obrzęk obrzeżny

Obrzęk obrzeżny (inaczej obrzęk obwodowy lub peryferyjny) to stan, w którym dochodzi do nadmiernego gromadzenia się płynu w tkankach miękkich, głównie w okolicach kończyn dolnych, kostek, stóp, a czasem również rąk czy twarzy. Jest to objaw kliniczny, nie choroba sama w sobie, wynikający najczęściej z zaburzeń w układzie krążenia, limfatycznym lub z nieprawidłowości w gospodarce wodno-elektrolitowej organizmu.

Etiologia obrzęku obrzeżnego obejmuje szerokie spektrum przyczyn, wśród których najczęstsze to niewydolność serca, niewydolność żylna, niewydolność nerek, marskość wątroby, niedożywienie białkowe, a także działania niepożądane leków (np. antagonistów wapnia, niesteroidowych leków przeciwzapalnych). Obrzęki mogą być również związane z długotrwałym unieruchomieniem, ciążą lub urazami lokalnym.

Diagnostyka obrzęku obrzeżnego wymaga dokładnego wywiadu lekarskiego, badania fizykalnego oraz odpowiednich badań dodatkowych w celu ustalenia przyczyny. W zależności od etiologii, badania mogą obejmować oznaczenie poziomu albumin w surowicy, ocenę funkcji nerek i wątroby, badania obrazowe układu żylnego, a także badania kardiologiczne jak ECHO serca.

Leczenie obrzęku obrzeżnego jest ukierunkowane na przyczynę podstawową. W przypadkach związanych z niewydolnością krążenia stosuje się diuretyki, leki naczyniowe oraz zaleca się modyfikację stylu życia, w tym ograniczenie spożycia soli, regularne ćwiczenia fizyczne i unoszenie kończyn. W przypadku obrzęków spowodowanych niewydolnością żylną pomocne mogą być kompresjoterapia oraz leki flebotropowe.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl