depresja maskowana

Depresja maskowana to szczególna postać depresji, w której typowe objawy afektywne, takie jak smutek czy przygnębienie, są zastąpione przez różnorodne dolegliwości somatyczne. Pacjenci z depresją maskowaną najczęściej zgłaszają bóle różnych części ciała, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, problemy ze snem, zmęczenie czy zawroty głowy, nie mając świadomości, że podłożem tych objawów jest zaburzenie depresyjne.

Rozpoznanie depresji maskowanej stanowi wyzwanie diagnostyczne, ponieważ pacjenci często trafiają najpierw do lekarzy różnych specjalności, a nie do psychiatry. Istotną wskazówką diagnostyczną może być nieskuteczność standardowego leczenia objawów somatycznych oraz brak nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych i obrazowych. Wywiad chorobowy nierzadko ujawnia obecność czynników stresogennych lub trudnych sytuacji życiowych poprzedzających wystąpienie dolegliwości.

Leczenie depresji maskowanej opiera się na podobnych zasadach jak w przypadku klasycznej depresji – obejmuje farmakoterapię (głównie leki przeciwdepresyjne) oraz psychoterapię. Szczególnie istotna jest edukacja pacjenta na temat psychosomatycznej natury jego dolegliwości, co może początkowo spotkać się z oporem. Skuteczne leczenie przyczynowe prowadzi zazwyczaj do ustąpienia zarówno objawów psychicznych, jak i somatycznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl