miopatia posterydowa

Miopatia posterydowa to zaburzenie mięśniowe wywołane stosowaniem glikokortykosteroidów, które charakteryzuje się osłabieniem mięśni proksymalnych, zwłaszcza kończyn dolnych. Stanowi najczęstszą formę jatrogennego uszkodzenia mięśni, występującą u około 50% pacjentów przyjmujących przewlekle wysokie dawki steroidów.

Patomechanizm obejmuje zahamowanie syntezy białek mięśniowych, nasilenie katabolizmu białek, zmniejszenie objętości włókien mięśniowych typu II oraz zaburzenie funkcji mitochondriów. Klinicznie objawia się postępującym osłabieniem mięśni obręczy biodrowej, trudnościami we wstawaniu z pozycji siedzącej oraz wchodzeniu po schodach.

Czynnikami ryzyka rozwoju miopatii posterydowej są wysokie dawki steroidów (szczególnie powyżej 30 mg prednizonu/dobę), długotrwała terapia, jednoczesne stosowanie leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe oraz podeszły wiek pacjenta. Diagnostyka obejmuje badania biochemiczne (zwykle bez wzrostu kinazy kreatynowej), elektromiografię oraz biopsję mięśnia.

Leczenie polega przede wszystkim na redukcji dawki steroidów lub ich odstawieniu, jeśli to możliwe. Zastosowanie schematów oszczędzających steroidy, suplementacja witaminy D i wapnia oraz regularna aktywność fizyczna mogą zmniejszyć ryzyko rozwoju powikłań. Po odstawieniu steroidów objawy miopatii zwykle ustępują w ciągu kilku tygodni do miesięcy.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl