terapia tikagrelorem

Terapia tikagrelorem jest istotnym elementem leczenia przeciwpłytkowego, stosowanym głównie u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi (OZW). Tikagrelor to doustny, odwracalny inhibitor receptora P2Y12, który hamuje agregację płytek krwi szybciej i skuteczniej niż klopidogrel.

Leczenie tikagrelorem zwykle rozpoczyna się od dawki nasycającej 180 mg, a następnie kontynuuje dawką podtrzymującą 90 mg dwa razy dziennie. Nowsze badania wykazały również skuteczność dawki 60 mg dwa razy dziennie w długoterminowej prewencji wtórnej. Tikagrelor stosuje się w połączeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) w ramach podwójnej terapii przeciwpłytkowej (DAPT).

Główne wskazania do terapii tikagrelorem obejmują ostre zespoły wieńcowe (zarówno STEMI, jak i NSTEMI), przezskórne interwencje wieńcowe (PCI) oraz prewencję wtórną zdarzeń sercowo-naczyniowych. Wytyczne ESC rekomendują tikagrelor jako lek pierwszego wyboru w OZW, szczególnie u pacjentów poddawanych inwazyjnemu leczeniu.

Do najczęstszych działań niepożądanych terapii tikagrelorem należą krwawienia, duszność (występująca u około 14% pacjentów), bradyarytmie oraz podwyższone stężenie kwasu moczowego. Istotne jest monitorowanie pacjentów pod kątem tych objawów, szczególnie w początkowej fazie leczenia.

W przeciwieństwie do klopidogrelu, tikagrelor nie wymaga aktywacji metabolicznej w wątrobie, co zmniejsza ryzyko oporności na lek związanej z polimorfizmami genetycznymi. Badania kliniczne, w tym przełomowe badanie PLATO, wykazały wyższą skuteczność tikagreloru w redukcji śmiertelności sercowo-naczyniowej w porównaniu z klopidogrelem, przy podobnym ogólnym ryzyku poważnych krwawień.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl