komórka nabłonkowa jelita
Komórki nabłonkowe jelita, znane również jako enterocyty, stanowią główny składnik nabłonka jelitowego, tworząc barierę między światłem jelita a tkankami organizmu. Pełnią one kluczową rolę w procesach trawienia i wchłaniania składników odżywczych.
Charakterystyczną cechą tych komórek jest obecność mikrokosmków na powierzchni apikalnej, tworzących tzw. rąbek szczoteczkowy, który znacznie zwiększa powierzchnię wchłaniania. Enterocyty zawierają liczne enzymy trawienne oraz wyspecjalizowane białka transportowe umożliwiające selektywne wchłanianie węglowodanów, aminokwasów, peptydów, lipidów, witamin i elektrolitów.
Komórki nabłonkowe jelita są połączone ścisłymi złączami międzykomórkowymi (tight junctions), które regulują przepuszczalność nabłonka i chronią przed wnikaniem patogenów. Produkują one również mucyny i peptyd antymikrobowe, stanowiące część mechanizmów obronnych. Zaburzenia funkcji enterocytów mogą prowadzić do zespołów złego wchłaniania, chorób zapalnych jelit oraz zwiększonej podatności na infekcje przewodu pokarmowego.
Komórki te podlegają ciągłej regeneracji – powstają z komórek macierzystych w kryptach jelitowych i migrują w kierunku szczytów kosmków, gdzie ulegają złuszczeniu. Średni czas życia enterocyta wynosi 4-5 dni, co czyni nabłonek jelitowy jedną z najszybciej odnawiających się tkanek organizmu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Laxantia Tea 17 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu na sennozyd B/saszetkę
Lek Laxantia Tea zawiera 572 mg liścia senesu oraz 100 mg owocu senesu w każdej saszetce, co odpowiada 16-18 mg glikozydów hydroksyantracenowych przeliczonych na sennozyd B. Substancje czynne, głównie β-O-glikozydy (sennozydy), nie ulegają absorpcji w jelicie cienkim, a ich aktywne metabolity powstają w jelicie grubym pod wpływem flory bakteryjnej, przede wszystkim reinantron, który wywołuje efekt przeczyszczający. Laxantia Tea należy do grupy środków przeczyszczających kontaktowych (kod ATC: A06AB) i działa poprzez stymulację perystaltyki jelita grubego oraz zwiększenie wydzielania śluzu i jonów chlorkowych, co prowadzi do przyspieszonego pasażu jelitowego i zmiękczenia stolca.
8 dihydroksyantracenu, glikozyd hydroksyantracenowy, jon chlorkowy, komórka nabłonkowa jelita, liść senesu, motoryka jelit, owoc senesu, pasaż jelitowy, perystaltyka jelita grubego, pochodne 1, proces wydzielniczy, reinantron, resorpcja płynów, sennozyd B, skurcz propulsacyjny, skurcz stacjonarny, środek przeczyszczający kontaktowy, wydzielanie śluzu, β-O-glikozyd - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sorbifer Durules 100 mg Fe(II) + 60 mg
Sorbifer Durules to preparat zawierający 100 mg żelaza(II) w postaci siarczanu żelaza oraz 60 mg kwasu askorbinowego, charakteryzujący się przedłużonym uwalnianiem substancji czynnej przez około 6 godzin. Żelazo jest wchłaniane głównie w dwunastnicy i początkowym odcinku jelita czczego, przy czym forma Fe(II) jest kluczowa dla efektywności absorpcji. Kwas askorbinowy wspomaga redukcję Fe(III) do Fe(II), co zwiększa biodostępność pierwiastka. Po wniknięciu do enterocytów żelazo jest utleniane do Fe(III) i wiązane przez apoferytynę, z której część trafia do krążenia, a część jest magazynowana jako ferrytyna. Około 1/3 żelaza w krążeniu wiąże się z transferyną, która transportuje je do tkanek docelowych, gdzie zachodzi cykliczny proces odłączania i przyłączania żelaza niezbędny do erytropoezy.