kulczyba ignacka

Kulczyba ignacka (Strychnos ignatii) to roślina z rodziny loganiowatych, której nasiona, znane jako „fasolki św. Ignacego”, zawierają wysokie stężenie alkaloidów – głównie strychniny i brucyny. Historycznie była stosowana w medycynie tradycyjnej Azji Południowo-Wschodniej, szczególnie na Filipinach.

Z punktu widzenia farmakologicznego, alkaloidy zawarte w kulczybie ignackiej działają na ośrodkowy układ nerwowy jako antagoniści receptorów glicynowych, powodując zwiększoną pobudliwość neuronów rdzenia kręgowego. W medycynie konwencjonalnej strychnina, główny alkaloid rośliny, nie jest stosowana terapeutycznie ze względu na wąski indeks terapeutyczny i wysoką toksyczność.

W homeopatii preparat Ignatia amara, sporządzany z nasion kulczyby, jest stosowany przy zaburzeniach emocjonalnych, stanach lękowych i depresyjnych, choć należy podkreślić, że brak jest wiarygodnych badań klinicznych potwierdzających skuteczność tego zastosowania. Toksykologia kliniczna klasyfikuje kulczybę ignacką jako roślinę silnie trującą – zatrucie objawia się drgawkami, sztywnością mięśni, a w ciężkich przypadkach może prowadzić do niewydolności oddechowej i zgonu.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl