duże krwawienie

Duże krwawienie, określane również jako krwotok lub masywne krwawienie, stanowi stan bezpośredniego zagrożenia życia pacjenta. Definiuje się je jako utratę ponad 40% objętości krwi krążącej w czasie krótszym niż 24 godziny (tj. około 2000 ml u dorosłego) lub utratę krwi w tempie przekraczającym 150 ml/min.

Klinicznie duże krwawienie objawia się przyspieszoną akcją serca (>100/min), obniżonym ciśnieniem tętniczym (skurczowe <90 mmHg), bladością powłok, wzmożoną potliwością, zaburzeniami świadomości, oligurią oraz poziomem hemoglobiny poniżej 8 g/dl. W przypadku masywnego krwotoku szybko rozwija się wstrząs hipowolemiczny, kwasica, hipotermia oraz koagulopatia, tworzące tzw. "śmiertelną triadę".

Postępowanie w dużym krwawieniu opiera się na regule „damage control resuscitation” i obejmuje szybkie zatamowanie źródła krwawienia, płynoterapię (krystaloidy, koloidy), przetoczenie preparatów krwi (koncentrat krwinek czerwonych, osocze świeżo mrożone, koncentrat płytek krwi) oraz stosowanie leków przeciwfibrynolitycznych (kwas traneksamowy). Kluczowe znaczenie ma czas od rozpoznania do wdrożenia leczenia – opóźnienie terapii o każde 3 minuty zwiększa śmiertelność o 1%.

W celu optymalizacji postępowania w dużym krwawieniu, zaleca się stosowanie protokołów masywnego przetaczania krwi oraz prowadzenie terapii pod kontrolą tromboelastografii (TEG) lub tromboelastometrii (ROTEM), co pozwala na celowane uzupełnianie brakujących czynników krzepnięcia i zmniejszenie zużycia preparatów krwiopochodnych.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl