całkowite znieczulenie dożylne

Całkowite znieczulenie dożylne (TIVA – Total Intravenous Anaesthesia) to technika anestezjologiczna, w której do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego stosuje się wyłącznie leki podawane drogą dożylną, bez użycia wziewnych środków anestetycznych. Najczęściej wykorzystywane w TIVA leki to propofol jako główny anestetyk oraz opioidy (remifentanil, fentanyl) do zapewnienia analgezji.

Metoda TIVA ma szereg zalet klinicznych – pozwala na szybką indukcję znieczulenia, dobrą kontrolę głębokości anestezji, szybkie wybudzenie pacjenta oraz minimalizację efektów ubocznych związanych ze środkami wziewnymi. Technika ta jest szczególnie przydatna w chirurgii jednego dnia, neurochirurgii oraz w przypadkach przeciwwskazań do stosowania anestetyków wziewnych.

Nowoczesne systemy TIVA wykorzystują pompy infuzyjne sterowane komputerowo (TCI – Target Controlled Infusion), które umożliwiają precyzyjne utrzymanie stężenia leku w osoczu lub miejscu działania. Monitorowanie głębokości znieczulenia przy TIVA wspomaga się metodami elektroencefalograficznymi, takimi jak BIS (Bispectral Index) czy entropia, co pozwala na indywidualizację dawkowania leków i optymalizację znieczulenia.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Etomidat – Wskazania do stosowania

Etomidat jest anestetykiem dożylnym o szybkim początku i krótkim czasie działania, stosowanym głównie do indukcji znieczulenia ogólnego, znieczulenia dodatkowego w znieczuleniu miejscowym oraz podczas krótkich zabiegów diagnostycznych i ambulatoryjnych. Jego unikalny profil farmakodynamiczny, charakteryzujący się minimalnym wpływem na hemodynamikę, czyni go lekiem z wyboru u pacjentów kardiologicznych oraz w kardiochirurgii. Preparaty dostępne na rynku polskim to Etomidate-Lipuro (2 mg/ml, emulsja typu „olej w wodzie”) oraz Hypnomidate (2 mg/ml, wodny roztwór do wstrzykiwań), które różnią się postacią farmaceutyczną i potencjalnym profilem działań niepożądanych.
akcja serca, anestezjologia, całkowite znieczulenie dożylne, ciśnienie tętnicze, emulsja do wstrzykiwań, etomidat, Etomidate-Lipuro, farmakodynamika, Hypnomidate, indukcja znieczulenia, interakcja lekowa, kardiochirurgia, parametry hemodynamiczne, przeciwwskazanie, roztwór do wstrzykiwań, środek anestetyczny, środek przeciwbólowy, środek wziewny, stabilność hemodynamiczna, układ sercowo-naczyniowy, właściwości analgetyczne, zabieg diagnostyczny, zabieg kardiochirurgiczny, znieczulenie miejscowe, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Remifentanil B. Braun 5 mg

Remifentanyl jest silnym opioidem stosowanym wyłącznie dożylne w anestezjologii, wymagającym precyzyjnego dostosowania dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta oraz podawania w warunkach umożliwiających monitorowanie i wspomaganie układu oddechowego i krążenia. Dawkowanie u dorosłych podczas ręcznie sterowanej infuzji (MCI) wynosi od 0,5 do 1 µg/kg mc. w pojedynczym wstrzyknięciu (trwającym minimum 30 sekund) oraz 0,05–2 µg/kg mc./min w ciągłym wlewie, w zależności od stosowanego środka anestetycznego (np. podtlenek azotu, izofluran, propofol). U dzieci zaleca się dawkę początkową 1 µg/kg mc. w pojedynczym wstrzyknięciu oraz wlew ciągły 0,05–1,3 µg/kg mc./min, z uwzględnieniem stosowanego anestetyku. Remifentanyl nie jest wskazany u niemowląt poniżej 1 roku życia oraz nie zaleca się stosowania metody TCI u dzieci i pacjentów OIT. U pacjentów w podeszłym wieku (>65 lat) dawka początkowa powinna być zmniejszona o połowę, a u osób z nadwagą dawkowanie należy dostosować do należnej masy ciała. Nie wymaga się modyfikacji dawki u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby, choć u ciężko chorych na wątrobę konieczne jest ostrożne monitorowanie ze względu na zwiększoną wrażliwość na depresję ośrodka oddechowego.
beztłuszczowa masa ciała, całkowite znieczulenie dożylne, ciągły wlew, działanie farmakologiczne, działanie hamujące, efekt hemodynamiczny, halotan, hipotonia, infuzja sterowana docelowym stężeniem, izofluran, kaniula dożylna, klasyfikacja ASA, klirens, lek opioidowy, metabolit karboksylowy, należna masa ciała, objętość dystrybucji, ośrodek oddechowy, pacjent neurochirurgiczny, podtlenek azotu, pompa infuzyjna, propofol, remifentanyl, sewofluran, wentylacja mechaniczna, wentylacja wspomagana, wlew dożylny, wstrzyknięcie podpajęczynówkowe, wstrzyknięcie zewnątrzoponowe, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Remifentanil B. Braun 1 mg

Remifentanyl jest silnym opioidem stosowanym wyłącznie dożylne w znieczuleniu ogólnym, wymagającym podania przez wykwalifikowany personel w warunkach umożliwiających monitorowanie i wspomaganie funkcji krążeniowo-oddechowych. Dawkowanie remifentanylu musi być indywidualnie dostosowane do pacjenta i sytuacji klinicznej, z uwzględnieniem rodzaju stosowanego środka anestetycznego oraz wieku pacjenta. U dorosłych dawka początkowa podczas wprowadzania do znieczulenia wynosi 1 µg/kg mc. podawane nie krócej niż 30 sekund, a wlew ciągły w zakresie 0,05-2 µg/kg mc./min w zależności od stosowanego środka (np. izofluran, propofol). U dzieci w wieku 1-12 lat dawka początkowa pojedynczego wstrzyknięcia to 1 µg/kg, a wlew ciągły 0,05-1,3 µg/kg mc./min, zależnie od środka anestetycznego. Remifentanyl nie jest zalecany u noworodków i niemowląt poniżej 1 roku życia ze względu na brak danych. W przypadku pacjentów poddawanych zabiegom kardiochirurgicznym dawka początkowa wlewu wynosi 1 µg/kg mc./min, a dawkowanie należy dostosować do indywidualnych potrzeb, unikając przekraczania 0,5 µg/kg mc. w pojedynczym wstrzyknięciu u chorych z wysokim ryzykiem kardiologicznym.
beztłuszczowa masa ciała, bradykardia, całkowite znieczulenie dożylne, hipotermia, indukcja znieczulenia, infuzja sterowana docelowym stężeniem, infuzja sterowana ręcznie, intubacja dotchawicza, klasyfikacja ASA, krążenie pozaustrojowe, liofilizowany proszek, metabolit karboksylowy, neurochirurgia, niewydolność wątroby, opioid, ośrodek oddechowy, podtlenek azotu, pompa infuzyjna, sedacja, środek anestetyczny, wentylacja mechaniczna, wlew dożylny, wstrzyknięcie podpajęczynówkowe, wstrzyknięcie zewnątrzoponowe, zabieg kardiochirurgiczny, znieczulenie ogólne, znieczulenie skojarzone
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Remifentanil B. Braun 5 mg

Remifentanyl, będący selektywnym agonistą receptorów opioidowych μ z grupy opioidów (kod ATC: N01AH06), charakteryzuje się szybkim początkiem działania i bardzo krótkim czasem efektu farmakologicznego. W badaniach klinicznych u noworodków i niemowląt (≤ 8 tygodni, ASA I-II) poddawanych pyloromiotomii, remifentanyl podawany w infuzji ciągłej 0,4 μg/kg/min wykazał korzystny profil bezpieczeństwa, nie powodując wzrostu stężenia histaminy w surowicy, co minimalizuje ryzyko reakcji alergicznych. W porównaniu z halotanem, remifentanyl zapewnił krótszy, choć statystycznie nieistotny, czas wybudzenia, co potwierdza jego efektywność w znieczuleniu ogólnym u tej populacji pacjentów. W trzech randomizowanych badaniach klinicznych u dzieci w wieku od 0,5 do 16 lat, stosowanie remifentanylu w technice całkowitego znieczulenia dożylnego (TIVA) w połączeniu z propofolem (dawki 0,125-1,0 µg/kg/min remifentanylu i 3-10 mg/kg/godz. propofolu) w porównaniu do znieczulenia wziewnego (sewofluran lub desfluran z N₂O) wykazało korzystniejszy lub porównywalny czas ekstubacji (np. 11,8 ± 4,2 min vs. 15,0 ± 5,6 min przy operacjach dolnej części jamy brzusznej, p < 0,05). Profil hemodynamiczny różnił się w zależności od kombinacji leków: niedociśnienie tętnicze było częstsze przy remifentanyl/sewofluran, natomiast rzadkoskurcz przy remifentanyl/propofol. W operacjach laryngologicznych wyższa częstość akcji serca obserwowano przy desfluran/N₂O w porównaniu z remifentanyl/propofol. Wyniki te podkreślają skuteczność i bezpieczeństwo remifentanylu w pediatrii oraz wskazują na konieczność indywidualizacji techniki znieczulenia w zależności od profilu hemodynamicznego i rodzaju zabiegu.
agonista receptora opioidowego μ, antagonista receptora opioidowego, całkowite znieczulenie dożylne, chirurgia pediatryczna, desfluran, ekstubacja, halotan, nalokson, niedociśnienie tętnicze, podtlenek azotu, profil farmakodynamiczny, profil farmakokinetyczny, profil hemodynamiczny, propofol, pyloromiotomia, reakcja alergiczna, remifentanyl, rzadkoskurcz, sewofluran, stężenie histaminy, TIVA, znieczulenie wziewne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Remifentanil B. Braun 1 mg

Remifentanyl, opioidowy agonista receptorów μ, charakteryzuje się szybkim początkiem działania i krótkim czasem efektu analgetycznego, co czyni go wartościowym środkiem w znieczuleniu ogólnym. W badaniach klinicznych u noworodków i niemowląt (≤ 8 tygodni, ASA I-II) poddawanych pyloromiotomii, remifentanyl podawany w dawce początkowej 0,4 μg/kg/min wykazał korzystny profil farmakodynamiczny, z czasem wybudzenia lepszym niż po halotanie, choć różnica nie była statystycznie istotna. Ponadto, brak wzrostu stężenia histaminy po dawkach do 30 µg/kg podkreśla bezpieczeństwo stosowania remifentanylu, minimalizując ryzyko reakcji alergicznych i negatywnego wpływu na układ krążenia.
antagonista receptora opioidowego, bradykardia, całkowite znieczulenie dożylne, ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, desfluran, działanie agonistyczne, nalokson, niedociśnienie tętnicze, parametr hemodynamiczny, podtlenek azotu, propofol, protokół znieczulenia, pyloromiotomia, reakcja alergiczna, receptor opioidowy μ, remifentanyl, rzadkoskurcz, sewofluran, stężenie histaminy, TIVA, układ krążenia, znieczulenie wziewne
Leksykon substancji czynnych
Remifentanyl – Dawkowanie i sposób podawania

Remifentanyl jest silnym opioidem stosowanym wyłącznie dożylne na oddziałach wyposażonych w sprzęt do monitorowania i wspomagania układu krążenia i oddechowego. Podawanie leku wymaga doświadczenia w anestezjologii, resuscytacji oraz wentylacji wspomaganej. Remifentanyl podaje się w ciągłym wlewie za pomocą skalibrowanej pompy infuzyjnej, najlepiej przez cewnik umieszczony blisko kaniuli dożylnej, aby zminimalizować przestrzeń martwą. Preparat można rozcieńczać do stężeń od 20 do 250 µg/ml (zalecane 50 µg/ml dla dorosłych, 20-25 µg/ml dla dzieci powyżej 1 roku). Dawkowanie jest indywidualizowane i zależy od wskazań oraz reakcji pacjenta, z zalecanymi dawkami początkowymi i podtrzymującymi w zakresie od 0,05 do 2 µg/kg mc./min u dorosłych, w zależności od stosowanego środka anestetycznego i wskazania klinicznego.
beztłuszczowa masa ciała, całkowite znieczulenie dożylne, ciągły wlew, depresja oddechowa, efekt hemodynamiczny, infuzja sterowana docelowym stężeniem, intensywna terapia, intubacja dotchawicza, klirens leku, krążenie pozaustrojowe, liofilizowany proszek, metabolit karboksylowy, model farmakokinetyczny, monitorowanie krążenia, monitorowanie oddychania, okres pooperacyjny, pacjent neurochirurgiczny, pompa infuzyjna, reakcja pacjenta, remifentanyl, resuscytacja oddechowa i krążeniowa, sedacja, silny opioid, wentylacja mechaniczna, wentylacja wspomagana, wlew dożylny, wstrzyknięcie podpajęczynówkowe, wstrzyknięcie zewnątrzoponowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzona czynność lewej komory, znieczulenie ogólne

całkowite znieczulenie dożylne

Powiązane wpisy

Etomidat – Wskazania do stosowania

Dawkowanie i sposób podawania – Remifentanil B. Braun 5 mg

Dawkowanie i sposób podawania – Remifentanil B. Braun 1 mg

Właściwości farmakodynamiczne – Remifentanil B. Braun 5 mg

Właściwości farmakodynamiczne – Remifentanil B. Braun 1 mg

Remifentanyl – Dawkowanie i sposób podawania