martwica przewodu pokarmowego

Martwica przewodu pokarmowego jest poważnym stanem chorobowym, charakteryzującym się obumieraniem tkanek w obrębie układu pokarmowego. Najczęściej dotyczy jelit, szczególnie jelita cienkiego, ale może obejmować również żołądek, dwunastnicę czy okrężnicę. Stan ten wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, gdyż wiąże się z wysoką śmiertelnością.

Główną przyczyną martwicy przewodu pokarmowego jest niedokrwienie tkanek spowodowane okluzją naczyń krezkowych, zakrzepicą, zatorowością, niskim rzutem serca lub wstrząsem. Inne przyczyny obejmują ostre niedokrwienie jelit, martwicze zapalenie jelit u wcześniaków (NEC), zakażenia (np. Clostridium difficile), radioterapię, urazy oraz niektóre leki. Czynnikami ryzyka są miażdżyca, niewydolność serca, arytmie oraz stany nadkrzepliwości.

Objawy kliniczne martwicy przewodu pokarmowego obejmują silny, nagły ból brzucha, często nieproporcjonalny do objawów fizykalnych, krwawienie z przewodu pokarmowego, wzdęcia, wymioty, biegunkę oraz objawy wstrząsu septycznego. W badaniach laboratoryjnych stwierdza się leukocytozę, podwyższone CRP, kwasicę metaboliczną oraz wzrost stężenia mleczanów, a w diagnostyce obrazowej pomocne są TK z kontrastem oraz angiografia.

Leczenie martwicy przewodu pokarmowego wymaga natychmiastowej interwencji chirurgicznej, mającej na celu usunięcie martwiczych tkanek, przywrócenie ukrwienia oraz zapobieganie rozprzestrzenianiu się infekcji. Równocześnie stosuje się antybiotykoterapię o szerokim spektrum, wyrównywanie zaburzeń elektrolitowych oraz leczenie wstrząsu. Rokowanie zależy od rozległości martwicy, szybkości interwencji oraz współistniejących chorób.