Działania niepożądane leku Telexer 150 mg

Profil bezpieczeństwa dabigatranu eteksylanu (substancji czynnej leku Telexer) został dokładnie zbadany w trakcie licznych badań klinicznych, obejmujących łącznie około 64 000 pacjentów, z czego około 35 000 otrzymywało dabigatran eteksylanu. Działania niepożądane wystąpiły u znaczącego odsetka pacjentów: 22% osób z migotaniem przedsionków leczonych w celu zapobiegania udarom i zatorowości systemowej (w okresie do 3 lat), 14% pacjentów leczonych z powodu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) oraz 15% pacjentów otrzymujących lek w ramach prewencji ŻChZZ.¹

Krwawienia jako najczęstsze działanie niepożądane

Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym były krwawienia, które wystąpiły u około 16,6% pacjentów z migotaniem przedsionków długotrwale leczonych w zapobieganiu udarom i zatorowości systemowej. U dorosłych pacjentów leczonych z powodu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) lub zatorowości płucnej (ZP) krwawienia odnotowano u 14,4% przypadków. Warto podkreślić, że w badaniach dotyczących prewencji ZŻG/ZP krwawienia wystąpiły u 19,4% pacjentów w badaniu REMEDY oraz u 10,5% pacjentów w badaniu RE-SONATE.²

Należy podkreślić, że chociaż w badaniach klinicznych duże krwawienia występowały stosunkowo rzadko, nie można wykluczyć wystąpienia poważnego lub silnego krwawienia, które niezależnie od lokalizacji może stanowić zagrożenie dla życia pacjenta, prowadzić do niepełnosprawności, a nawet zgonu.³

Zestawienie działań niepożądanych

Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane zidentyfikowane w trakcie badań klinicznych oraz na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku Telexer do obrotu. Zestawienie obejmuje dane dotyczące zastosowania leku we wskazaniach zapobiegania udarom zakrzepowo-zatorowym i zatorowości systemowej u pacjentów z migotaniem przedsionków, a także z badań w leczeniu i prewencji zakrzepicy żył głębokich oraz zatorowości płucnej.<sup data-drug="Telexer" data-section="Działania niepożądane" title="W tabeli 11 przedstawiono działania niepożądane zidentyfikowane podczas badań i wynikające z danych uzyskanych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu we wskazaniach zapobiegania udarom zakrzepowo-zatorowym oraz zatorowości systemowej u pacjentów z migotaniem przedsionków oraz badań w leczeniu ZŻG/ZP i prewencji ZŻG/ZP według klasyfikacji układów i narządów (SOC) oraz częstości występowania zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (4

Ryzyko krwawień przy stosowaniu leku Telexer 150 mg

Ze względu na mechanizm działania dabigatranu eteksylanu, który jest bezpośrednim inhibitorem trombiny, stosowanie leku Telexer 150 mg wiąże się z podwyższonym ryzykiem wystąpienia krwawień o różnym nasileniu i lokalizacji. Krwawienia te mogą występować w dowolnym miejscu organizmu i mogą mieć charakter jawny bądź utajony.⁵

Klasyfikacja krwawień

Krwawienia występujące podczas terapii dabigatranem eteksylanem klasyfikuje się jako:

• Duże krwawienia – krwawienia zagrażające życiu lub prowadzące do istotnej utraty krwi (spadek hemoglobiny o ≥ 2 g/dl), wymagające transfuzji co najmniej 2 jednostek krwi lub zlokalizowane w miejscach krytycznych (np. wewnątrzczaszkowe, wewnątrzrdzeniowe)
• Krwawienia klinicznie istotne – krwawienia niespełniające kryteriów dużego krwawienia, ale wymagające interwencji medycznej
• Krwawienia małe – krwawienia o niewielkim nasileniu, zazwyczaj niewymagające specjalnych interwencji

Czynniki zwiększające ryzyko krwawienia

Ryzyko krwawienia podczas terapii lekiem Telexer 150 mg może być zwiększone u pacjentów z następującymi czynnikami:⁶

• Zaawansowany wiek (≥ 75 lat)
• Umiarkowana niewydolność nerek (klirens kreatyniny 30-50 ml/min)
• Jednoczesne stosowanie leków wpływających na hemostazę (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne, leki przeciwpłytkowe, inne leki przeciwzakrzepowe)
• Zaburzenia czynności płytek krwi
• Niedawno przebyte operacje lub urazy
• Choroby przewodu pokarmowego zwiększające ryzyko krwawienia (np. owrzodzenia, zapalenie przełyku)

Szczególne grupy pacjentów

Bezpieczeństwo stosowania leku Telexer 150 mg wymaga szczególnej uwagi u określonych grup pacjentów ze względu na potencjalnie zwiększone ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza krwawień.⁷

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w wieku powyżej 75 lat ryzyko krwawień jest podwyższone. U tych pacjentów może być konieczna modyfikacja dawki lub szczególnie uważne monitorowanie parametrów klinicznych i laboratoryjnych.

Pacjenci z niewydolnością nerek

Dabigatran eteksylanu jest wydalany głównie przez nerki, dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek stężenie leku w osoczu może być podwyższone, co zwiększa ryzyko krwawień. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) stosowanie leku Telexer 150 mg jest przeciwwskazane.

Pacjenci z niewydolnością wątroby

U pacjentów z niewydolnością wątroby lub chorobą wątroby, która może mieć wpływ na przeżycie, należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania leku Telexer 150 mg. Działania niepożądane dotyczące wątroby obejmują nieprawidłową czynność wątroby, zwiększoną aktywność aminotransferaz oraz podwyższone stężenie bilirubiny.

Postępowanie w przypadku wystąpienia działań niepożądanych

W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza krwawień, podczas terapii lekiem Telexer 150 mg, należy rozważyć następujące działania:⁸

1. Ocena nasilenia działania niepożądanego – szczególnie w przypadku krwawień konieczna jest właściwa ocena ich nasilenia i lokalizacji
2. Wstrzymanie lub modyfikacja dawki – w zależności od nasilenia działania niepożądanego
3. Leczenie przyczynowe – w przypadku krwawień rozważenie zastosowania swoistego czynnika odwracającego działanie dabigatranu (idarucyzumab)
4. Leczenie objawowe – w tym miejscowe uciśnięcie, zabiegi chirurgiczne, uzupełnienie objętości krwi krążącej, transfuzje krwi
5. Monitorowanie parametrów klinicznych i laboratoryjnych – w celu oceny skuteczności podjętych działań

Monitorowanie pacjentów przyjmujących lek Telexer 150 mg

Ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza krwawień, pacjenci przyjmujący lek Telexer 150 mg powinni być regularnie monitorowani.⁹

Monitorowanie powinno obejmować:

• Regularną ocenę kliniczną pod kątem objawów krwawienia
• Badania laboratoryjne – ocena morfologii krwi, funkcji nerek i wątroby
• Monitorowanie czasu krzepnięcia w wybranych przypadkach (przed planowanymi procedurami inwazyjnymi, u pacjentów z podejrzeniem przedawkowania)
• Edukację pacjenta na temat objawów krwawienia wymagających natychmiastowej interwencji medycznej

Pacjenci powinni być szczególnie wyczuleni na następujące objawy mogące świadczyć o krwawieniu: krwiomocz, krwiste lub czarne stolce, niewyjaśnione siniaki, przedłużające się krwawienie z ran, krwioplucie, krwawienie z nosa, które nie ustępuje po 10 minutach ucisku, a także objawy sugerujące krwawienie wewnętrzne – silny ból głowy, osłabienie, zawroty głowy, bladość skóry.¹⁰