funkcja hematopoetyczna szpiku
Funkcja hematopoetyczna szpiku kostnego odnosi się do jego kluczowej roli w produkcji komórek krwi (hematopoeza). Szpik kostny czerwony stanowi główny narząd krwiotwórczy, w którym powstają wszystkie elementy morfotyczne krwi: erytrocyty, leukocyty i trombocyty.
W szpiku kostnym znajdują się hematopoetyczne komórki macierzyste (HSC), które mają zdolność do samoodnawiania oraz różnicowania się w kierunku poszczególnych linii komórkowych. Proces hematopoezy jest regulowany przez szereg cytokin i czynników wzrostu, takich jak erytropoetyna, czynniki stymulujące tworzenie kolonii (G-CSF, GM-CSF) czy trombopoetyna, które wpływają na proliferację i różnicowanie prekursorów komórkowych.
Zaburzenia funkcji hematopoetycznej szpiku mogą prowadzić do różnych chorób hematologicznych, takich jak niedokrwistości, leukopenie, małopłytkowości czy nowotwory układu krwiotwórczego. Diagnostyka tych zaburzeń obejmuje badanie morfologii krwi obwodowej, biopsję szpiku, badania cytogenetyczne i molekularne, które pozwalają na ocenę ilościową i jakościową komórek krwiotwórczych.
Funkcja hematopoetyczna szpiku zmienia się z wiekiem – u osób dorosłych aktywny hematopoetycznie szpik czerwony znajduje się głównie w kościach płaskich (żebra, mostek, kości miednicy, kręgi, czaszka), podczas gdy w kościach długich zostaje on zastąpiony przez szpik żółty, bogaty w komórki tłuszczowe. W sytuacjach zwiększonego zapotrzebowania na komórki krwi możliwa jest transformacja szpiku żółtego ponownie w szpik czerwony.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Detimedac 200 mg 200 mg
Przedawkowanie dakarbazyny (Detimedac) prowadzi do poważnej mielosupresji, której skutkiem może być aplazja szpiku, rozwijająca się do 2 tygodni po ekspozycji. Nadir leukocytów i płytek krwi, stanowiący krytyczne punkty hematologiczne, pojawia się z opóźnieniem do 4 tygodni, co wymaga długotrwałego i systematycznego monitorowania morfologii krwi. Wartości hematologiczne należy kontrolować codziennie lub co drugi dzień przez pierwsze 2 tygodnie, a następnie 2-3 razy w tygodniu przez kolejne 4-6 tygodni. Brak specyficznego antidotum podkreśla konieczność prewencji przedawkowania oraz wczesnej diagnostyki i leczenia powikłań.
aplazja szpiku, czynnik wzrostu komórek krwi, dakarbazyna, Detimedac, działanie mielosupresyjne, funkcja hematopoetyczna szpiku, G-CSF, morfologia krwi z rozmazem, pancytopenia, parametr hematologiczny, profilaktyka przeciwinfekcyjna, środek neutralizujący, terapia przeciwinfekcyjna, toksyczność hematologiczna, transfuzja preparatów krwiopochodnych, zahamowanie czynności szpiku kostnego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Carmustine Zentiva 100 mg
Lek Carmustine Zentiva (100 mg karmustyny w proszku oraz 3 ml rozpuszczalnika zawierającego 3,1125 g glikolu propylenowego) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na karmustynę, inne nitrozomoczniki lub składniki pomocnicze, w tym glikol propylenowy. Nie należy go stosować u osób z ciężką depresją szpiku kostnego, mielosupresją, ciężkimi schyłkowymi zaburzeniami czynności nerek, a także u dzieci i młodzieży ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Ponadto lek jest przeciwwskazany u kobiet karmiących, ze względu na ryzyko przenikania substancji czynnej do mleka matki i potencjalne działania toksyczne.
depresja szpiku kostnego, działanie mielosupresyjne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, funkcja hematopoetyczna szpiku, hepatotoksyczność, karmienie piersią, karmustyna, mielosupresja, monitorowanie funkcji nerek, nadwrażliwość na składniki preparatu, schyłkowa niewydolność nerek, substancja czynna, toksyczność leku, toksyczność płucna, upośledzenie funkcji szpiku kostnego, upośledzenie funkcji wątroby, zaburzenia hematologiczne