hematopoetyczna komórka progenitorowa

Hematopoetyczna komórka progenitorowa (HPC) to częściowo zróżnicowana komórka macierzysta układu krwiotwórczego, która posiada zdolność do samoodnawiania oraz różnicowania się w kierunku wyspecjalizowanych komórek krwi. W przeciwieństwie do hematopoetycznych komórek macierzystych, progenitory mają bardziej ograniczoną zdolność do samoodnawiania i wykazują ukierunkowanie liniowe.

Komórki progenitorowe dzielą się na dwie główne linie: mieloidalną i limfoidalną. Progenitory mieloidalne dają początek erytrocytom, granulocytom, monocytom i płytkom krwi, natomiast progenitory limfoidalne rozwijają się w limfocyty T, B i komórki NK. Identyfikacja tych komórek odbywa się najczęściej poprzez analizę ekspresji specyficznych markerów powierzchniowych, w tym CD34, CD38 oraz CD133.

Hematopoetyczne komórki progenitorowe odgrywają kluczową rolę w transplantologii, stanowiąc podstawę przeszczepów szpiku kostnego oraz komórek macierzystych z krwi obwodowej i pępowinowej. Mają również znaczenie w badaniach nad nowotworami układu krwiotwórczego, gdzie zaburzenia różnicowania i proliferacji tych komórek mogą prowadzić do rozwoju białaczek i innych schorzeń hematologicznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl