przedawkowanie losartanu
Przedawkowanie losartanu, leku przeciwnadciśnieniowego z grupy antagonistów receptora angiotensyny II (ARB), stanowi poważny stan medyczny wymagający natychmiastowej interwencji. Główne objawy przedawkowania obejmują znaczny spadek ciśnienia tętniczego (hipotensję), zawroty głowy, omdlenia, tachykardię odruchową oraz zaburzenia elektrolitowe.
W przypadku ostrego przedawkowania należy monitorować parametry życiowe pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem ciśnienia tętniczego i funkcji nerek. Leczenie jest głównie objawowe i podtrzymujące – obejmuje płynoterapię w celu zwiększenia objętości krwi krążącej, a w ciężkich przypadkach może być konieczne zastosowanie wazopresorów do stabilizacji ciśnienia tętniczego.
Losartan charakteryzuje się stosunkowo wysokim profilem bezpieczeństwa, a jego przedawkowanie rzadko prowadzi do zgonu, jeśli pacjent otrzyma odpowiednią opiekę medyczną. Hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji losartanu z organizmu ze względu na jego wysokie wiązanie z białkami osocza. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z współistniejącą niewydolnością nerek lub wątroby oraz u osób przyjmujących jednocześnie inne leki hipotensyjne.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Przedawkowanie losartanu potasowego objawia się głównie zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego, w tym istotnym niedociśnieniem tętniczym oraz tachykardią jako reakcją kompensacyjną. Rzadziej obserwuje się bradykardię wynikającą z pobudzenia nerwu błędnego. Mechanizm toksycznego działania polega na blokadzie receptorów angiotensyny II typu AT1, co prowadzi do nadmiernej wazodylatacji i spadku ciśnienia krwi. Objawy kliniczne mogą skutkować zawrotami głowy, omdleniami oraz zaburzeniami perfuzji narządowej, co wymaga szybkiej interwencji medycznej.
bradykardia, hemodializa, losartan potasowy, metabolit aktywny, nerw błędny, niedociśnienie tętnicze, parametry życiowe, perfuzja narządów, przedawkowanie losartanu, receptor angiotensyny II, tachykardia, układ przywspółczulny, układ sercowo-naczyniowy, wazodylatacja, węgiel aktywowany, zatrucie losartanem -
Leksykon leków
Przedawkowanie losartanu potasowego, substancji czynnej leku Presartan, prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych, głównie niedociśnienia tętniczego oraz tachykardii, choć może również wystąpić bradykardia wskutek pobudzenia układu przywspółczulnego. Mechanizm działania polega na blokadzie receptorów angiotensyny II typu 1 (AT1), co skutkuje nadmierną wazodylatacją i spadkiem ciśnienia tętniczego. Wartości ciśnienia tętniczego mogą spaść poniżej normy, a częstość akcji serca może przekraczać 100 uderzeń na minutę (tachykardia) lub spadać poniżej 60 uderzeń na minutę (bradykardia). W przypadku bradykardii konieczne jest monitorowanie i w ciężkich przypadkach podanie atropiny.
aktywne metabolity, bradykardia, ciężkie zatrucie, hemodializa, lek wazopresyjny, losartan potasowy, nerw błędny, niedociśnienie tętnicze, parametry życiowe, perfuzja tkankowa, płyn izotoniczny, pozycja Trendelenburga, przedawkowanie losartanu, receptor angiotensyny II, substancja czynna, tachykardia, układ krążenia, układ przywspółczulny, wazodylatacja, węgiel aktywowany, zaburzenia hemodynamiczne
