remifentanyl
Remifentanyl to syntetyczny opioid stosowany jako środek przeciwbólowy i sedacyjny w anestezjologii. Charakteryzuje się ultraszybkim działaniem i bardzo krótkim okresem półtrwania wynoszącym zaledwie 3-4 minuty, co umożliwia precyzyjne sterowanie analgezją podczas zabiegów operacyjnych.
Unikalną cechą remifentanylu jest jego metabolizm przez nieswoiste esterazy osoczowe, a nie przez enzymy wątrobowe, co eliminuje ryzyko kumulacji leku nawet przy długotrwałym podawaniu. Dzięki temu remifentanyl stanowi optymalny wybór w procedurach wymagających szybkiego wybudzenia pacjenta oraz w przypadkach niewydolności wątroby czy nerek.
W praktyce klinicznej remifentanyl podawany jest w ciągłym wlewie dożylnym, zwykle w dawce 0,05-2 µg/kg/min, w zależności od rodzaju zabiegu i stanu pacjenta. Wymaga precyzyjnego dawkowania przy użyciu pompy infuzyjnej. Należy pamiętać o ryzyku wystąpienia depresji oddechowej oraz sztywności mięśniowej, szczególnie przy szybkim podaniu lub wysokich dawkach leku.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Remifentanyl – Działania niepożądane
Remifentanyl, silny opioidowy agonista receptorów μ, charakteryzuje się szybkim ustępowaniem działań niepożądanych po zaprzestaniu podawania. W praktyce klinicznej obserwuje się szerokie spektrum działań niepożądanych, klasyfikowanych według częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) oraz bardzo rzadko (< 1/10 000). Do najczęstszych należą sztywność mięśni szkieletowych (bardzo często), hipotonia (bardzo często), nudności i wymioty (bardzo często), bradykardia (często), świąd (często) oraz dreszcze pooperacyjne (często). Rzadko występują reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, a bardzo rzadko wstrząs anafilaktyczny, który wymaga natychmiastowej interwencji. Ponadto, przy dłuższym stosowaniu istnieje ryzyko uzależnienia, zespołu odstawiennego oraz rozwoju tolerancji na lek.
anafilaksja, arytmia, asystolia, bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, ból pooperacyjny, bradykardia, depresja oddechowa, dreszcze pooperacyjne, drgawki, hipoksja, hipotonia, intubacja, nadciśnienie pooperacyjne, nadciśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, nudności i wymioty, receptor opioidowy μ, remifentanyl, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, sedacja, świąd, sztywność mięśniowa, tachykardia, tolerancja lekowa, uzależnienie lekowe, wentylacja mechaniczna, wstrząs anafilaktyczny, zaparcie, zespół odstawienny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ultiva 1 mg
Remifentanyl, będący selektywnym agonistą receptorów opioidowych μ, charakteryzuje się szybkim początkiem działania oraz bardzo krótkim czasem aktywności analgetycznej, co umożliwia precyzyjne kontrolowanie głębokości znieczulenia. Jego działanie jest odwracalne przez nalokson, co zwiększa bezpieczeństwo stosowania, zwłaszcza w przypadku działań niepożądanych takich jak depresja oddechowa. W przeciwieństwie do innych opioidów, remifentanyl nie powoduje istotnej degranulacji komórek tucznych ani wzrostu stężenia histaminy w osoczu, nawet przy dawkach do 30 µg/kg mc., co zmniejsza ryzyko reakcji alergicznych i hemodynamicznych. Badania kliniczne u noworodków i niemowląt (≤8 tygodni, ASA I-II) wykazały korzystne profile farmakodynamiczne, w tym szybsze wybudzanie po znieczuleniu w porównaniu do halotanu, choć różnica ta nie była statystycznie istotna.
agonista receptora opioidowego μ, aktywność analgetyczna, antagonista opioidowy, degranulacja komórek tucznych, depresja oddechowa, klasyfikacja ASA, nacięcie mięśnia odźwiernika, odpowiedź hemodynamiczna, odwracalność działania, podtlenek azotu, remifentanyl, skuteczność analgetyczna, szybki początek działania, znieczulenie ogólne całkowicie dożylne, znieczulenie wziewne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Remifentanil B. Braun 5 mg
Remifentanil B. Braun jest opioidowym lekiem przeciwbólowym o szybkim działaniu, stosowanym wyłącznie jako składnik znieczulenia złożonego, nie zaś w monoterapii do indukcji znieczulenia ogólnego. Preparat zawiera 5 mg remifentanylu (chlorowodorku remifentanylu) w 1 ml roztworu po sporządzeniu, co wymaga precyzyjnego dawkowania i łączenia z innymi środkami anestetycznymi ze względu na jego specyficzny profil farmakokinetyczny. Podanie leku drogą zewnątrzoponową lub podpajęczynówkową jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na obecność glicyny w składzie, która może wywołać poważne powikłania neurologiczne.
anestezjolog, chlorowodorek remifentanylu, droga podpajęczynówkowa, droga zewnątrzoponowa, glicyna, indukcja znieczulenia, nadwrażliwość, opioidowy lek przeciwbólowy, pochodna fentanylu, powikłanie neurologiczne, profil farmakokinetyczny, reakcja alergiczna, remifentanyl, środek anestetyczny, substancja czynna, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ultiva 2 mg
Produkt leczniczy Ultiva, zawierający remifentanyl w postaci chlorowodorku, jest dostępny w dawkach 1 mg, 2 mg oraz 5 mg jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, o stężeniu 1 mg/ml po odtworzeniu. Lek jest wskazany do stosowania w anestezjologii i intensywnej terapii, przede wszystkim jako analgetyk podczas indukcji i podtrzymywania znieczulenia ogólnego w trakcie zabiegów chirurgicznych, w tym szczególnie w kardiochirurgii. Ponadto, Ultiva znajduje zastosowanie w leczeniu bólu w okresie pooperacyjnym u pacjentów pod ścisłą opieką medyczną, stanowiąc pomost terapeutyczny przed włączeniem długo działających analgetyków.
analgezja, anestezjolog, ból pooperacyjny, chlorowodorek remifentanylu, farmakodynamika leku, indukcja znieczulenia, intensywna terapia, lek przeciwbólowy, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej terapii, opieka medyczna, parametr hemodynamiczny, parametry życiowe, podtrzymywanie znieczulenia, proszek do sporządzania roztworu, remifentanyl, roztwór do wstrzykiwań, sedacja, specjalista intensywnej terapii, wentylacja mechaniczna, zabieg kardiochirurgiczny, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Remifentanil B. Braun 1 mg
Remifentanil B. Braun jest dostępny w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, zawierającego 1 mg chlorowodorku remifentanylu na fiolkę. Po rekonstytucji z 1 ml rozcieńczalnika uzyskuje się roztwór o stężeniu 1 mg/ml. Do rozcieńczania stosuje się wyłącznie wodę do wstrzykiwań, roztwory glukozy 5% i chlorku sodu 0,9% lub 0,45%, a także płyny Ringera (tylko do podawania przez założony cewnik). Zalecane stężenia do infuzji wahają się od 20 do 250 μg/ml, z preferowanymi wartościami 50 μg/ml u dorosłych oraz 20-25 μg/ml u dzieci powyżej 1 roku życia. Roztwór po rekonstytucji powinien być klarowny, bezbarwny i bez cząstek stałych, a jego stabilność chemiczna i fizyczna wynosi 24 godziny w 25°C, przy czym mikrobiologicznie zaleca się natychmiastowe użycie lub przechowywanie do 24 godzin w 2-8°C w warunkach aseptycznych.
5 mg/ml, cewnik dożylny, chlorek sodu 9 mg/ml, chlorowodorek remifentanylu, glicyna, glukoza 50 mg/ml, hydroliza remifentanylu, kwas solny, płyn Ringera, propofol, proszek do sporządzania koncentratu, rekonstytucja, remifentanyl, warunki aseptyczne, wlew sterowany ręcznie, wlew sterowany stężeniem roztworu, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ultiva 1 mg
Przedawkowanie remifentanylu, substancji czynnej produktu leczniczego Ultiva, objawia się nasileniem typowych działań opioidowych, takich jak ciężka depresja oddechowa, sztywność mięśni, niedociśnienie tętnicze oraz bradykardia. Ze względu na unikalną farmakokinetykę remifentanylu, charakteryzującą się bardzo krótkim czasem działania (objawy ustępują zwykle w ciągu 10 minut po zaprzestaniu podawania), ryzyko przedawkowania jest krótkotrwałe, ale może stanowić poważne zagrożenie dla pacjenta. Depresja oddechowa wynika z bezpośredniego hamowania ośrodka oddechowego w pniu mózgu, sztywność mięśni jest efektem działania na receptory opioidowe w układzie pozapiramidowym, niedociśnienie tętnicze spowodowane jest rozszerzeniem naczyń i zmniejszeniem oporu obwodowego, a bradykardia wynika ze wzmożonego napięcia układu przywspółczulnego.
analgezja, antagonista receptora opioidowego, bradykardia, depresja oddechowa, farmakokinetyka remifentanylu, funkcja oddechowa, intubacja dotchawicza, lek wazopresyjny, nalokson, niedociśnienie tętnicze, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodek oddechowy, perfuzja narządowa, receptor opioidowy, remifentanyl, środek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, stymulacja nerwu błędnego, sztywność mięśni, układ pozapiramidowy, wentylacja wspomagana, wzmożone napięcie mięśniowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Remifentanil B. Braun 1 mg
Przedawkowanie remifentanylu, silnego opioidu o bardzo krótkim czasie działania, objawia się nasileniem typowych efektów farmakologicznych, takich jak depresja ośrodka oddechowego, sztywność mięśniowa, hipotensja, bradykardia oraz sedacja. Ze względu na krótki czas działania leku (powrót do stanu wyjściowego następuje w ciągu około 10 minut po odstawieniu), zagrożenie jest ograniczone do okresu bezpośrednio po podaniu. W przypadku przedawkowania konieczne jest natychmiastowe przerwanie podawania remifentanylu, zapewnienie drożności dróg oddechowych, rozpoczęcie wentylacji wspomaganej lub kontrolowanej z suplementacją tlenem oraz utrzymanie funkcji układu krążenia. W sytuacjach z towarzyszącą sztywnością mięśniową może być konieczne zastosowanie środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe.
antagonista receptora opioidowego, bradykardia, chlorowodorek remifentanylu, depresja oddechowa, hipotensja, lek chronotropowy, nalokson, opioidowy środek przeciwbólowy, proszek do sporządzania koncentratu, remifentanyl, sedacja, spadek ciśnienia tętniczego, środek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, sztywność mięśniowa, wazopresor, wentylacja kontrolowana, wentylacja wspomagana, zahamowanie ośrodka oddechowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Remifentanil B. Braun 1 mg
Remifentanil B. Braun to silny opioidowy lek analgetyczny dostępny w formie proszku do sporządzania koncentratu roztworu do wstrzykiwań/infuzji, zawierający 1 mg chlorowodorku remifentanylu na fiolkę, co po rozpuszczeniu daje roztwór o stężeniu 1 mg/ml. Lek znajduje zastosowanie przede wszystkim jako środek analgetyczny podczas indukcji i podtrzymywania znieczulenia ogólnego w trakcie zabiegów chirurgicznych, zapewniając skuteczne uśmierzenie bólu. Ponadto, remifentanyl jest stosowany u dorosłych pacjentów (≥18 lat) na oddziałach intensywnej terapii wymagających mechanicznej wentylacji, gdzie umożliwia kontrolę bólu i komfort podczas procedur medycznych oraz respiratoroterapii.
analgezja, chlorowodorek remifentanylu, eliminacja z organizmu, koncentrat roztworu do wstrzykiwań, oddział intensywnej terapii, okres pooperacyjny, opioidowy lek przeciwbólowy, remifentanyl, respiratoroterapia, środek analgetyczny, szybki początek działania, wentylacja mechaniczna, wybudzenie pacjenta, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Interakcje leku – Remifentanil B. Braun 1 mg
Remifentanyl, jako substancja czynna produktu Remifentanil B. Braun (1 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do wstrzykiwań/infuzji), charakteryzuje się unikalnym profilem metabolicznym, nie obejmującym cholinesterazy osoczowej, co eliminuje ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez ten enzym. W praktyce klinicznej stosowanie remifentanylu pozwala na istotne zmniejszenie dawek wziewnych i dożylnych środków znieczulających oraz benzodiazepin, co jest kluczowe dla minimalizacji działań niepożądanych, zwłaszcza depresji ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Należy jednak zachować szczególną ostrożność u pacjentów przyjmujących beta-adrenolityki i blokery kanałów wapniowych, ze względu na ryzyko nasilonej hipotensji i bradykardii, wymagające ścisłego monitorowania parametrów hemodynamicznych i dostosowania dawkowania.
alkohol etylowy, benzodiazepina, beta-adrenolityk, bloker kanału wapniowego, bradykardia, cholinesteraza osoczowa, depresja oddechowa, dożylny środek znieczulający, działanie hipotensyjne, działanie niepożądane, działanie sedatywne, hipotensja, infuzja sterowana ręcznie, lek opioidowy, metoda TCI, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hemodynamiczny, rekonwalescencja pooperacyjna, remifentanyl, sedacja, spadek ciśnienia tętniczego, wziewny środek znieczulający - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ultiva
Remifentanyl (Ultiva) jest silnym opioidem o bardzo szybkim działaniu analgetycznym, którego resztkowa aktywność zanika w ciągu 5-10 minut po zaprzestaniu podawania. Lek ten wymaga stosowania wyłącznie na oddziałach wyposażonych w sprzęt do monitorowania i wspomagania funkcji oddechowych oraz krążeniowych, a personel musi być przeszkolony w zakresie leczenia działań niepożądanych opioidów i resuscytacji. Stosowanie remifentanylu u pacjentów wentylowanych mechanicznie nie powinno przekraczać 3 dób ze względu na ryzyko zespołu odstawiennego, który może objawiać się tachykardią, nadciśnieniem tętniczym i pobudzeniem. W trakcie terapii należy uwzględnić ryzyko sztywności mięśniowej, szczególnie przy szybkich wstrzyknięciach (powinny trwać minimum 30 sekund), oraz konieczność wczesnego wdrożenia alternatywnego leczenia przeciwbólowego przed zakończeniem podawania remifentanylu, aby zapobiec nagłemu ustąpieniu analgezji.
aktywność opioidowa, antagonista opioidowy, asystolia, benzodiazepiny, ból pooperacyjny, bradykardia, depresja oddechowa, działanie analgetyczne, funkcje krążeniowe, funkcje oddechowe, hiperalgezja, hipowolemia, leczenie przeciwbólowe, lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, leki przeciwcholinergiczne, leki sedatywne, leki uspokajające, leki wazopresyjne, leki znieczulające, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na opioidy, niedociśnienie tętnicze, oddział intensywnej opieki medycznej, postępowanie przeciwbólowe, przedawkowanie, reakcja nadwrażliwości, remifentanyl, resuscytacja krążeniowa, silny opioid, sztywność mięśniowa, tachykardia, uzależnienie fizyczne, wentylacja mechaniczna, wentylacja wspomagana, zaburzenia czynności płuc, zaburzenia związane ze stosowaniem opioidów, zahamowanie ośrodka oddechowego, zatrzymanie krążenia, zespół odstawienny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ultiva 5 mg
Remifentanyl, aktywny składnik leku Ultiva, jest selektywnym agonistą receptorów opioidowych μ, charakteryzującym się szybkim początkiem działania oraz wyjątkowo krótkim czasem utrzymywania efektu analgetycznego. Jego działanie jest całkowicie odwracalne przez antagonistów opioidowych, takich jak nalokson. W badaniach klinicznych nie stwierdzono wzrostu stężenia histaminy po podaniu dawki do 30 µg/kg mc., co minimalizuje ryzyko reakcji alergicznych i niestabilności hemodynamicznej. W populacji noworodków i niemowląt (≤8 tygodni, ASA I-II) remifentanyl podawany w dawce początkowej 0,4 µg/kg mc./min wykazał korzystniejszy, choć statystycznie nieistotny, profil czasów wybudzania w porównaniu do halotanu, stosowanego w stężeniu 0,4%, przy jednoczesnym podtrzymaniu znieczulenia mieszaniną 70% podtlenku azotu i 30% tlenu.
agonista receptora opioidowego μ, analgezja, analgezja śródoperacyjna, antagonista opioidowy, esterazy osoczowe, klasyfikacja ASA, nacięcie mięśnia odźwiernika, nalokson, niestabilność hemodynamiczna, podtlenek azotu, powikłanie oddechowe, profil działania leku, remifentanyl, TIVA, uwalnianie histaminy, znieczulenie ogólne całkowicie dożylne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Remifentanil B. Braun 2 mg
Przedawkowanie remifentanylu, ze względu na jego unikalne właściwości farmakokinetyczne, stanowi zagrożenie ograniczone czasowo, głównie do okresu bezpośrednio po podaniu leku. Remifentanyl charakteryzuje się bardzo krótkim czasem działania, a stan pacjenta zwykle normalizuje się w ciągu około 10 minut po odstawieniu leku. Klinicznie przedawkowanie manifestuje się nasileniem typowych działań opioidów, takich jak głęboka depresja oddechowa (spadek częstości i objętości oddechowej), sztywność mięśniowa utrudniająca wentylację, hipotensja, bradykardia oraz głęboka sedacja. Patofizjologicznie objawy te wynikają z bezpośredniego wpływu remifentanylu na ośrodek oddechowy w pniu mózgu, centralnego układu nerwowego oraz układu autonomicznego. Warto podkreślić, że objawy przedawkowania są zintensyfikowaną formą standardowego działania farmakologicznego leku.
antagonista receptorów opioidowych, bloker przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bradykardia, depresja oddechowa, depresja OUN, hipotensja, intubacja dotchawicza, lek wazopresyjny, nalokson, okres półtrwania, opioid, ośrodek oddechowy, parametry hemodynamiczne, remifentanyl, saturacja krwi, sedacja, sztywność mięśniowa, układ przywspółczulny, wentylacja spontaniczna, wentylacja wspomagana - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ultiva 1 mg
Ultiva (remifentanyl) jest silnym opioidem stosowanym wyłącznie dożylne, wymagającym podawania na oddziałach z pełnym monitoringiem funkcji oddechowych i krążeniowych oraz przez personel przeszkolony w zakresie znieczulenia i resuscytacji. Lek podaje się w formie infuzji ciągłej przy użyciu kalibrowanej pompy infuzyjnej, z zastosowaniem specjalnych cewników dożylnego podawania, które muszą być sprawdzone pod kątem drożności i przepłukane po zakończeniu terapii. Preparat należy rekonstytuować zgodnie z zaleceniami producenta, a stężenia roztworu do infuzji ręcznej mieszczą się w zakresie 20-250 µg/ml, z zalecanymi wartościami 50 µg/ml dla dorosłych i 20-25 µg/ml dla dzieci powyżej 1 roku życia. Podawanie leku drogą zewnątrzoponową lub podpajęczynówkową jest bezwzględnie przeciwwskazane.
analgezja, anestetyk, cewnik dożylny, czynność oddechowa, drożność dróg oddechowych, działania niepożądane opioidów, efekt przeciwbólowy, głębokość sedacji, indukcja znieczulenia, infuzja ciągła, kaniula dożylna, okres półtrwania, podawanie dożylne, podawanie podpajęczynówkowe, podtrzymanie znieczulenia, pompa infuzyjna, proszek do sporządzania roztworu, przestrzeń martwa, remifentanyl, resuscytacja oddechowa, sedacja, silny opioid, wentylacja wspomagana, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ultiva
Produkt leczniczy Ultiva (remifentanyl) powinien być stosowany wyłącznie w warunkach zapewniających pełne monitorowanie funkcji oddechowych i krążeniowych, przez wykwalifikowany personel medyczny. Nie zaleca się stosowania u pacjentów wentylowanych mechanicznie dłużej niż 3 doby. Remifentanyl charakteryzuje się bardzo szybkim zanikiem działania (5-10 minut po przerwaniu infuzji), co wymaga wcześniejszego wdrożenia odpowiedniej analgezji pooperacyjnej. Należy uwzględnić ryzyko tolerancji, hiperalgezji oraz zmian hemodynamicznych, a także możliwość wystąpienia zespołu odstawiennego po nagłym przerwaniu leczenia, szczególnie po stosowaniu dłuższym niż 3 dni. W trakcie podawania mogą wystąpić działania niepożądane takie jak sztywność mięśniowa, która zależy od dawki i szybkości podawania, oraz depresja ośrodka oddechowego, wymagająca odpowiedniego monitorowania i interwencji. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności płuc oraz u osób wyniszczonych, z hipowolemią i w podeszłym wieku ze względu na ryzyko niedociśnienia i bradykardii, które mogą prowadzić do asystolii lub zatrzymania krążenia.
asystolia, bradykardia, depresja oddechowa, hiperalgezja, hipowolemia, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na opioidy, niedociśnienie tętnicze, pobudzenie psychoruchowe, pochodne benzodiazepiny, remifentanyl, resuscytacja oddechowa, sztywność mięśniowa, tachykardia, tolerancja na leki, uzależnienie od opioidów, wentylacja wspomagana, zaburzenia czynności płuc, zaburzenia związane ze stosowaniem opioidów, zatrzymanie krążenia, zespół odstawienny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ultiva
Remifentanyl (Ultiva) jest silnym opioidem o bardzo szybkim czasie działania, ustępującym w ciągu 5-10 minut po zaprzestaniu podawania, co wymaga starannego planowania leczenia przeciwbólowego, zwłaszcza w okresie pooperacyjnym. Lek powinien być stosowany wyłącznie na oddziałach wyposażonych w sprzęt do monitorowania i wspomagania czynności oddechowej oraz krążeniowej, przez personel przeszkolony w zakresie stosowania opioidów, resuscytacji i leczenia działań niepożądanych. Remifentanyl nie powinien być stosowany u pacjentów wentylowanych mechanicznie dłużej niż 3 doby. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z nadwrażliwością na opioidy, a także podczas jednoczesnego stosowania z lekami uspokajającymi (np. benzodiazepinami), ze względu na ryzyko depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. W takich przypadkach zaleca się stosowanie najmniejszych skutecznych dawek i ścisłe monitorowanie pacjentów.
antagonista opioidowy, asystolia, bezdech, bloker przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, ból pooperacyjny, bradykardia, depresja oddechowa, depresja układu oddechowego, hiperalgezja, hipowolemia, lek przeciwcholinergiczny, lek wazopresyjny, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na opioidy, niedociśnienie tętnicze, pochodna benzodiazepiny, profil farmakologiczny, przedawkowanie, remifentanyl, silny opioid, sztywność mięśniowa, tachykardia, uzależnienie fizyczne, wentylacja wspomagana, zabieg chirurgiczny, zahamowanie ośrodka oddechowego, zatrzymanie krążenia, zespół odstawienny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ultiva 5 mg
Ultiva (remifentanyl) jest dostępny w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, o stężeniu końcowym 1 mg/ml po odtworzeniu. Lek podaje się wyłącznie dożylnie, z zastosowaniem wykalibrowanej pompy infuzyjnej i odpowiednio przygotowanego zestawu infuzyjnego, z zachowaniem zasad minimalizacji przestrzeni martwej i obowiązkowym przepłukaniem po zakończeniu podawania. Stężenia roztworu do infuzji ręcznej wynoszą od 20 do 250 µg/ml, z zalecanymi wartościami 50 µg/ml dla dorosłych i 20-25 µg/ml dla dzieci powyżej 1 roku życia. Dawkowanie remifentanylu powinno być indywidualnie dostosowane, z uwzględnieniem wskazań klinicznych, takich jak indukcja znieczulenia (bolus 1 µg/kg, infuzja 0,5-1,0 µg/kg/min), podtrzymanie znieczulenia z wentylacją mechaniczną (0,4 µg/kg/min) czy analgezja pooperacyjna (0,05-0,2 µg/kg/min). U pacjentów w podeszłym wieku dawkę początkową należy zmniejszyć o 50%, a u osób otyłych dawkowanie opierać na masie należnej. Nie jest konieczna modyfikacja dawki u pacjentów z niewydolnością nerek, natomiast w ciężkich zaburzeniach czynności wątroby może wystąpić zwiększona wrażliwość na działanie depresyjne.
analgezja pooperacyjna, chlorowodorek remifentanylu, drożność dróg oddechowych, efekt depresyjny, efekt opioidowy, indukcja znieczulenia, oddech spontaniczny, okres półtrwania, personel medyczny, podtrzymanie znieczulenia, pompa infuzyjna, remifentanyl, resuscytacja oddechowa i krążeniowa, sedacja, silny opioid, wentylacja mechaniczna, wentylacja wspomagana, wstrzyknięcie podpajęczynówkowe, wstrzyknięcie zewnątrzoponowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Interakcje leku – Remifentanil B. Braun 5 mg
Remifentanyl charakteryzuje się unikalnym profilem metabolicznym, nie jest metabolizowany przez cholinesterazę osoczową, co eliminuje ryzyko interakcji z lekami wykorzystującymi ten szlak. W praktyce klinicznej wykazuje silne synergistyczne działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) w połączeniu ze wziewnymi i dożylnymi środkami znieczulającymi oraz benzodiazepinami, co pozwala na redukcję ich dawek. Jednak brak odpowiedniego dostosowania dawek może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, takich jak nadmierna sedacja i depresja oddechowa. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z beta-adrenolitykami i blokerami kanału wapniowego, które mogą potęgować hipotensję i bradykardię, co wymaga ścisłego monitorowania hemodynamiki pacjenta.
alkohol etylowy, benzodiazepina, beta-adrenolityk, bloker kanału wapniowego, bradykardia, cholinesteraza osoczowa, depresja oddechowa, depresja układu oddechowego, efekt sedacyjny, hipotensja, infuzja sterowana ręcznie, lek opioidowy, metoda TCI, obniżenie ciśnienia tętniczego, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hemodynamiczny, remifentanyl, środek znieczulający, Target Controlled Infusion, wziewny środek znieczulający - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Remifentanil B. Braun
Remifentanyl, silny opioid o bardzo szybkim ustępowaniu działania (5-10 minut po zakończeniu podawania), wymaga stosowania wyłącznie w warunkach szpitalnych przez wykwalifikowany personel. Nie zaleca się stosowania leku dłużej niż 3 dni u pacjentów mechanicznie wentylowanych na oddziałach intensywnej terapii ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. W trakcie terapii należy uwzględnić ryzyko rozwoju tolerancji, hiperalgezji oraz objawów odstawiennych (tachykardia, nadciśnienie, pobudzenie), które mogą wymagać stopniowego zmniejszania dawki. Przed zakończeniem podawania remifentanylu u pacjentów po zabiegach chirurgicznych konieczne jest wprowadzenie alternatywnego leczenia przeciwbólowego, uwzględniając czas działania analgetyków długodziałających oraz ryzyko depresji oddechowej.
agonista receptorów opioidowych, antagonista receptorów opioidowych, asystolia, bezdech, bloker nerwowo-mięśniowy, bradykardia, depresja oddechowa, hiperalgezja, hipotensja, hipowolemia, leczenie przeciwbólowe, lek przeciwcholinergiczny, nadciśnienie, niewydolność wątroby, opioid, pobudzenie, remifentanyl, sedacja, sztywność mięśniowa, tachykardia, tolerancja na leki, wentylacja mechaniczna, wyniszczenie, zaburzenia czynności płuc, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Remifentanil B. Braun 5 mg
Remifentanil B. Braun, jako agonista receptorów opioidowych μ, wywołuje działania niepożądane typowe dla opioidów, z szybkim ustępowaniem objawów po zaprzestaniu podawania, zwykle w ciągu kilku minut, co wynika z jego specyficznego profilu farmakokinetycznego. Do bardzo często występujących działań należą sztywność mięśni szkieletowych, hipotonia oraz nudności i wymioty. Często obserwuje się bradykardię, wzrost ciśnienia tętniczego w okresie pooperacyjnym, ostre zahamowanie czynności ośrodka oddechowego oraz bezdech, a także świąd i dreszcze pooperacyjne. Rzadko występują reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, sedacja w fazie wybudzania, asystolia lub zatrzymanie akcji serca (w skojarzeniu z innymi środkami do znieczulenia ogólnego), a także zaparcia i ból pooperacyjny. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się zgodnie z przyjętymi standardami, np. bardzo często ≥ 1/10, często ≥ 1/100 do < 1/10, rzadko ≥ 1/10 000 do < 1/1 000.
agonista receptorów opioidowych, anafilaksja, asystolia, bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, ból pooperacyjny, bradykardia, depresja oddechowa, dreszcze pooperacyjne, drgawka, farmakodynamika remifentanylu, hipoksja, hipotonia, nadciśnienie, nadciśnienie tętnicze, nudności i wymioty, pobudzenie psychoruchowe, profil farmakokinetyczny, reakcja nadwrażliwości, remifentanyl, sedacja, świąd, sztywność mięśni szkieletowych, tachykardia, tolerancja lekowa, uzależnienie od leku, zaparcie, zatrzymanie akcji serca, zespół odstawienia opioidów, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Interakcje leku – Remifentanil B. Braun 2 mg
Remifentanyl, będący opioidowym lekiem o unikalnym metabolizmie niezależnym od cholinesterazy osoczowej, charakteryzuje się specyficznym profilem interakcji farmakologicznych. Nie wykazuje istotnych interakcji z lekami metabolizowanymi przez ten enzym, jednak wpływa na zapotrzebowanie na inne środki anestezjologiczne, w tym wziewne i dożylne. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nasilenia depresji ośrodkowego układu nerwowego (OUN) przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami o działaniu depresyjnym, takimi jak benzodiazepiny, środki wziewne i dożylne, co wymaga redukcji ich dawek i ścisłego monitorowania pacjenta. W kontekście układu sercowo-naczyniowego, remifentanyl może potęgować działania hipotensyjne i bradykardię u pacjentów stosujących beta-adrenolityki oraz blokery kanału wapniowego, co wymaga intensywnej kontroli parametrów życiowych i ewentualnej korekty dawkowania.
benzodiazepiny, beta-adrenolityk, bloker kanału wapniowego, bradykardia, cholinesteraza osoczowa, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, depresja układu krążenia, działanie analgetyczne, hipotensja, infuzja sterowana, okres okołooperacyjny, okres pooperacyjny, ośrodkowy układ nerwowy, protokół anestezjologiczny, remifentanyl, sedacja proceduralna, Target Controlled Infusion, wziewne środki znieczulające - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ultiva 5 mg
Ultiva, zawierająca remifentanyl w postaci chlorowodorku, jest wskazana jako lek analgetyczny w różnych fazach znieczulenia ogólnego, w tym podczas wprowadzania i podtrzymywania znieczulenia, ze szczególnym uwzględnieniem zabiegów kardiochirurgicznych, gdzie precyzyjna kontrola hemodynamiki jest kluczowa. Ponadto, produkt stosowany jest w bezpośrednim okresie pooperacyjnym jako terapia pomostowa, umożliwiająca kontrolę bólu do czasu rozpoczęcia działania długo działających leków przeciwbólowych. Ultiva jest również wskazana do sedacji dorosłych pacjentów (≥18 lat) mechanicznie wentylowanych na oddziałach intensywnej terapii, gdzie umożliwia precyzyjne dostosowanie poziomu sedacji i analgezji. Preparat dostępny jest w formie liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu o stężeniu 1 mg/ml remifentanylu, w fiolkach zawierających 1 mg, 2 mg lub 5 mg substancji czynnej.
analgezja pooperacyjna, analgezja śródoperacyjna, ból pooperacyjny, ciśnienie tętnicze, depresja oddechowa, lek analgetyczny, monitorowanie EKG, monitorowanie parametrów życiowych, oddział intensywnej terapii, parametr hemodynamiczny, proszek do sporządzania roztworu, remifentanyl, resuscytacja oddechowa, saturacja krwi, sedacja pacjenta, terapia opioidowa, wentylacja mechaniczna, wprowadzenie do znieczulenia ogólnego, zabieg kardiochirurgiczny, znieczulenie ogólne - Leksykon substancji czynnych
Remifentanyl – Przedawkowanie
Remifentanyl, dostępny w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do wstrzykiwań w dawkach 1 mg, 2 mg i 5 mg (produkty Remifentanil B. Braun oraz Ultiva), jest silnym opioidowym analgetykiem o bardzo krótkim czasie działania, co ogranicza okres ryzyka po przedawkowaniu do około 10 minut. Przedawkowanie objawia się nasileniem typowych działań farmakologicznych, przede wszystkim ciężką depresją ośrodka oddechowego, sztywnością mięśniową utrudniającą wentylację, spadkiem ciśnienia tętniczego oraz zaburzeniami rytmu serca. Objawy te są zależne od dawki i mogą wymagać intensywnej interwencji terapeutycznej, w tym podania środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe oraz wazokonstryktorów i płynów dożylnych w przypadku niedociśnienia.
analgetyk opioidowy, antagonista receptora opioidowego, depresja oddechowa, drożność dróg oddechowych, koncentrat roztworu, nalokson, niedociśnienie tętnicze, opioidowy środek przeciwbólowy, podanie dożylne, produkt leczniczy, remifentanyl, resuscytacja, środek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, sztywność mięśniowa, wazokonstryktor, wentylacja kontrolowana, zaburzenia rytmu serca, zahamowanie ośrodka oddechowego, zatrzymanie oddychania - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ultiva 2 mg
Ultiva (remifentanyl) jest silnym opioidem dostępnym w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, o stężeniu po odtworzeniu 1 mg/ml. Lek dostępny jest w dawkach 1 mg, 2 mg oraz 5 mg, a jego podawanie wymaga ścisłego nadzoru wykwalifikowanego personelu medycznego na oddziałach wyposażonych w sprzęt do monitorowania i wspomagania funkcji oddechowej oraz krążeniowej. Infuzję ciągłą należy prowadzić za pomocą wykalibrowanej pompy infuzyjnej, stosując specjalne cewniki dożylne, z zachowaniem ostrożności, aby uniknąć zatkania lub odłączenia. Po zakończeniu infuzji konieczne jest przepłukanie cewnika. Podawanie leku jest wyłącznie dożylne, z bezwzględnym zakazem podawania zewnątrzoponowego i podpajęczynówkowego.
chlorowodorek remifentanylu, drożność dróg oddechowych, infuzja ciągła, infuzja sterowana ręcznie, kaniula dożylna, lek znieczulający, monitorowanie czynności oddechowej, pompa infuzyjna, procedura kliniczna, produkt leczniczy, proszek do sporządzania roztworu, przestrzeń martwa, remifentanyl, resuscytacja oddechowa i krążeniowa, roztwór do wstrzykiwań, silny opioid, wentylacja wspomagana, właściwość farmakologiczna, wstrzyknięcie i infuzja, wstrzyknięcie podpajęczynówkowe, wstrzyknięcie zewnątrzoponowe, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ultiva 5 mg
Remifentanyl, będący silnym opioidowym analgetykiem i pochodną fentanylu, stosowany jest ostrożnie u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w okresie ciąży, karmienia piersią oraz porodu. Brak jest odpowiednich, dobrze kontrolowanych badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo jego stosowania u kobiet ciężarnych, dlatego Ultiva powinna być podawana jedynie, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. W przypadku karmienia piersią zaleca się przerwanie karmienia na 24 godziny po podaniu remifentanylu, aby zminimalizować ekspozycję dziecka na lek, biorąc pod uwagę brak danych o przenikaniu leku do mleka ludzkiego oraz obecność metabolitów w mleku zwierząt. W okresie okołoporodowym remifentanyl przenika przez łożysko i może wywołać depresję oddechową u noworodka, co wymaga ścisłego monitorowania matki i dziecka pod kątem nadmiernej sedacji oraz zaburzeń oddychania.
analog fentanylu, ciąża, cięcie cesarskie, depresja oddechowa, depresja oddechowa noworodka, karmienie piersią, mleko kobiece, nadmierna sedacja, opioidowy lek przeciwbólowy, parametry oddechowe, pochodna fentanylu, pochodna remifentanylu, poród, procedura anestezjologiczna, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie przez łożysko, remifentanyl, saturacja - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ultiva 1 mg
Remifentanyl, agonista receptorów opioidowych μ zawarty w preparacie Ultiva, charakteryzuje się szybkim ustępowaniem działań niepożądanych po zakończeniu podawania, co wynika z jego krótkiego okresu półtrwania. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to sztywność mięśni szkieletowych (bardzo często), bradykardia (≥1/10), niedociśnienie tętnicze (≥1/100 do <1/10), nudności i wymioty (bardzo często). Wśród poważnych powikłań należy uwzględnić reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję (rzadko) i wstrząs anafilaktyczny (częstość nieznana), a także rzadkie przypadki zatrzymania krążenia lub asystolii, zwykle poprzedzone bradykardią, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków znieczulających. W układzie oddechowym mogą wystąpić ostra niewydolność oddechowa, bezdech i kaszel (często), a także hipoksja (≥1/1000 do <1/100).
agonista receptora opioidowego, anafilaksja, arytmia, asystolia, bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, depresja ośrodka oddechowego, drgawki, hipoksja, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nudności i wymioty, ostra niewydolność oddechowa, reakcja nadwrażliwości, remifentanyl, świąd, sztywność mięśni szkieletowych, tachykardia, tolerancja leku, uzależnienie od leku, wstrząs anafilaktyczny, zaparcie, zatrzymanie krążenia, zespół odstawienny, znieczulenie ogólne - Leksykon substancji czynnych
Remifentanyl – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Remifentanyl, silny opioid o bardzo szybkim ustępowaniu działania (resztkowa aktywność zanika w ciągu 5-10 minut po zakończeniu podawania), wymaga stosowania wyłącznie na oddziałach wyposażonych w sprzęt do monitorowania i wspomagania układu krążenia oraz oddechowego. Maksymalny czas podawania u pacjentów mechanicznie wentylowanych nie powinien przekraczać 3 dni ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa dłuższego stosowania. Przed zakończeniem wlewu remifentanylu konieczne jest wprowadzenie alternatywnych środków przeciwbólowych i sedatywnych, aby zapobiec hiperalgezji i niekorzystnym zmianom hemodynamicznym. Podawanie leku powinno być prowadzone przez personel z doświadczeniem w leczeniu działań niepożądanych opioidów, w tym resuscytacji oddechowej i krążeniowej.
antagonista receptora opioidowego, asystolia, benzodiazepina, blokada nerwowo-mięśniowa, bradykardia, depresja oddechowa, hiperalgezja, hipowolemia, lek przeciwcholinergiczny, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, oddział intensywnej terapii, opioid, receptor opioidowy μ, remifentanyl, sztywność mięśniowa, tachykardia, uzależnienie od opioidów, wentylacja mechaniczna, wentylacja wspomagana - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ultiva 5 mg
Remifentanyl (lek Ultiva) posiada bezwzględne przeciwwskazania obejmujące nadwrażliwość na substancję czynną oraz inne pochodne fentanylu, a także na substancje pomocnicze preparatu. Ze względu na zawartość glicyny, podanie zewnątrzoponowe i podpajęczynówkowe jest bezwzględnie przeciwwskazane z powodu ryzyka poważnych powikłań neurologicznych. Ponadto, remifentanyl nie może być stosowany jako jedyny środek do indukcji znieczulenia, a jedynie jako element znieczulenia złożonego. Preparat dostępny jest w formie liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu o stężeniu 1 mg/ml po odtworzeniu, w dawkach 1 mg, 2 mg i 5 mg, a niewłaściwe przygotowanie roztworu stanowi przeciwwskazanie do podania.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek, glicyna, indukcja znieczulenia, leki anestetyczne, opioidowe leki przeciwbólowe, pochodne fentanylu, podanie podpajęczynówkowe, podanie zewnątrzoponowe, powikłania neurologiczne, praktyka anestezjologiczna, procedury anestezjologiczne, proszek do sporządzania roztworu, remifentanyl, Ultiva, wstrząs anafilaktyczny, znieczulenie ogólne, znieczulenie złożone - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Remifentanil B. Braun 2 mg
Remifentanyl, silny opioidowy analgetyk, wykazuje istotny wpływ na funkcje poznawcze i motoryczne, co znacząco ogranicza zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów oraz obsługi maszyn. Preparat dostępny jest w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do wstrzykiwań, zawierającego 2 mg remifentanylu na fiolkę oraz 2 mg/ml po rozcieńczeniu. Lekarz ma obowiązek ocenić stan pacjenta po podaniu leku i zdecydować o momencie bezpiecznego powrotu do aktywności wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej, zwłaszcza w przypadku wczesnego wypisu ze szpitala po zabiegach z zastosowaniem remifentanylu i anestetyków.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek remifentanylu, depresja ośrodkowego układu nerwowego, funkcje poznawcze i motoryczne, koncentrat roztworu do wstrzykiwań, ograniczenia psychomotoryczne, opioidowy lek przeciwbólowy, remifentanyl, Remifentanyl B. Braun, sprawność psychomotoryczna, środek anestetyczny, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ultiva 1 mg
Ultiva (remifentanyl) jest wskazana do stosowania jako analgetyk w znieczuleniu ogólnym podczas zabiegów chirurgicznych, w tym szczególnie w kardiochirurgii, gdzie wymagana jest precyzyjna kontrola analgezji i stabilność hemodynamiczna. Lek znajduje zastosowanie zarówno w fazie indukcji, jak i podtrzymywania znieczulenia śródoperacyjnego. Ponadto, remifentanyl jest stosowany w bezpośrednim okresie pooperacyjnym jako terapia pomostowa, jednak wyłącznie u pacjentów pod ścisłą opieką medyczną, ze względu na jego krótki czas działania. W intensywnej terapii lek jest używany do sedacji i analgezji dorosłych pacjentów (≥18 lat) poddawanych wentylacji mechanicznej, umożliwiając szybkie dostosowanie dawkowania do zmieniających się potrzeb klinicznych.
analgezja śródoperacyjna, anestezjologia i intensywna terapia, ból pooperacyjny, chlorowodorek remifentanylu, lek analgetyczny, podtrzymywanie znieczulenia, proszek do sporządzania roztworu, remifentanyl, stabilność hemodynamiczna, wentylacja mechaniczna, wprowadzenie do znieczulenia, zabieg kardiochirurgiczny, znieczulenie i sedacja - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ultiva 2 mg
Przedawkowanie remifentanylu (substancji czynnej produktu Ultiva) prowadzi do nasilenia działań typowych dla silnych opioidów, przede wszystkim depresji ośrodka oddechowego, sztywności mięśniowej, niedociśnienia tętniczego oraz bradykardii. Ze względu na ultrakrótki czas działania remifentanylu, objawy przedawkowania pojawiają się głównie bezpośrednio po podaniu i ustępują zwykle w ciągu około 10 minut od zaprzestania podawania leku. Kluczowe jest natychmiastowe przerwanie podawania leku oraz zabezpieczenie drożności dróg oddechowych, a także wdrożenie wentylacji wspomaganej lub kontrolowanej z tlenem w celu przeciwdziałania depresji oddechowej. W przypadku sztywności mięśniowej wskazane jest podanie leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, a przy niedociśnieniu tętniczym – dożylna podaż płynów i leki wazopresyjne.
antagonista receptora opioidowego, bradykardia, depresja oddechowa, drożność dróg oddechowych, działanie farmakologiczne, farmakokinetyka remifentanylu, lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, lek wazopresyjny, nalokson, niedociśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hemodynamiczny, remifentanyl, silny opioid, sztywność mięśniowa, układ oddechowy, wentylacja kontrolowana, wentylacja wspomagana, zahamowanie ośrodka oddechowego