alkaluria

Alkaluria to stan, w którym mocz pacjenta ma odczyn zasadowy (pH powyżej 7,0). W normalnych warunkach mocz ma zazwyczaj odczyn lekko kwaśny (pH 5,5-6,5), jednak może ulegać zmianom w zależności od diety, stanu zdrowia oraz przyjmowanych leków.

Do najczęstszych przyczyn alkaliurii należą: infekcje dróg moczowych wywołane przez bakterie rozkładające mocznik (np. Proteus, Klebsiella, Pseudomonas), wegetariańska dieta bogata w owoce i warzywa, przyjmowanie leków alkalizujących mocz (np. cytryniany, wodorowęglany), zasadowica metaboliczna oraz rzadziej występująca zespół Fanconiego czy przewlekła niewydolność oddechowa.

Diagnostyka alkaliurii opiera się na badaniu ogólnym moczu z określeniem pH. Należy pamiętać, że mocz powinien być zbadany jak najszybciej po pobraniu, ponieważ dłuższe przechowywanie próbki może prowadzić do wzrostu pH na skutek namnażania się bakterii.

Klinicznie alkaluria ma znaczenie w kontekście tworzenia kamieni moczowych – sprzyja powstawaniu kamieni fosforanowych i struwitu. Jest również ważnym parametrem przy doborze farmakoterapii, gdyż odczyn moczu może wpływać na wydalanie i skuteczność niektórych leków.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedawkowanie – Anacard medica protect 75 mg

Przedawkowanie kwasu acetylosalicylowego (ASA) stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się w formie zatrucia przewlekłego lub ostrego, szczególnie niebezpiecznego przy dawkach >100 mg/kg/dobę przez >2 dni. Lekkie zatrucie (salicylizm) objawia się niespecyficznymi symptomami, takimi jak zawroty głowy, szumy uszne (występujące przy stężeniach ASA 150-300 μg/ml), nudności, wymioty i splątanie. Ciężkie zatrucie charakteryzuje się zaburzeniami równowagi kwasowo-zasadowej (alkaloza oddechowa z wyrównawczą kwasicą metaboliczną), kwasicą metaboliczną u dzieci, oraz poważnymi objawami ze strony układu oddechowego, sercowo-naczyniowego, nerwowego i metabolicznego. Diagnostyka opiera się na ocenie objawów klinicznych, badaniach laboratoryjnych (m.in. alkalemia, aciduria, hipokaliemia, hipernatremia, hipoprotrombinemia) oraz monitorowaniu stężenia ASA, które jednak nie zawsze koreluje z ciężkością zatrucia ze względu na opóźnione wchłanianie i tworzenie złogów w przewodzie pokarmowym.
aciduria, alkalemia, alkaloza oddechowa, alkaluria, arytmia, asfiksja, czas protrombinowy, diureza alkaliczna, encefalopatia toksyczna, hemodializa, hiperglikemia, hipernatremia, hiperwentylacja, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipoprotrombinemia, hipotensja, ketoza, koagulopatia, kwas acetylosalicylowy, kwasica metaboliczna, letarg, napad drgawkowy, niewydolność nerek, obrzęk płuc niesercowy, oliguria, płukanie żołądka, salicylizm, szumy uszne, tinnitus, węgiel aktywowany, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zahamowanie agregacji płytek, zatrucie salicylanami
Leksykon leków
Przedawkowanie – Ultrapiryna 325 mg

Przedawkowanie kwasu acetylosalicylowego, występującego m.in. w preparacie Ultrapiryna 325 mg, może manifestować się jako zatrucie ostre lub przewlekłe (salicylizm). Dawka toksyczna przekracza 100 mg/kg masy ciała na dobę przez ponad 2 dni lub może wystąpić po jednorazowym dużym spożyciu. Objawy zatrucia zależą od stężenia salicylanów w surowicy, wieku pacjenta i ciężkości zatrucia, przy czym u dzieci dominują kwasica metaboliczna. Stężenia 150-300 µg/ml wywołują szumy uszne, a powyżej 300 µg/ml pojawiają się poważne działania niepożądane. Wchłanianie leku może być opóźnione przez opóźnione opróżnianie żołądka, tworzenie złogów oraz formę tabletek powlekanych (dojelitowych). Salicylizm objawia się zawrotami głowy, szumami usznymi, głuchotą, nadmiernym poceniem, nudnościami, wymiotami, bólem głowy i splątaniem, które ustępują po zmniejszeniu dawki.
aciduria, alkalemia, alkaloza oddechowa, alkaluria, arytmia, forsowana diureza alkaliczna, hemodializa, hiperglikemia, hipernatremia, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipoprotrombinemia, ketoza, krwawienie z układu pokarmowego, kwasica metaboliczna, napad drgawkowy, niewydolność nerek, opóźnione opróżnianie żołądka, parametry krzepnięcia krwi, patofizjologia zatrucia salicylanami, przedawkowanie kwasu acetylosalicylowego, równowaga kwasowo-zasadowa, salicylizm, stężenie salicylanów we krwi, szumy uszne, tabletki dojelitowe, toksyczna encefalopatia, węgiel aktywowany, wydłużenie czasu protrombinowego, zahamowanie agregacji płytek krwi, zatrucie ostre, zatrucie przewlekłe, zatrucie salicylanami, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Leksykon leków
Przedawkowanie – Maxipirin 500 mg

Przedawkowanie kwasu acetylosalicylowego (ASA) powyżej 100 mg/kg masy ciała na dobę przez okres dłuższy niż 2 dni prowadzi do zatrucia salicylanami, które manifestuje się różnorodnymi objawami klinicznymi zależnymi od stężenia ASA we krwi. Salicylizm, czyli łagodne zatrucie, występuje przy stężeniach 150-300 mg/l i objawia się m.in. szumami usznymi, nudnościami, wymiotami oraz zasadowicą oddechową. Ciężkie zatrucie, przy stężeniach powyżej 300 mg/l, charakteryzuje się poważnymi zaburzeniami równowagi kwasowo-zasadowej, w tym początkową alkalozą oddechową przechodzącą w kwasicę metaboliczną, a także objawami wielonarządowymi: zaburzeniami układu oddechowego (hiperwentylacja, obrzęk płuc, zatrzymanie oddechu), sercowo-naczyniowego (arytmie, hipotensja, zatrzymanie akcji serca), neurologicznymi (encefalopatia, śpiączka, drgawki) oraz hematologicznymi (koagulopatia, zahamowanie agregacji płytek). U dzieci dominującym objawem jest kwasica metaboliczna. Diagnostyka opiera się na ocenie objawów klinicznych i wyników badań laboratoryjnych, gdyż samo stężenie ASA nie pozwala jednoznacznie ocenić ciężkości zatrucia. Wchłanianie ASA może być opóźnione przez czynniki takie jak opóźnione opróżnianie żołądka, preparaty dojelitowe czy zmiany strukturalne przewodu pokarmowego.
acyduria, alkalemia, alkaloza oddechowa, alkaluria, arytmia, asfiksja, dekontaminacja przewodu pokarmowego, diaforeza, diureza alkaliczna, hemodializa, hiperglikemia, hipernatremia, hiperwentylacja, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipoprotrombinemia, hipotensja, ketoza, koagulopatia, kwas acetylosalicylowy, kwasica metaboliczna, letarg, napad drgawkowy, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, oliguria, opróżnianie żołądka, płukanie żołądka, salicylizm, śpiączka, stężenie salicylanów we krwi, szum uszny, toksyczna encefalopatia, węgiel aktywny, wrzód trawienny, wydłużenie czasu protrombinowego, zaburzenie metabolizmu glukozy, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zasadowica oddechowa, zatrucie salicylanami
Leksykon leków
Przedawkowanie – Acesan 30 mg

Przedawkowanie kwasu acetylosalicylowego może wystąpić w formie przewlekłej (dawki >100 mg/kg/dobę przez >2 dni) lub ostrej, zagrażającej życiu. Lekkie zatrucie (stężenie salicylanów 150-300 μg/ml) objawia się m.in. zawrotami głowy, szumami usznymi, nudnościami i alkalozą oddechową. Ciężkie zatrucie (>300 μg/ml, u dorosłych >500 mg/l, u dzieci >300 mg/l) prowadzi do poważnych zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej, kwasicy metabolicznej u dzieci, encefalopatii, zaburzeń sercowo-naczyniowych, krwawień z przewodu pokarmowego oraz koagulopatii. Stężenie kwasu we krwi nie zawsze koreluje z ciężkością zatrucia ze względu na opóźnione wchłanianie i tworzenie złogów w żołądku.
aciduria, alkalemia, alkaloza oddechowa, alkaluria, arytmia, chlorek potasu, dializa otrzewnowa, diureza alkaliczna, forsowana diureza alkaliczna, hemodializa, hipoprotrombinemia, ketoza, koagulopatia, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwasica metaboliczna, lek moczopędny, metoda nerkozastępcza, napad drgawkowy, niewydolność nerek, obrzęk płuc, płukanie żołądka, salicylizm, stężenie salicylanów, szumy uszne, toksyczna encefalopatia, węgiel aktywowany, wodorowęglan sodu, wydłużenie czasu protrombinowego, zaburzenia metabolizmu glukozy, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zahamowanie agregacji płytek krwi, zatrucie ostre, zatrucie przewlekłe, zatrucie salicylanami, zawroty głowy

alkaluria

Powiązane wpisy

Przedawkowanie – Anacard medica protect 75 mg

Przedawkowanie – Ultrapiryna 325 mg

Przedawkowanie – Maxipirin 500 mg

Przedawkowanie – Acesan 30 mg