haplotyp HLA-DR3-DQ2
Haplotyp HLA-DR3-DQ2 (DR3-DQ2) jest jednym z wariantów genów kompleksu głównego układu zgodności tkankowej (MHC), odgrywających kluczową rolę w układzie immunologicznym. Ten konkretny haplotyp występuje u około 25-30% populacji europejskiej i jest silnie powiązany z predyspozycją do rozwoju chorób o podłożu autoimmunologicznym.
Szczególnie istotne jest powiązanie haplotypu HLA-DR3-DQ2 z chorobą trzewną (celiakią). Osoby posiadające ten wariant genetyczny mają znacząco podwyższone ryzyko rozwoju nietolerancji glutenu, gdyż ich układ odpornościowy rozpoznaje gluten jako antygen i wywołuje reakcję zapalną w jelicie cienkim. Badania wskazują, że obecność tego haplotypu jest niezbędnym, choć niewystarczającym czynnikiem do rozwoju celiakii.
Haplotyp HLA-DR3-DQ2 jest również związany ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia cukrzycy typu 1, autoimmunologicznych chorób tarczycy, tocznia rumieniowatego układowego oraz pierwotnej marskości żółciowej wątroby. W diagnostyce klinicznej oznaczenie tego haplotypu jest przydatne szczególnie w przypadku niejasnych obrazów klinicznych chorób autoimmunologicznych, zwłaszcza przy podejrzeniu celiakii.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Mikroskopowe zapalenie jelita grubego – Epidemiologia
Mikroskopowe zapalenie jelita grubego (MC) to przewlekła choroba zapalna charakteryzująca się wodnistą biegunką, prawidłowym lub niemal prawidłowym obrazem endoskopowym oraz specyficznymi zmianami histopatologicznymi, obejmująca dwa główne podtypy: zapalenie kolagenowe (CC) i limfocytarne (LC). Epidemiologicznie obserwuje się znaczny wzrost zapadalności na MC, która obecnie wynosi około 25,8 (95% CI 22,7-28,9) przypadków na 100 000 osobolat, z podziałem na 15,8 (95% CI 13,4-18,2) dla LC i 9,9 (95% CI 8,1-11,9) dla CC. Choroba dotyczy głównie osób starszych, ze szczytem zapadalności między 60. a 69. rokiem życia, oraz wykazuje predylekcję do płci żeńskiej (stosunek kobiet do mężczyzn dla CC około 3,05, a dla LC 1,92). MC jest silnie powiązana z chorobami autoimmunologicznymi (30-50% pacjentów) oraz czynnikami ryzyka takimi jak palenie tytoniu i stosowanie leków, w tym NLPZ, IPP i SSRI. Diagnostyka opiera się na badaniu histopatologicznym biopsji jelita grubego, gdyż obraz endoskopowy jest często prawidłowy, a zmiany mają charakter ogniskowy, co wymaga pobrania wielu próbek z różnych odcinków jelita.
autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, badanie epidemiologiczne, badanie histopatologiczne, badanie populacyjne, choroba autoimmunologiczna, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba trzewna, ciężki przebieg COVID-19, cukrzyca typu 1, haplotyp HLA-DR3-DQ2, inhibitor pompy protonowej, kolonoskopia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nieerozyjne zapalenie stawów, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieswoiste zapalenie jelit, palenie tytoniu, rak jelita grubego, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, wodnista biegunka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakażenie przewodu pokarmowego, zapalenie kolagenowe, zapalenie limfocytarne, zmiana histopatologiczna