nudności i wymioty chemioterapeutyczne

Nudności i wymioty chemioterapeutyczne (NiWCH) to jedne z najczęstszych i najbardziej uciążliwych działań niepożądanych terapii przeciwnowotworowej. Występują u 40-80% pacjentów poddawanych chemioterapii, znacząco wpływając na jakość życia chorych i mogąc prowadzić do zaburzeń elektrolitowych, odwodnienia oraz niedożywienia.

Mechanizm powstawania NiWCH jest złożony i obejmuje aktywację ośrodka wymiotnego w pniu mózgu poprzez stymulację receptorów serotoninowych (5-HT3), neurokininowych (NK1) oraz dopaminowych (D2). Kluczową rolę odgrywa uwalnianie serotoniny z komórek enterochromatofilnych przewodu pokarmowego pod wpływem cytostatyków oraz stymulacja aferentnych włókien nerwu błędnego.

W zależności od czasu wystąpienia, NiWCH dzieli się na ostre (w ciągu pierwszych 24 godzin), opóźnione (po upływie 24 godzin, mogące trwać do 5 dni) oraz wyprzedzające (występujące przed podaniem kolejnego cyklu chemioterapii). Nasilenie objawów zależy od potencjału emetogennego stosowanych leków, które klasyfikuje się w czterostopniowej skali od wysokiego (>90% ryzyko wymiotów) do niskiego (<10%).

Współczesne postępowanie profilaktyczne i lecznicze obejmuje skojarzoną farmakoterapię z wykorzystaniem antagonistów receptora 5-HT3 (ondansetron, palonosetron), antagonistów receptora NK1 (aprepitant, netupitant), kortykosteroidów (deksametazon) oraz leków dodatkowych jak metoklopramid czy olanzapina. Dobór leków przeciwwymiotnych powinien być dostosowany do potencjału emetogennego chemioterapii zgodnie z aktualnymi wytycznymi towarzystw onkologicznych (ASCO, ESMO, MASCC).

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl