niezmielinizowane włókno C
Niezmielinizowane włókno C to rodzaj włókna nerwowego pozbawionego osłonki mielinowej, która zwykle otacza aksony. Te cienkię włókna, o średnicy 0,2-1,5 μm, przewodzą impulsy nerwowe znacznie wolniej (0,5-2 m/s) niż włókna zmielinizowane, co ma istotne znaczenie kliniczne.
Włókna C odpowiadają za przewodzenie bodźców bólowych (nocyceptywnych), termicznych oraz świądowych. Stanowią one około 70-80% wszystkich włókien aferentnych w nerwach obwodowych. Ich uszkodzenie może prowadzić do zaburzeń czucia temperatury i bólu, co obserwuje się w neuropatiach cukrzycowych czy przebiegu zakażenia wirusem HIV.
W diagnostyce uszkodzeń włókien C wykorzystuje się testy ilościowej oceny czucia (QST), termografię oraz biopsję skóry z oceną gęstości wewnątrznaskórkowych włókien nerwowych. Leki wpływające na przewodnictwo w tych włóknach mają zastosowanie w terapii bólu neuropatycznego, w tym kapsaicyna, która selektywnie działa na receptory TRPV1 obecne głównie na niezmielinizowanych włóknach C.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Synkopa wazowagalna – Patofizjologia i mechanizm
Synkopa wazowagalna jest najczęstszą formą omdlenia odruchowego, wynikającą z przejściowego globalnego niedokrwienia mózgu spowodowanego dysregulacją ciśnienia tętniczego i spadkiem mózgowego ciśnienia perfuzyjnego. Patofizjologia obejmuje złożony łuk odruchowy z częścią aferentną, aktywowaną przez bodźce takie jak stres czy ból, oraz częścią eferentną, prowadzącą do zwiększonej aktywności przywspółczulnej i wycofania współczulnej. W fazie przedomdleniowej obserwuje się spadek pojemności minutowej serca o 35-48% oraz wzrost oporu naczyniowego o 12-44% względem wartości wyjściowych, co skutkuje hipotensją i bradykardią, a w skrajnych przypadkach asystolią. Spektrum odpowiedzi hemodynamicznych obejmuje odpowiedź kardioinhibicyjną (znaczący spadek HR i kurczliwości) oraz wazodepresyjną (spadek ciśnienia tętniczego do nawet 80/20 mmHg bez istotnej zmiany HR), z dominacją mechanizmu zależną od wieku pacjenta.
angiotensyna, autonomiczny układ nerwowy, autoregulacja mózgowa, ciśnienie tętnicze, dysfagia, endogenny opioid, endotelina, endotelina-1, epinefryna, jądro pasma samotnego, kardioneuroablacja, katecholamina, kurczliwość serca, lewa komora, łuk odruchowy, mechanoreceptor, mózgowe ciśnienie perfuzyjne, napięcie naczyniowe, nerw błędny, neuropeptyd Y, niedociśnienie, niedokrwienie mózgu, niezmielinizowane włókno C, objętość wyrzutowa, odruch trójdzielno-sercowy, omdlenie odruchowe, omdlenie wazowagalne, opór naczyniowy, pojemność minutowa serca, renina, rozszerzenie naczyń, serotonina, stymulacja cholinergiczna, synkopa wazowagalna, systemowy opór naczyniowy, test pochyleniowy, wazopresyna, węzeł przedsionkowo-komorowy, węzeł zatokowy, zmienność rytmu serca - Leksykon chorób i schorzeń
Schwannomatosis – Objawy
Schwannomatoza to rzadka choroba charakteryzująca się obecnością mnogich, łagodnych guzów schwannoma w osłonkach nerwowych, manifestująca się głównie przewlekłym bólem neuropatycznym u około 68% pacjentów, często o różnorodnym charakterze (pulsujący, piekący, kłujący). Objawy neurologiczne obejmują parestezje, osłabienie i zanik mięśni, zaburzenia czucia oraz problemy z równowagą, zależne od lokalizacji guzów (np. kręgosłup, nerwy obwodowe, okolica miednicy, twarz, głowa). Schwannomatoza segmentalna dotyczy około 1/3 chorych, z guzami ograniczonymi do jednej części ciała. W przebiegu choroby obserwuje się zmniejszenie gęstości wewnątrznaskórkowych włókien nerwowych (IENFD), co wskazuje na neuropatię małych włókien, a bolesne guzy wydzielają czynniki uwrażliwiające neurony zwojów korzeni grzbietowych (DRG), co tłumaczy heterogeniczność i trudności w leczeniu bólu. Schwannomatoza różni się od NF2 brakiem obustronnych schwannom przedsionkowych i utraty słuchu, a także lepszym rokowaniem i normalną długością życia pacjentów.
ból kłujący, ból neuropatyczny, ból piekący, ból przeszywający, ból przewlekły, ból pulsujący, dysfagia, gwiaździak, lek przeciwbólowy, mutacja SMARCB1, nerwiak nerwu słuchowego, neurofibromatoza typu 2, neuropatia cienkich włókien, neuropatia małych włókien, niezmielinizowane włókno C, oponiak, osłabienie mięśni, osłonka nerwowa, parestezja, schwannoma, schwannoma przedsionkowy, schwannomatoza, szumy uszne, utrata słuchu, włókno nerwowe, wyściółczak, zaburzenia równowagi, zanik mięśni, zawroty głowy, zwieracz