zatorowość płucna
Wskazanie

Zatorowość płucna to stan nagłego zamknięcia lub zwężenia tętnicy płucnej lub jej odgałęzień przez materiał zatorowy, najczęściej skrzeplinę pochodzącą z żył głębokich kończyn dolnych. Jest to trzecia co do częstości przyczyna zgonów z powodu chorób układu sercowo-naczyniowego, po zawale serca i udarze mózgu. Zatorowość płucna może występować jako powikłanie po zabiegach operacyjnych, długotrwałym unieruchomieniu, u osób z nadkrzepliwością krwi oraz u pacjentów z nowotworami.

W leczeniu zatorowości płucnej stosuje się leki przeciwzakrzepowe. W ostrej fazie podaje się heparyny drobnocząsteczkowe (np. Clexane, Fraxiparine, Fragmin) lub niefrakcjonowane. W długoterminowym leczeniu stosuje się doustne antykoagulanty: antagonistów witaminy K (Warfin, Acenocumarol) lub nowe doustne antykoagulanty niebędące antagonistami witaminy K (Pradaxa, Xarelto, Eliquis). W przypadku masywnej zatorowości płucnej z niestabilnością hemodynamiczną można rozważyć leczenie trombolityczne (Actilyse).

Największym wyzwaniem w leczeniu zatorowości płucnej jest właściwa diagnostyka, gdyż objawy mogą być niespecyficzne i różnorodne. Trudność stanowi również ustalenie optymalnego czasu trwania leczenia przeciwzakrzepowego, które wiąże się z ryzykiem powikłań krwotocznych. U pacjentów z przeciwwskazaniami do antykoagulacji wyzwaniem jest zastosowanie alternatywnych metod zapobiegania nawrotom zatorowości, takich jak filtry do żyły głównej dolnej. Istotnym problemem jest także identyfikacja pacjentów z przewlekłym zakrzepowo-zatorowym nadciśnieniem płucnym, które może rozwinąć się jako powikłanie po przebytej zatorowości płucnej.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl