względu na sumujące się efekty hipotensyjne i ryzyko niekardiogennego obrzęku płuc pojawiającego się z opóźnieniem 24-48 godzin po przyjęciu.
aminy katecholowe, amlodypina, angiotensyna II, anuria, bradykardia, diureza godzinowa, dopamina, elektrostymulacja serca, hemodializa, hiperwentylacja, hipokaliemia, hiponatremia, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, izotoniczny roztwór chlorku sodu, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, noradrenalina, ostra niewydolność nerek, palpitacje, peryndopryl, peryndoprylat, równowaga kwasowo-zasadowa, saturacja krwi, tachykardia, węgiel aktywowany, wstrząs hipowolemiczny, wstrząs krążeniowy, zawał mięśnia sercowego - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba wieńcowa – Objawy
Choroba wieńcowa (CAD) jest przewlekłym schorzeniem rozwijającym się na skutek miażdżycowego zwężenia tętnic wieńcowych, prowadzącym do niedokrwienia mięśnia sercowego. Wczesne stadia (Stadium 0-1) mogą przebiegać bezobjawowo lub z łagodnymi dolegliwościami, natomiast w Stadium 2 i 3 obserwuje się umiarkowane do ciężkich zwężenia, manifestujące się dławicą piersiową, dusznością, zmęczeniem, palpitacjami i zawrotami głowy. Dławica stabilna charakteryzuje się bólem trwającym <10 minut, ustępującym po odpoczynku lub nitroglicerynie, natomiast niestabilna dławica objawia się bólem w spoczynku, trwającym dłużej i opornym na leczenie. U pacjentów z cukrzycą i osób starszych objawy mogą być nietypowe lub maskowane, co zwiększa ryzyko niemego zawału serca. Diagnostyka opiera się na ocenie stopnia zwężenia naczyń oraz monitorowaniu objawów i czynników ryzyka.
angina pectoris, angioplastyka, arytmia, blaszka miażdżycowa, choroba wieńcowa, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowy, dławica piersiowa, duszność, miażdżyca, nagłe zatrzymanie krążenia, neuropatia cukrzycowa, niedokrwienie, niemy zawał serca, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, nitrogliceryna, palpitacje, pomostowanie tętnic wieńcowych, próba wysiłkowa, rehabilitacja kardiologiczna, stabilna dławica piersiowa, stenoza, stent naczyniowy, tętnica wieńcowa, tętnice wieńcowe, wstrząs kardiogenny, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zawał serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – PULNOZIN MUCO o smaku limonki 750 mg
Produkt leczniczy PULNOZIN MUCO o smaku limonki zawiera karbocysteinę (750 mg w tabletce do ssania) i może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane objawy dotyczą przewodu pokarmowego, gdzie nudności, wymioty i biegunka występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą pojawić się krwawienia z przewodu pokarmowego, manifestujące się smolistymi stolcami lub krwistymi wymiotami. Objawy takie jak ból brzucha, nadżerki żołądka i dyskomfort w jamie brzusznej mają częstość nieznaną. W zakresie układu nerwowego rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) występują ból głowy, zawroty głowy oraz nietrzymanie moczu. Ze strony układu oddechowego rzadko obserwuje się duszności, a częstość występowania śluzotoku oskrzelowego jest nieznana. Reakcje nadwrażliwości, takie jak pokrzywka i skurcz oskrzeli, również występują rzadko.
duszność, działanie mukolityczne, hemoroidy, karbocysteina, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, mialgia, nadżerka błony śluzowej, nadżerka żołądka, niedoczynność tarczycy, nietrzymanie moczu, objawy neurologiczne, obrzęk naczynioruchowy, palpitacje, pokrzywka, reakcja alergiczna skóry, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śluzotok oskrzelowy, smolisty stolec, wydzielina oskrzelowa, wysypka skórna, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tenaxum 1 mg
Produkt leczniczy Tenaxum zawierający rylmenidynę w dawce 1 mg raz na dobę wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa i dobrą tolerancję, z częstością działań niepożądanych porównywalną do placebo. Nawet przy dawce 2 mg/dobę, Tenaxum cechuje się lepszym profilem bezpieczeństwa niż klonidyna (0,15-0,30 mg/dobę) i alfa-metylodopa (500-1000 mg/dobę). Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (senność, ból głowy, zawroty głowy), psychicznego (lęk, depresja, bezsenność), sercowo-naczyniowego (palpitacje, bradykardia, niedociśnienie ortostatyczne), pokarmowego (ból żołądka, suchość błony śluzowej, biegunka, zaparcia) oraz skóry i mięśni (świąd, wysypka, skurcze mięśni). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z uwzględnieniem częstości nieznanej.
alfa-metylodopa, astenia, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból żołądka, bradykardia, depresja, działanie niepożądane, klonidyna, lęk, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, obrzęk, palpitacje, rylmenidyna, senność, skurcz mięśni, suchość jamy ustnej, świąd, uczucie zimna w kończynach, uderzenia gorąca, wysypka, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia nastroju, zaburzenia seksualne, zaburzenia skórne, zaburzenia układu rozrodczego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zawroty głowy, zgłaszanie działań niepożądanych, zmęczenie - Leksykon chorób i schorzeń
Omdlenie – Leczenie
Omdlenie (syncope) to nagła, krótkotrwała utrata przytomności spowodowana przejściowym zmniejszeniem przepływu krwi do mózgu, z szybkim powrotem świadomości zwykle w ciągu 20 sekund do 2 minut. Stanowi istotny problem kliniczny, występujący u około 15% nastolatków i do 20% młodych dorosłych, będąc szóstą najczęstszą przyczyną interwencji ratowniczych (ok. 8% wezwań). Diagnostyka obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne z pomiarem ciśnienia tętniczego w pozycji leżącej i stojącej, EKG, oraz badania laboratoryjne. W zależności od podejrzeń klinicznych stosuje się test pochyleniowy, Holter EKG, echokardiografię, badania elektrofizjologiczne i neurologiczne. Omdlenia mogą mieć etiologię wazowagalną, ortostatyczną lub kardiogenną, z różnym rokowaniem i koniecznością indywidualizacji leczenia.
ablacja, arytmia komorowa, badanie elektrofizjologiczne, beta-bloker, biofeedback, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, drgawki, echokardiografia, elektrokardiogram, fludrokortyzon, hipnoza, holter EKG, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, kardiowersja, midodryna, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, omdlenie, omdlenie kardiogenne, omdlenie neurokardiogenne, omdlenie ortostatyczne, omdlenie wazowagalne, palpitacje, przepływ krwi do mózgu, rejestrator zdarzeń, stymulator serca, terapia poznawczo-behawioralna, test pochyleniowy, utrata przytomności, wszczepialny kardiowerter-defibrylator - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba zastawki aorty – Objawy
Choroba zastawki aorty, obejmująca głównie stenozę i niedomykalność, jest schorzeniem postępującym, które może przebiegać bezobjawowo przez 10-20 lat. W przypadku zwężenia zastawki aorty, powierzchnia zastawki zmniejsza się średnio o 0,1-0,3 cm² rocznie, a gradient ciśnienia skurczowego wzrasta o 10-15 mmHg rocznie. Progresja jest szybsza u pacjentów starszych z chorobą wieńcową i przewlekłą niewydolnością nerek oraz u osób z wrodzonymi anomaliami zastawki (np. dwupłatkową). Choroba dzieli się na cztery stadia od ryzyka rozwoju (stadium A) do ciężkiej objawowej postaci (stadium D), przy czym pojawienie się objawów takich jak duszność, ból w klatce piersiowej, omdlenia czy obrzęki jest krytyczne dla decyzji terapeutycznych. Średni czas przeżycia bez leczenia chirurgicznego wynosi 2 lata przy duszności, 3 lata przy omdleniach i 5 lat przy bólu w klatce piersiowej, a 3-letnie przeżycie bez interwencji spada poniżej 30%.
angina, aorta, arytmia, ból w klatce piersiowej, cewnikowanie, choroba wieńcowa, choroba zastawki aorty, duszność, echokardiografia, echokardiogram, nagła śmierć sercowa, nagłe zatrzymanie krążenia, niedomykalność zastawki aorty, niewydolność serca, palpitacje, przerost mięśnia sercowego, przewlekła niewydolność nerek, regurgitacja, stenoza, stenoza zastawki aorty, szmer sercowy, udar mózgu, wada serca, wstrząs, zaburzenia rytmu serca, zakrzep krwi, zastawka dwupłatkowa, zawroty głowy, zwyrodnieniowe zapalenie stawów - Leksykon leków
Działania niepożądane – Estreva 1 mg/g,0,1%
Lek Estreva w postaci żelu zawiera 1 mg/g estradiolu (1,0325 mg estradiolu półwodnego, odpowiadającego 1,0000 mg bezwodnego estradiolu), z pojedynczą dawką 0,5 g żelu dostarczającą 0,5 mg estradiolu. W trakcie III fazy badań klinicznych odnotowano działania niepożądane zgodne z profilem estrogenowej terapii zastępczej, występujące z częstością poniżej 10%. Działania te sklasyfikowano według układów i narządów MedDRA oraz częstości: częste (≥1/100; <1/10), niezbyt częste (≥1/1000; <1/100) i rzadkie (≥1/10 000; <1/1000). Najczęstsze działania obejmują depresyjny nastrój, ból głowy, krwawienia lub plamienia z macicy/pochwy, obrzęk oraz wysypkę i świąd. Niezbyt często obserwuje się zmiany masy ciała, nerwowość, zmiany libido, zawroty głowy, zaburzenia widzenia, palpitacje, niestrawność, rumień guzowaty, pokrzywkę, kurcze mięśni, ból i tkliwość piersi, zmęczenie. Rzadko występują migrena, nietolerancja soczewek kontaktowych, wymioty, hirsutyzm, trądzik, bolesne miesiączkowanie, upławy, zespół napięcia przedmiesiączkowego oraz powiększenie piersi.
ból brzucha, ból głowy, ból piersi, bolesne miesiączkowanie, depresyjny nastrój, estradiol półwodny, estrogenowa terapia zastępcza, hirsutyzm, krwawienie maciczne, kurcze mięśni, migrena, niestrawność, nietolerancja soczewek kontaktowych, nudności, obniżone libido, obrzęk, palpitacje, patologia endometrium, pokrzywka, powiększenie piersi, powikłania zakrzepowo-zatorowe, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, tkliwość piersi, trądzik, upławy, wymioty, wzdęcia, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zespół napięcia przedmiesiączkowego, zwiększone libido - Leksykon chorób i schorzeń
Omdlenie – Zapobieganie i profilaktyka
Omdlenie (syncope) to przejściowa utrata przytomności spowodowana przemijającym niedokrwieniem mózgu, często poprzedzana objawami prodromalnymi takimi jak osłabienie, nudności, przyciemnione widzenie czy palpitacje. Kluczowe w profilaktyce jest wczesne rozpoznanie tych objawów i natychmiastowe podjęcie działań zwiększających przepływ krwi do mózgu, np. przyjęcie pozycji leżącej z uniesionymi nogami lub wykonanie manewrów przeciwciśnieniowych (CPM), które podnoszą skurczowe ciśnienie tętnicze średnio o 14,8 mmHg (p<0,001) i częstość akcji serca o 1,4 uderzeń/min (p=0,006). Edukacja pacjentów w zakresie technik napięcia mięśni oraz modyfikacja stylu życia, w tym odpowiednie nawodnienie (min. 500 ml rano, 900 ml w ciągu dnia, 500 ml wieczorem) i zwiększone spożycie soli (6-9 g/dobę), stanowią podstawę długoterminowej profilaktyki omdleń, szczególnie u osób z omdleniami wazowagalnymi i ortostatycznymi.
agonista alfa-adrenergiczny, akcja serca, asystolia, autonomiczny układ nerwowy, beta-bloker, ciśnienie skurczowe, disopyramid, erytropoetyna, fenylefryna, fludrokortyzon, hipotonia ortostatyczna, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kardiomiopatia, manewr przeciwciśnieniowy, midodryna, mineralokortykosteroid, nagła śmierć sercowa, napięcie izometryczne, niedokrwienie mózgu, objawy prodromalne, omdlenie, omdlenie cieplne, omdlenie ortostatyczne, omdlenie poszczepienne, omdlenie wazowagalne, palpitacje, pirydostygmina, pończochy uciskowe, SSRI, stymulacja serca, stymulator serca, technika napięcia stosowanego, teofilina, trening ortostatyczny, utrata przytomności, widzenie tunelowe, wszczepialny rejestrator pętlowy, zawroty głowy, zmiana hemodynamiczna - Leksykon chorób i schorzeń
Guz rakowiowy – Objawy
Guzy rakowiakowe to rzadkie nowotwory neuroendokrynne o powolnym wzroście, najczęściej lokalizujące się w przewodzie pokarmowym (jelito cienkie, jelito grube, wyrostek robaczkowy) oraz płucach. Objawy kliniczne pojawiają się zwykle w zaawansowanych stadiach, obejmując ból brzucha, biegunkę, niedrożność jelit, krwawienia oraz objawy ze strony układu oddechowego. Zespół rakowiaka, występujący u około 10% pacjentów, charakteryzuje się napadowym zaczerwienieniem skóry (flushing), przewlekłą biegunką (do 30 wypróżnień dziennie), skurczem oskrzeli, tachykardią i teleangiektazjami. Przełom rakowiakowy to stan nagły z hipotensją, zaburzeniami rytmu serca i skrajną dusznością, wymagający pilnej interwencji. Powikłania obejmują chorobę serca rakowiakową (występującą u 60-70% pacjentów z zespołem), niedobór niacyny, włóknienie krezki oraz rzadkie zespoły paraneoplastyczne (Cushing, Zollinger-Ellison).
choroba serca rakowiakowa, guz rakowiakowy, jelito cienkie, jelito grube, kortyzol, niedobór niacyny, niewydolność serca, nowotwór neuroendokrynny, ośrodkowy układ nerwowy, palpitacje, pelagra, przestrzeń zaotrzewnowa, przewód pokarmowy, serotonina, skurcz oskrzeli, tachykardia, teleangiektazje, włóknienie krezki, wsierdzie, wyrostek robaczkowy, zaczerwienienie skóry, zastawka płucna, zastawka trójdzielna, zespół Cushinga, zespół rakowiaka, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon substancji czynnych
Tolperyzon – Działania niepożądane
Tolperyzon, stosowany w preparatach takich jak Mydocalm, Mydocalm Forte, Tolperis VP oraz Tolperison NeuroPharma, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych od ponad 12 000 pacjentów. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane dotyczą układu skórnego, neurologicznego, żołądkowo-jelitowego oraz ogólnoustrojowego, z reakcjami nadwrażliwości stanowiącymi 50-60% zgłoszeń. Reakcje te są przeważnie łagodne i samoistnie ustępują, jednak bardzo rzadko mogą prowadzić do zagrażających życiu wstrząsów anafilaktycznych lub obrzęku naczynioruchowego (częstość nieznana). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest głównie jako niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), obejmując m.in. anemię, reakcje anafilaktyczne, zaburzenia snu, bóle głowy, tachykardię, hipotensję, nudności, łagodne uszkodzenie wątroby, alergiczne zapalenie skóry oraz osłabienie mięśniowe.
anemia, anoreksja, arytmia serca, białkomocz, bradykardia, dławica piersiowa, drżenie, dyspepsja, hiperbilirubinemia, hiperkreatynemia, hipoestezja, hipotensja, krwawienie z nosa, letarg, leukocytoza, limfadenopatia, małopłytkowość, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, obturacja dróg oddechowych, osteopenia, palpitacje, parestezja, pokrzywka, polidypsja, reakcja anafilaktyczna, rumień, splątanie, szumy uszne, tachykardia, tkanka podskórna, tolperyzon, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie skóry alergiczne, zawroty błędnikowe - Leksykon substancji czynnych
Lewotyroksyna sodowa – Przedawkowanie
Przedawkowanie lewotyroksyny sodowej stanowi poważny stan kliniczny, charakteryzujący się nadmierną stymulacją metaboliczną i układu współczulnego, z opóźnionym wystąpieniem objawów (2-5 dni) wynikającym z konwersji T4 do T3. W diagnostyce różnicowej istotne jest oznaczenie stężenia T3, które jest bardziej wiarygodnym wskaźnikiem przedawkowania niż T4 lub fT4. Objawy obejmują tachykardię (>100/min), arytmie, dławicę piersiową, pobudzenie psychoruchowe, drżenia mięśniowe, stany lękowe, bezsenność, wymioty, biegunkę, tachypnoe, gorączkę oraz rozszerzenie źrenic. Szczególnie niebezpieczne jest przedawkowanie u pacjentów z chorobą wieńcową, zaburzeniami rytmu serca, padaczką, zaburzeniami psychicznymi oraz u osób w podeszłym wieku. Dawki do 10 mg lewotyroksyny mogą być tolerowane u osób bez chorób współistniejących, jednak dawka toksyczna jest wysoce indywidualna.
arytmia, chloropromazyna, choroba wieńcowa, diazepam, dławica piersiowa, drżenie mięśniowe, fT4, funkcje życiowe, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwtarczycowy, lewotyrokysna sodowa, liotyronina, nadczynność tarczycy, nagła śmierć sercowa, napad drgawkowy, niewydolność serca, objawy sercowo-naczyniowe, ostra psychoza, palpitacje, parametry tarczycowe, plazmafereza, pobudzenie psychoruchowe, próba samobójcza, propranolol, przełom tarczycowy, przerost mięśnia sercowego, receptor beta-adrenergiczny, tachykardia, tachypnoe, TSH, tyreostatyk, węgiel aktywny, wymioty, zmniejszona gęstość mineralna kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – AuroDulox 60 mg
Duloksetyna, dostępna w kapsułkach dojelitowych o dawkach 30 mg i 60 mg, charakteryzuje się dobrze poznanym profilem bezpieczeństwa. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są nudności (≥1/10), ból głowy, suchość w jamie ustnej, senność oraz zawroty głowy, które zwykle mają łagodne lub umiarkowane nasilenie i często ustępują w trakcie kontynuacji terapii. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest według standardowych kategorii: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Wśród rzadkich, ale poważnych działań wymienia się reakcje anafilaktyczne, zespół serotoninowy oraz zaburzenia funkcji wątroby, a bardzo rzadko obserwuje się ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevens-Johnsona.
badanie kliniczne, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciężka reakcja skórna, duloksetyna, działanie niepożądane, kapsułka dojelitowa twarda, lek psychotropowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadmierna potliwość, nudności, objawy odstawienne, palpitacje, poty nocne, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, suchość jamy ustnej, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie funkcji seksualnej, zaburzenie łaknienia, zaburzenie wątroby, zaburzenie widzenia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Karbocysteina – Działania niepożądane
Karbocysteina, stosowana jako mukolityk w terapii schorzeń układu oddechowego, może wywoływać szereg działań niepożądanych, które należy uwzględnić w monitorowaniu pacjenta. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i biegunka, występujące z częstością od niezbyt często do rzadko, a także ból brzucha i dyskomfort w nadbrzuszu o częstości nieznanej. Bardzo rzadko mogą pojawić się krwawienia z przewodu pokarmowego oraz nadżerki żołądka, co stanowi potencjalnie poważne powikłanie. Reakcje skórne, w tym wysypka, świąd, pokrzywka oraz rzadkie przypadki zespołu Stevensa-Johnsona i rumienia wielopostaciowego, wymagają szczególnej uwagi ze względu na ich potencjalne zagrożenie życia. Ponadto, zgłaszano reakcje anafilaktyczne, rumień trwały polekowy oraz zapalenie błony śluzowej jamy ustnej i nosa u pacjentów nadwrażliwych.
ból głowy, ból mięśni, duszność, dyskomfort w nadbrzuszu, hemoroidy, karbocysteina, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, mukolityk, nadżerka żołądka, niedoczynność tarczycy, nietrzymanie moczu, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, palpitacje, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień trwały polekowy, rumień wielopostaciowy, schorzenie układu oddechowego, skurcz oskrzeli, śluzotok oskrzelowy, świąd, wysypka polekowa, wysypka rumieniowata, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trittico CR 150 mg
Chlorowodorek trazodonu, substancja czynna leku Trittico CR, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które mogą mieć poważne konsekwencje kliniczne. Szczególnie istotne jest ryzyko myśli i zachowań samobójczych, zwłaszcza na początku terapii i po zmianach dawkowania, co wymaga ścisłego monitorowania pacjentów. Trazodon może indukować zaburzenia rytmu serca, w tym torsade de pointes, palpitacje, przedwczesne skurcze komorowe, tachykardię komorową oraz wydłużenie odstępu QT w EKG, co jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów z chorobami serca. Ponadto, istnieje ryzyko zespołu serotoninowego, złośliwego zespołu neuroleptycznego oraz drgawek, zwłaszcza u osób z padaczką w wywiadzie. Wątroba może ulec uszkodzeniu, manifestując się żółtaczką, uszkodzeniem hepatocytów i wewnątrzwątrobowym zastojem żółci, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku. Dodatkowo obserwuje się zaburzenia morfologii krwi, takie jak agranulocytoza, trombocytopenia, leukopenia i niedokrwistość, a także zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH) prowadzący do hiponatremii.
agranulocytoza, bradykardia, chlorowodorek trazodonu, drgawki, eozynofilia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, leukopenia, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niemiarowość serca, palpitacje, porażenna niedrożność jelita, priapizm, przedwczesny skurcz komorowy, tachykardia, tachykardia komorowa, torsade de pointes, trombocytopenia, wewnątrzwątrobowy zastój żółci, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia morfologii krwi, zaburzenia rytmu serca, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cyclo-Progynova 2 mg (białe), 2 mg + 0,5 mg (jasnobrązowe)
Cyclo-Progynova to złożona, sekwencyjna hormonalna terapia zastępcza (HTZ) zawierająca 2,0 mg estradiolu walerianianu oraz 0,5 mg norgestrelu w fazie estrogenowo-progestagenowej. Estradiol walerianian, będący syntetyczną formą endogennego 17β-estradiolu, uzupełnia niedobory estrogenów w okresie menopauzy, łagodząc objawy klimakterium takie jak uderzenia gorąca, suchość pochwy, dyspareunia, zaburzenia snu, czy dolegliwości psychosomatyczne. Norgestrel pełni funkcję ochronną, zapobiegając hiperplazji endometrium i ryzyku rozwoju raka błony śluzowej trzonu macicy u kobiet z zachowaną macicą. Schemat dawkowania obejmuje 11 dni monoterapii estrogenowej, 10 dni terapii skojarzonej oraz 7 dni przerwy, co pozwala na regulację cyklu miesiączkowego bez hamowania owulacji i minimalnym wpływie na endogenne wydzielanie hormonów.
atrofia tkanek, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cykl miesiączkowy, dolegliwości dławicowe, dyspareunia, estradiolu walerianian, frakcja LDL cholesterolu, gruczolakorak, hiperplazja, hiperplazja endometrium, hormonalna terapia zastępcza, nietrzymanie moczu, norgestrel, objawy menopauzalne, objawy naczynioruchowe, octan medroksyprogesteronu, palpitacje, profil lipidowy, rak błony śluzowej trzonu macicy, rak okrężnicy, suchość pochwy, triglicerydy, uderzenia gorąca - Leksykon chorób i schorzeń
Niewydolność serca – Objawy
Niewydolność serca (NS) to stan, w którym serce nie jest w stanie efektywnie pompować krwi, co prowadzi do objawów takich jak duszność, zmęczenie, obrzęki obwodowe oraz kaszel z odkrztuszaniem plwociny, czasem z domieszką krwi. Objawy różnią się w zależności od zajętej strony serca: lewokomorowa NS manifestuje się dusznością, zmęczeniem i sinicą, natomiast prawokomorowa NS objawia się obrzękami, bólem brzucha i przyrostem masy ciała. Klasyfikacja choroby obejmuje cztery stadia (A-D) oraz klasyfikację NYHA (I-IV), które pomagają ocenić zaawansowanie i nasilenie objawów, od braku symptomów w stadium A do objawów w spoczynku w stadium D. Warto zwrócić uwagę na nagły przyrost masy ciała ≥2,3 kg w ciągu kilku dni, nasilającą się duszność, ból w klatce piersiowej czy omdlenia jako wskazania do pilnej konsultacji lekarskiej.
anoreksja, biomarkery sercowe, ból w klatce piersiowej, digoksyna, diuretyk, duszność, dyspnea, klasyfikacja NYHA, lek moczopędny, niewydolność lewokomorowa, niewydolność prawokomorowa, niewydolność serca, obrzęk, obrzęk brzuszny, ortopnea, palpitacje, plwocina, przeszczep serca, retencja płynów, sinica, stan przedomdleniowy, strukturalna choroba serca, świszczący oddech, tolerancja wysiłku, uporczywy kaszel, zaburzenia poznawcze, zawał serca, zmęczenie - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pentasa
Podczas terapii produktem Pentasa 4 g należy wdrożyć ścisły nadzór u pacjentów z historią działań niepożądanych po sulfasalazynie. Szczególną uwagę zwraca się na wczesne wykrywanie ciężkich reakcji skórnych (SCAR), takich jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), które wymagają natychmiastowego odstawienia mesalazyny przy pierwszych objawach (wysypka, zmiany na błonach śluzowych). Ponadto, terapia powinna być przerwana w przypadku wystąpienia ostrych objawów nietolerancji, takich jak skurczowe bóle brzucha, ostry ból brzucha, gorączka, silny ból głowy oraz wysypka. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby konieczne jest monitorowanie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT), a u osób z ryzykiem nefrotoksyczności – regularne badania parametrów nerkowych, w tym stężenia kreatyniny i badania moczu. Współistniejące stosowanie leków nefrotoksycznych wymaga zwiększonej częstotliwości kontroli.
6-merkaptopuryna, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, aminotransferazy, astma oskrzelowa, azatiopryna, badanie fizykochemiczne moczu, ciężkie skórne działania niepożądane, czynność wątroby, działanie nefrotoksyczne, kamica układu moczowego, mesalazyna, obraz elektrokardiograficzny, ostry ból brzucha, palpitacje, parametry wątrobowe, rozmaz krwi obwodowej, skurczowy ból brzucha, stężenie kreatyniny, sulfasalazyna, tioguanina, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia hematologiczne, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fem 7 50 mcg/24 h (1,5 mg)
Lek Fem 7, system transdermalny uwalniający 50 μg estradiolu na dobę przez 7 dni (1,5 mg estradiolu półwodnego), stosowany w hormonalnej terapii zastępczej (HTZ), wiąże się z szeregiem działań niepożądanych o różnej częstości występowania, sklasyfikowanych według MedDRA. Do najczęstszych należą m.in. bóle głowy, zawroty głowy, nudności, wysypka, świąd, krwawienia z macicy, bóle i tkliwość piersi oraz obrzęki. Szczególną uwagę należy zwrócić na zwiększone ryzyko nowotworów: rak piersi (wzrost ryzyka względnego do 1,3 po 10 latach stosowania monoterapii estrogenowej, z dodatkowymi 7,1 przypadkami na 1000 kobiet), rak endometrium (5-55 dodatkowych przypadków na 1000 kobiet w wieku 50-65 lat przy stosowaniu samego estrogenu) oraz nowotwór jajnika (ryzyko względne 1,43). Ryzyko raka piersi jest mniejsze przy monoterapii estrogenowej niż przy terapii złożonej estrogenowo-progestagenowej, która może podwoić ryzyko po 5 latach stosowania.
ból głowy, bolesne miesiączkowanie, choroba pęcherzyka żółciowego, choroba wieńcowa, depresja, estradiol półwodny, hirsutyzm, klasyfikacja MedDRA, kurcz mięśni, migrena, monoterapia estrogenowa, niestrawność, obniżone libido, ostuda, otępienie, palpitacje, plamica naczyniowa, pokrzywka, rak endometrium, rak jajnika, rak piersi, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, system transdermalny, terapia estrogenowo-progestagenowa, terapia hormonalna zastępcza, trądzik, udar krwotoczny, udar niedokrwienny, upławy, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawroty głowy, zespół napięcia przedmiesiączkowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon chorób i schorzeń
Kardiomiopatia rozstrzeniowa – Objawy
Kardiomiopatia rozstrzeniowa (DCM) charakteryzuje się powiększeniem i rozciągnięciem komór serca, zwłaszcza lewej komory, co prowadzi do upośledzenia kurczliwości i zmniejszenia frakcji wyrzutowej. Początkowo pacjenci mogą być bezobjawowi lub prezentować łagodne symptomy, takie jak atypowy ból w klatce piersiowej (około 25% przypadków), zmęczenie, duszność wysiłkową, obrzęki obwodowe, kołatanie serca czy zawroty głowy. Choroba przebiega przez stadia od A (czynniki ryzyka bez zmian strukturalnych) do D (ciężka niewydolność serca w spoczynku). Postępujący remodeling lewej komory obejmuje zwiększenie objętości końcowo-rozkurczowej i końcowo-skurczowej, ścieńczenie ściany oraz zmianę geometrii na sferyczną, co wiąże się z dalszym spadkiem frakcji wyrzutowej. Mechanizmy kompensacyjne, takie jak prawo Franka-Starlinga i aktywacja układu neurohormonalnego, początkowo maskują objawy, lecz z czasem przyczyniają się do progresji niewydolności serca.
arytmia, arytmia komorowa, ból w klatce piersiowej, duszność, dysfunkcja lewej komory, dysfunkcja serca, dysfunkcja skurczowa, frakcja wyrzutowa, funkcja skurczowa, kardiomiopatia alkoholowa, kardiomiopatia rozstrzeniowa, kardiomiopatia tachyarytmiczna, kołatanie serca, komora serca, kurczliwość, lewa komora, mięsień sercowy, nagła śmierć sercowa, niedomykalność zastawki, niewydolność nerek, niewydolność prawej komory, niewydolność serca, nocna duszność napadowa, obrzęk, ortopnea, palpitacje, pojemność minutowa serca, pompowanie krwi, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, prawo Franka-Starlinga, przepływ krwi, remodeling lewej komory, remodeling serca, retencja płynów, tachyarytmia komorowa, udar mózgu, układ renina-angiotensyna, włóknienie mięśnia sercowego, wodobrzusze, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość płucna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aramlessa 10 mg + 10 mg
Przedawkowanie leku Aramlessa, zawierającego peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta, manifestujące się szeregiem objawów wynikających z działania obu substancji czynnych. Nadmierne spożycie amlodypiny może prowadzić do znacznego rozszerzenia naczyń obwodowych, odruchowej tachykardii, a także do długotrwałego obniżenia ciśnienia tętniczego, co może skutkować wstrząsem, włącznie ze zgonem. Rzadkim, lecz groźnym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, pojawiający się z opóźnieniem do 24-48 godzin po przedawkowaniu, wymagający wsparcia oddechowego. Peryndopryl natomiast może wywołać niedociśnienie tętnicze, wstrząs, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, niewydolność nerek, bradykardię, hiperwentylację, a także objawy neuropsychiatryczne i kaszel charakterystyczny dla inhibitorów ACE.
amina katecholowa, amlodypina, angiotensyna II, białko osocza, blokada kanału wapniowego, bradykardia, duszność, funkcja filtracyjna nerek, GFR, glukonian wapnia, hemodializa, hiperwentylacja, inhibitor ACE, kreatynina w surowicy, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, palpitacje, perfuzja, peryndopryl z argininą, pojemność minutowa serca, pozycja Trendelenburga, rozszerzenie naczyń obwodowych, roztwór soli fizjologicznej, stężenie elektrolitów, stymulator serca, tachykardia, tachykardia odruchowa, węgiel aktywowany, wspomaganie oddychania, wstrząs, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej - Leksykon substancji czynnych
Cerebrolizyna – Działania niepożądane
Cerebrolysin, zawierający 215,2 mg/ml mieszaniny peptydów pochodzenia wieprzowego, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Do bardzo rzadkich (częstość <1/10 000) należą reakcje nadwrażliwości, w tym zmiany skórne (świąd, rumień), bóle głowy, szyi, kończyn, gorączka, duszność oraz stany zagrażające życiu, takie jak wstrząs anafilaktyczny. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) obserwuje się brak apetytu, pobudzenie psychomotoryczne manifestujące się agresją, splątaniem i bezsennością, a także zawroty głowy związane z szybkim podaniem leku. Poważne powikłania neurologiczne, takie jak napady padaczkowe typu grand mal i drgawki, występują bardzo rzadko i wymagają natychmiastowej interwencji. Ponadto, szybkie wstrzyknięcie może powodować palpitacje i arytmie, co jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
apatia, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból lędźwiowo-krzyżowy, brak apetytu, Cerebrolysin, choroba układu sercowo-naczyniowego, depresja, drgawki, drżenie, duszność, hiperwentylacja, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, napad grand mal, napad padaczkowy, napad padaczkowy grand mal, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, palpitacje, peptydy mózgowe, pobudzenie psychomotoryczne, reakcja alergiczna, reakcja w miejscu podania, reakcja zapalna, rumień, splątanie, świąd, uczucie gorąca, uczucie pieczenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaparcie, zawroty głowy, zespół grypopodobny - Leksykon chorób i schorzeń
Wklęsłe żebro – Objawy
Pectus excavatum to wrodzona deformacja klatki piersiowej charakteryzująca się zapadnięciem mostka do wewnątrz, której nasilenie może się wahać od łagodnego do ciężkiego. W cięższych przypadkach dochodzi do ucisku na serce i płuca, co skutkuje objawami takimi jak palpitacje, ból w klatce piersiowej, duszność wysiłkowa, zmniejszona wydolność fizyczna, świszczący oddech, omdlenia oraz częste infekcje dróg oddechowych. Deformacja może prowadzić do przemieszczenia serca, ograniczenia jego objętości wyrzutowej i arytmii, a także restrykcyjnych zaburzeń czynności płuc. Objawy często nasilają się w okresie intensywnego wzrostu, a u około 45% pacjentów w wieku senioralnym pojawiają się dopiero w czwartej lub piątej dekadzie życia. Wczesna diagnoza i monitorowanie progresji deformacji są kluczowe dla zapobiegania powikłaniom kardiopulmonalnym i poprawy jakości życia pacjentów.
arytmia, ból w klatce piersiowej, deformacja klatki piersiowej, depresja kliniczna, duszność, duszność wysiłkowa, infekcja górnych dróg oddechowych, infekcja układu oddechowego, klatka piersiowa, mostek, objętość wyrzutowa serca, omdlenie, palpitacje, pectus excavatum, restrykcyjna choroba płuc, skolioza, świszczący oddech, szmer sercowy, układ krążenia, zaburzenie rytmu serca, zmniejszona wydolność wysiłkowa - Leksykon substancji czynnych
Cylazapryl – Przedawkowanie
Cylazapryl, inhibitor ACE stosowany w monoterapii oraz w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem, w przedawkowaniu wywołuje wieloukładowe objawy wynikające z nadmiernej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron. Dominują objawy sercowo-naczyniowe, takie jak niedociśnienie tętnicze, wstrząs krążeniowy, tachykardia, bradykardia oraz zaburzenia rytmu serca. Dodatkowo obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, niepokój), oddechowego (hiperwentylacja, kaszel), metaboliczne (zaburzenia elektrolitowe: potasu, sodu, chlorków) oraz nerkowego (niewydolność nerek, wzrost kreatyniny i mocznika). W przypadku preparatów łączących cylazapryl z hydrochlorotiazydem istnieje ryzyko ostrego zatrzymania moczu u pacjentów z przerostem gruczołu krokowego. Objawy te wynikają z mechanizmów farmakologicznych, m.in. zmniejszenia oporu obwodowego, spadku ciśnienia w tętniczce odprowadzającej kłębuszka nerkowego oraz zwiększenia stężenia bradykininy w oskrzelach.
angiotensyna II, bradykardia, cylazapryl, cylazaprylat, diuretyk tiazydowy, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, hiperwentylacja, homeostaza elektrolitowa, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, katecholaminy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, palpitacje, perfuzja narządowa, pozycja przeciwwstrząsowa, przerost prostaty, rozrusznik serca, suchy kaszel, tachykardia, układ renina-angiotensyna-aldosteron, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs krążeniowy, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramadol Krka 100 mg/ 2 ml
Tramadol Krka, dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań/infuzji w dawkach 50 mg/mL oraz 100 mg/2 mL, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to nudności i zawroty głowy (≥1/10). Zaburzenia układu nerwowego obejmują również ból głowy i senność (≥1/100 do <1/10), a także rzadziej parestezje, drżenie, mimowolne skurcze mięśni, nieprawidłową koordynację, omdlenia i zaburzenia mowy. Istotnym ryzykiem jest możliwość wystąpienia drgawek, zwłaszcza przy dużych dawkach lub jednoczesnym stosowaniu leków obniżających próg drgawkowy, oraz zespół serotoninowy o nieznanej częstości. Ponadto, lek może powodować zaburzenia psychiczne, takie jak omamy, splątanie, majaczenie, stany lękowe i koszmary senne, a także ryzyko uzależnienia, które wzrasta wraz z dawką i czasem terapii.
bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia, czkawka, depersonalizacja, depresja oddechowa, derealizacja, drgawki, drżenie, duszność, dyzuria, hiperkineza, hipoglikemia, koszmar senny, majaczenie, mimowolny skurcz mięśni, nadmierna potliwość, napad paniki, nerwowość, niedociśnienie ortostatyczne, niepokój, nieprawidłowa koordynacja, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, omamy, omdlenie, osłabienie siły mięśniowej, palpitacje, paranoja, parestezje, pobudzenie, pokrzywka, reakcja alergiczna, rozszerzenie źrenic, senność, silny lek, skurcz oskrzeli, splątanie, stan lękowy, suchość w jamie ustnej, świąd, świszczący oddech, szum w uszach, tachykardia, tramadolu chlorowodorek, uzależnienie, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie mikcji, zaburzenie mowy, zaburzenie snu, zaostrzenie astmy, zaparcia, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zwężenie źrenic, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie ciśnienia tętniczego - Leksykon chorób i schorzeń
Wysoki poziom cholesterolu – Objawy
Podwyższony poziom cholesterolu, zwłaszcza frakcji LDL, stanowi istotny czynnik ryzyka rozwoju chorób sercowo-naczyniowych, takich jak choroba wieńcowa, udar mózgu, choroba tętnic obwodowych, nadciśnienie tętnicze oraz przewlekła choroba nerek. Proces miażdżycowy, będący konsekwencją akumulacji blaszek miażdżycowych na ścianach tętnic, przebiega często bezobjawowo, co czyni wysokie stężenie cholesterolu tzw. „cichym zabójcą”. Diagnostyka opiera się na lipidogramie, który ocenia poziomy cholesterolu całkowitego, LDL, HDL oraz trójglicerydów. Zalecane jest wykonywanie badań co 4-6 lat u osób bez czynników ryzyka, a częściej u pacjentów z obciążeniem rodzinnym, cukrzycą, nadciśnieniem czy paleniem tytoniu. Wartości LDL można obniżyć poprzez modyfikację stylu życia oraz farmakoterapię, w tym stosowanie statyn, co pozwala zmniejszyć ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych nawet o 20-50%.
blaszka miażdżycowa, cholesterol HDL, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, choroba tętnic obwodowych, chromanie przestankowe, dławica piersiowa, dobry cholesterol, farmakoterapia, lipidogram, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, nagłe zatrzymanie krążenia, palpitacje, paraliż, przewlekła choroba nerek, rodzinna hipercholesterolemia, statyna, trójglicerydy, udar mózgu, xanthelasma, zawał serca, zły cholesterol - Leksykon chorób i schorzeń
Tachykardia nadkomorowa – Diagnostyka i diagnoza
Tachykardia nadkomorowa (SVT) to grupa arytmii charakteryzujących się szybkim rytmem serca (140-280 uderzeń/min u dorosłych, 180-220 u dzieci) pochodzącym z obszarów powyżej pęczka Hisa. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu fizykalnym oraz 12-odprowadzeniowym EKG, które podczas epizodu wykazuje wąskie zespoły QRS (<120 ms), regularny rytm oraz zmienną obecność załamków P (często niewidoczne lub inwersyjne w AVNRT). W przypadkach trudnych do uchwycenia arytmii stosuje się monitorowanie ambulatoryjne (Holter, rejestratory zdarzeń, implantowalne rejestratory pętlowe, plaster Zio XT). Testy prowokacyjne (wysiłkowy, manewry wagalne, test adenozynowy) oraz badanie elektrofizjologiczne (EP study) umożliwiają precyzyjne określenie mechanizmu SVT i kwalifikację do ablacji prądem o częstotliwości radiowej. Diagnostyka różnicowa obejmuje rozróżnienie SVT z aberracją od częstoskurczu komorowego (VT), co jest kluczowe dla wyboru terapii.
ablacja prądem o częstotliwości radiowej, arytmia płodowa, atak paniki, badanie elektrofizjologiczne, badanie fizykalne, badanie podmiotowe, blok odnogi pęczka Hisa, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz przedsionkowy, echokardiografia, elektrokardiogram, enzym sercowy, holter EKG, manewr wagalny, masaż zatoki szyjnej, nadczynność tarczycy, nagły zgon sercowy, nawrotny częstoskurcz przedsionkowo-komorowy, nawrotny częstoskurcz węzłowy, obrzęk płodu, palpitacje, pęczek Hisa, próba Valsalvy, próba wysiłkowa, rejestrator zdarzeń, rtg klatki piersiowej, tachykardia nadkomorowa, wieloogniskowy częstoskurcz przedsionkowy, wszczepialny rejestrator pętlowy, zaburzenie lękowe, załamek P, zespół preekscytacji, zespół QRS, zespół WPW - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Arketis tabletki 20 mg
Paroksetyna (Arketis Tabletki 20 mg) wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego ze względu na ryzyko działań niepożądanych, w tym zwiększonego ryzyka myśli i zachowań samobójczych, zwłaszcza u pacjentów poniżej 25. roku życia oraz u dzieci i młodzieży, u których lek jest przeciwwskazany. Konieczne jest zachowanie okresu karencji po terapii inhibitorami MAO (2 tygodnie po nieodwracalnych i 24 godziny po odwracalnych). Dawkowanie powinno być stopniowo zwiększane, a pacjenci monitorowani pod kątem objawów akatyzji, zespołu serotoninowego oraz maniakalnych epizodów. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby, cukrzycą, padaczką, jaskrą z zamkniętym kątem oraz chorobami układu sercowo-naczyniowego. Paroksetyna może wpływać na kontrolę glikemii i interakcje z lekami takimi jak tamoksyfen, co wymaga uwagi klinicznej.
akatyzja, choroba afektywna dwubiegunowa, chwiejność emocjonalna, ciężkie zaburzenie depresyjne, drgawki kloniczne, drżenie, elektrowstrząsy, hipertermia, hiponatremia, inhibitor CYP2D6, inhibitor MAO, jaskra zamkniętego kąta, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok poporodowy, lęk, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, myśl samobójcza, nadmierna potliwość, napad drgawkowy, niepokój psychoruchowy, nudność, palpitacje, parestezja, paroksetyna, poziom glukozy, próba samobójcza, SNRI, splątanie, SSRI, stan splątania, zaburzenie czynności seksualnej, zaburzenie układu autonomicznego, zaburzenie widzenia, zachowania samobójcze, zachowanie samobójcze, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Norgestrel – Działania niepożądane
Norgestrel, syntetyczny progestagen stosowany w hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) w połączeniu z estrogenami, jak w preparacie Cyclo-Progynova, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy rozpatrywać w kontekście synergistycznego działania obu hormonów. Do często występujących objawów należą bóle głowy, bóle brzucha, nudności oraz zmiany masy ciała (wzrost lub spadek), obserwowane u 1-10% pacjentek. Często pojawiają się również krwawienia lub plamienia z macicy/pochwy oraz ból i tkliwość piersi. Rzadziej (<0,1%) mogą wystąpić bolesne miesiączkowanie, wydzielina z pochwy, zespół napięcia przedmiesiączkowego, powiększenie piersi, wysypka, świąd, hirsutyzm, trądzik, nastrój depresyjny, zawroty głowy, niepokój, zmiany libido oraz migrena. Norgestrel może także powodować reakcje nadwrażliwości, zaburzenia widzenia, palpitacje, niestrawność, nietolerancję soczewek kontaktowych, wzdęcia, wymioty, rumień guzowaty, pokrzywkę, kurcze mięśni i zmęczenie.
bolesne miesiączkowanie, choroba pęcherzyka żółciowego, choroba wieńcowa, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, estradiolu walerianian, hirsutyzm, hormonalna terapia zastępcza, krwawienie maciczne, krwawienie z odstawienia, kurcz mięśnia, nastrój depresyjny, nietolerancja soczewek kontaktowych, norgestrel, nowotwór jajnika, palpitacje, progestagen syntetyczny, rak błony śluzowej trzonu macicy, rak endometrium, rak piersi, rumień guzowaty, terapia estrogenowo-progestagenowa, tkliwość piersi, udar krwotoczny, udar niedokrwienny, wzdęcia, zaburzenie lękowe, zaburzenie widzenia, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, zespół napięcia przedmiesiączkowego, zmiana masy ciała, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bufar Easyhaler (320 mcg + 9 mcg)/dawkę inh.
BUFAR Easyhaler to preparat wziewny zawierający budezonid (320 µg) oraz formoterol fumaran dwuwodny (9 µg) w każdej dawce. Profil działań niepożądanych obejmuje zarówno efekty charakterystyczne dla kortykosteroidów wziewnych, jak i β2-mimetyków. Najczęściej obserwuje się drżenie mięśniowe i kołatanie serca, które mają łagodne nasilenie i ustępują po kilku dniach terapii. Inne działania niepożądane to m.in. drożdżyca jamy ustnej i gardła (często), hipokaliemia (rzadko), hiperglikemia (bardzo rzadko), zaburzenia psychiczne (agresja, niepokój, zaburzenia snu), a także rzadkie reakcje nadwrażliwości i objawy zespołu Cushinga. Występowanie działań niepożądanych jest zgodne z farmakologicznym profilem obu substancji, a jednoczesne stosowanie nie zwiększa ich częstości.
budezonid, częstoskurcz nadkomorowy, drożdżyca jamy ustnej, dusznica bolesna, dysfonia, działanie niepożądane leku, działanie ogólnoustrojowe, formoterolu fumaran dwuwodny, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, hipokaliemia, kołatanie serca, kortykosteroid, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, obrzęk naczyniowo-ruchowy, palpitacje, paradoksalny skurcz oskrzeli, produkcja kortyzolu, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, receptor β2-adrenergiczny, skurcz dodatkowy, skurcz oskrzeli, supresja nadnerczy, wydłużenie odstępu QTc, wziewny kortykosteroid, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie snu, zaćma, zespół Cushinga, β2-mimetyk - Leksykon leków
Działania niepożądane – Binatta 50 mg
Lek BINATTA, zawierający tapentadol w postaci fosforanu w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje działania niepożądane głównie ze strony układu nerwowego i pokarmowego. Najczęściej obserwowane objawy to nudności, zaparcia, zawroty głowy, bóle głowy oraz senność, występujące bardzo często (≥1/10). Inne często występujące działania obejmują lęk, nastrój depresyjny, zaburzenia snu, nerwowość, niepokój ruchowy, a także duszność i zmiany rytmu serca (często ≥1/100 do <1/10). Rzadziej notowano poważne reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, a także majaczenie u pacjentów z czynnikami ryzyka (nowotwór, podeszły wiek). Depresja oddechowa, choć rzadka, stanowi potencjalne zagrożenie życia, szczególnie przy przedawkowaniu.
anafilaksja, ból głowy, ból przewlekły, częstomocz, depresja oddechowa, drgawki, duszność, dysfunkcja seksualna, dyspepsja, dyzartria, majaczenie, mimowolne skurcze mięśni, myśli samobójcze, nadwrażliwość na lek, nastrój depresyjny, nastrój euforyczny, niedoczulica, niepokój ruchowy, nudności, objawy odstawienne, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, palpitacje, parestezja, pokrzywka, senność, stan splątania, tapentadol, układ monoaminergiczny, układ pokarmowy, uzależnienie od leku, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia mikcji, zaburzenia przytomności, zaparcia, zawroty głowy, zespół odstawienny, zmniejszenie apetytu, zmniejszenie ciśnienia tętniczego - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół chorego zatoki – Objawy
Zespół chorego zatoki (SSS) to zespół zaburzeń rytmu serca wynikających z dysfunkcji węzła zatokowo-przedsionkowego, objawiający się bradykardią, tachykardią, pauzami zatokowymi oraz blokiem zatokowo-przedsionkowym. Objawy kliniczne, takie jak zawroty głowy, omdlenia (występujące u około 50% pacjentów), palpitacje, zmęczenie, duszność wysiłkowa i ból w klatce piersiowej, wynikają z niedostatecznej perfuzji narządów, zwłaszcza mózgu. U ponad połowy chorych rozwija się zespół tachykardia-bradykardia, charakteryzujący się naprzemiennymi epizodami bradykardii i tachykardii, co zwiększa ryzyko omdleń i powikłań zakrzepowo-zatorowych, w tym udaru mózgu. Diagnostyka wymaga potwierdzenia dysfunkcji węzła zatokowego oraz korelacji z objawami, gdyż bezobjawowa bradykardia nie jest wystarczająca do rozpoznania SSS.
ablacja serca, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, bradykardia zatokowa, dławica piersiowa, incydent zakrzepowo-zatorowy, migotanie przedsionków, nagła śmierć sercowa, niewydolność chronotropowa, niewydolność serca, omdlenie, palpitacje, perfuzja narządów, rozrusznik serca, rytm serca, splątanie, stan przedomdleniowy, tachyarytmia przedsionkowa, trzepotanie przedsionków, udar mózgu, węzeł zatokowo-przedsionkowy, węzeł zatokowy, wszczepienie rozrusznika, zakrzep, zatrzymanie zatokowe, zawroty głowy, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół chorego zatoki, zespół tachykardia-bradykardia