epizod hipotensyjno-hiporeaktywny
Epizod hipotensyjno-hiporeaktywny (HHE – hypotonic-hyporesponsive episode) to rzadkie powikłanie poszczepienne charakteryzujące się nagłym obniżeniem napięcia mięśniowego, spadkiem ciśnienia tętniczego i ograniczoną reaktywnością dziecka na bodźce zewnętrzne. Występuje najczęściej w ciągu 48 godzin po szczepieniu, głównie po podaniu szczepionek zawierających komponent krztuścowy.
Klinicznie epizod hipotensyjno-hiporeaktywny objawia się bladością lub sinicą skóry, wiotkością mięśniową oraz zmniejszoną reaktywnością lub jej brakiem. Stan ten trwa zwykle od kilku minut do kilkunastu godzin i ustępuje samoistnie bez następstw neurologicznych. Patofizjologia tego zjawiska nie została dotychczas w pełni wyjaśniona, choć sugeruje się udział mechanizmów wazowagalnych lub reakcji zapalnych.
Rozpoznanie epizodu hipotensyjno-hiporeaktywnego jest rozpoznaniem klinicznym wykluczającym inne przyczyny podobnych objawów, takie jak drgawki gorączkowe, poszczepienne zapalenie mózgu czy hipoglikemia. Mimo niepokojącego przebiegu, rokowanie jest zwykle pomyślne. Wystąpienie HHE nie stanowi bezwzględnego przeciwwskazania do kontynuacji szczepień, jednak zaleca się indywidualną ocenę korzyści i ryzyka oraz rozważenie zastosowania szczepionek z komponentem bezkomórkowym zamiast pełnokomórkowym w przypadku krztuśca.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wodorotlenek glinu – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Wodorotlenek glinu jest szeroko stosowany jako składnik leków zobojętniających oraz adiuwant w szczepionkach, jednak wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niewydolnością nerek i poddawanych hemodializie, ze względu na ryzyko kumulacji glinu i poważnych powikłań takich jak encefalopatia, demencja, niedokrwistość mikrocytarna oraz nasilenie osteomalacji indukowanej dializą. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do hipofosfatemii (z powodu wiązania fosforanów przez glin), co zwiększa ryzyko osteomalacji i niewydolności nerek. Szczególną ostrożność należy zachować u niemowląt i dzieci poniżej 6 lat, zwłaszcza odwodnionych lub z niewydolnością nerek, a także u pacjentów z grup ryzyka zaparć i niedrożności jelit, w tym osób starszych. W przypadku szczepionek zawierających wodorotlenek glinu jako adiuwant, konieczne jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu, badania lekarskiego oraz monitorowanie pacjenta przez co najmniej 30 minut po podaniu, ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych i innych działań niepożądanych.
asplenia, bezdech, demencja, drgawki gorączkowe, encefalopatia, epizod hipotensyjno-hiporeaktywny, hemodializa, hiperkalciuria, hipofosfatemia, inwazyjna choroba meningokokowa, leczenie immunosupresyjne, leczenie przeciwzakrzepowe, lek zobojętniający, monitorowanie czynności oddechowych, niedobór fosforanów, niedobór odporności, niedobór układu dopełniacza, niedokrwistość mikrocytarna, niedrożność jelit, niewydolność nerek, odpowiedź immunologiczna, osteomalacja, osteomalacja indukowana dializą, parestezja, porfiria, przeciwciała przeciwbłonicze, przemijające zaburzenie widzenia, reakcja anafilaktyczna, ruchy toniczno-kloniczne, trombocytopenia, wodorotlenek glinu, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd haemophilus influenzae typ b – Działania niepożądane
Polisacharyd Haemophilus influenzae typu b (10 µg w szczepionce Pentaxim), skoniugowany z toksoidem tężcowym, jest istotnym składnikiem szczepionek skoniugowanych, jednak może wywoływać różnorodne działania niepożądane. Najczęściej obserwuje się reakcje miejscowe, takie jak duże obrzęki (>50 mm) i rumień, które pojawiają się w ciągu 24-72 godzin i ustępują samoistnie w ciągu 3-5 dni. Charakterystyczne są także obrzękowe reakcje kończyn dolnych, występujące rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), zwykle po pierwszej dawce, ustępujące w ciągu 24 godzin. Działania ogólnoustrojowe obejmują gorączkę ≥38°C, senność, drażliwość, nerwowość i nietypowy płacz, występujące bardzo często (≥1/10). Rzadziej mogą pojawić się drgawki, epizody hipotensyjno-hiporeaktywne oraz reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk twarzy, obrzęk Quinckego, reakcje anafilaktyczne i wstrząs anafilaktyczny, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
bezdech wcześniaków, drażliwość, drgawki gorączkowe, dyspnea, epizod hipotensyjno-hiporeaktywny, funkcja oddechowa, gorączka, Haemophilus influenzae typ b, nietypowy płacz, obrzęk kończyn dolnych, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obrzęk twarzy, plamica, polisacharyd Haemophilus influenzae, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu podania, rumień, sinica, toksoid tężcowy, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Szczepionka Infanrix-IPV zawiera inaktywowany poliowirus typów 1 (szczep Mahoney: 40 jednostek antygenu D), 2 (szczep MEF-1: 8 jednostek antygenu D) oraz 3 (szczep Saukett: 32 jednostek antygenu D), namnażany w hodowli komórkowej VERO, co wymaga uwzględnienia potencjalnych pozostałości formaldehydu, neomycyny i polimyksyny. Po podaniu szczepionki należy zapewnić możliwość natychmiastowego leczenia reakcji anafilaktycznych, ze względu na obecność śladowych substancji alergizujących. Szczególną uwagę należy zwrócić na wystąpienie działań niepożądanych związanych ze składnikiem krztuścowym, takich jak gorączka ≥ 40,0ºC, zapaść, długotrwały płacz ≥ 3 godziny oraz drgawki w określonym czasie po szczepieniu. Decyzja o podaniu kolejnej dawki powinna uwzględniać te objawy oraz indywidualne ryzyko zachorowania na krztusiec i stan neurologiczny pacjenta.
antygen D, biologiczny produkt leczniczy, epizod hipotensyjno-hiporeaktywny, fenyloalanina, fenyloketonuria, hodowla komórkowa VERO, immunosupresja, inaktywowany poliowirus, kwas para-aminobenzoesowy, lek immunosupresyjny, odpowiedź immunologiczna, parestezja, reakcja anafilaktyczna, reakcja psychogenna, ruchy toniczno-kloniczne, skurcz oskrzeli, trombocytopenia, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie neurologiczne, zakażenie HIV, zespół nagłej śmierci niemowląt - Leksykon substancji czynnych
Pertaktyna – Działania niepożądane
Pertaktyna, jako składnik szczepionek bezkomórkowych przeciw krztuścowi (acelularnych), jest obecna w dawkach od 2,5 do 8 µg na szczepionkę DTaP, często łączoną z innymi antygenami, np. IPV. Profil bezpieczeństwa tych preparatów jest dobrze udokumentowany i obejmuje głównie łagodne do umiarkowanych reakcje miejscowe, takie jak ból (23,7-80,6%), zaczerwienienie, obrzęk i stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia, które ustępują samoistnie w ciągu kilku dni. Częstość występowania ogólnoustrojowych działań niepożądanych, takich jak ból głowy, zmęczenie (16-44%), gorączka ≥37,5°C (często, zwłaszcza u dzieci >10%), drażliwość, senność, nudności i biegunka jest również dobrze opisana. Rzadziej obserwuje się poważniejsze reakcje, w tym reakcje alergiczne (w tym anafilaksję), epizody hipotensyjno-hiporeaktywne, drgawki, uogólnione powiększenie węzłów chłonnych, obrzęk naczynioruchowy oraz bezdech u wcześniaków.
antygen krztuśca, bezdech, ból w miejscu wstrzyknięcia, brak apetytu, dawka przypominająca, drażliwość, drgawka, epizod hipotensyjno-hiporeaktywny, IPV, nadwrażliwość na składniki szczepionki, nadzór porejestracyjny, nudność, objaw ogólnoustrojowy, obrzęk kończyny, obrzęk naczynioruchowy, pertaktyna, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, rumień, stwardnienie miejsca podania, szczepionka acelularna, szczepionka DTaP, szczepionka przeciwkrztuścowa bezkomórkowa, wymioty i biegunka, złe samopoczucie