nawrót przekrwienia

Nawrót przekrwienia (ang. reperfusion injury) to zjawisko patofizjologiczne, w którym przywrócenie przepływu krwi do niedokrwionej tkanki prowadzi paradoksalnie do dodatkowego uszkodzenia komórek. Mechanizm ten obserwuje się najczęściej po przywróceniu ukrwienia w mięśniu sercowym, mózgu czy innych narządach, które wcześniej uległy niedokrwieniu.

U podłoża tego zjawiska leży złożony proces obejmujący stres oksydacyjny wywołany przez nagłe uwolnienie wolnych rodników tlenowych, aktywację kaskady zapalnej oraz zaburzenia w funkcjonowaniu mitochondriów. Nadmierna produkcja reaktywnych form tlenu powoduje peroksydację lipidów błon komórkowych, uszkodzenie DNA oraz białek strukturalnych i funkcjonalnych komórki.

Klinicznie, nawrót przekrwienia może manifestować się jako pogorszenie funkcji narządu pomimo skutecznej rewaskularyzacji, co ma szczególne znaczenie w terapii ostrych zespołów wieńcowych, udarów niedokrwiennych mózgu czy po przeszczepach narządów. Strategie terapeutyczne ukierunkowane na zmniejszenie uszkodzeń związanych z nawrotem przekrwienia obejmują hartowanie niedokrwienne, kontrolowaną reperfuzję oraz farmakoterapię z wykorzystaniem przeciwutleniaczy i leków przeciwzapalnych.

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl