Właściwości farmakokinetyczne leku Asmag

Lek Asmag zawiera jony magnezu w postaci magnezu wodoroasparaginianu czterowodnego. Właściwości farmakokinetyczne tego preparatu są ściśle związane z procesami wchłaniania, dystrybucji oraz wydalania magnezu w organizmie człowieka. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę tych procesów.¹

Wchłanianie magnezu

Magnez wchłania się głównie w bliższym odcinku jelita cienkiego, z efektywnością wynoszącą około 30%. Proces ten odbywa się na drodze dyfuzji biernej oraz transportu aktywnego. Po przeniknięciu do komórek nabłonkowych jelit, magnez jest transportowany do krwi przy udziale mechanizmów zależnych od dostarczenia energii metabolicznej.²

Czynniki wpływające na wchłanianie magnezu

Skuteczność wchłaniania magnezu jest modulowana przez różne składniki diety i czynniki fizjologiczne. Poniżej przedstawiono czynniki zwiększające i hamujące ten proces.³

Warto zaznaczyć, że duże ilości tłuszczu w pożywieniu ograniczają wchłanianie magnezu z uwagi na tworzenie się nierozpuszczalnych związków. Podobnie utrudnione wchłanianie występuje podczas zwiększonego spożycia błonnika pokarmowego, fitynianów, szczawianów i garbników.⁴

Dzienne zapotrzebowanie na magnez

Zgodnie z wytycznymi Instytutu Żywności i Żywienia (IŻŻ), zalecane dzienne spożycie magnezu dla osób dorosłych wynosi 300 mg.⁵

Dystrybucja magnezu w organizmie

Po wchłonięciu, magnez jest dystrybuowany w organizmie w następujący sposób:

1. W osoczu krwi – stężenie magnezu wynosi 0,7-1,0 mmol/l, przy czym około 70% występuje w formie niezwiązanej (wolnej), a 30% wiąże się z białkami krwi, głównie albuminami i globulinami.⁶
2. W tkankach – magnez jest pierwiastkiem głównie wewnątrzkomórkowym i transportowany jest do wnętrza komórek drogą ułatwionej dyfuzji. Odpływ magnezu z komórek zależy od aktywności transportu i procesów energetycznych glikanozależnych.⁷

Dystrybucja magnezu w organizmie przebiega następująco:⁸

• Około 50% całkowitej zawartości magnezu znajduje się w kościach
• Około 25% w mięśniach szkieletowych
• Pozostała część (około 25%) jest obecna w innych tkankach organizmu

Metabolizm i wydalanie magnezu

Nerki odgrywają kluczową rolę w regulacji homeostazy magnezu. Wydalanie nerkowe jest głównym mechanizmem utrzymującym właściwe stężenie tego pierwiastka we krwi. Mechanizm ten działa na zasadzie sprzężenia zwrotnego – wydalanie w moczu zwiększa się w przypadku nadmiaru magnezu, a zmniejsza przy jego niedoborze w organizmie.⁹

Warto podkreślić, że wydalanie magnezu drogą jelitową ma niewielkie znaczenie w ogólnej regulacji poziomu tego pierwiastka w organizmie.¹⁰