efekt wazopresyjny

Efekt wazopresyjny odnosi się do zwiększenia ciśnienia tętniczego krwi poprzez skurcz mięśni gładkich naczyń krwionośnych (wazokonstrykcję). Jest to kluczowy mechanizm fizjologiczny, który pomaga w utrzymaniu odpowiedniego ciśnienia perfuzyjnego, szczególnie w stanach krytycznych jak wstrząs.

Głównym hormonem odpowiedzialnym za efekt wazopresyjny jest wazopresyna (hormon antydiuretyczny, ADH), ale podobne działanie wykazują również inne substancje endogenne, takie jak noradrenalina, adrenalina czy angiotensyna II. W praktyce klinicznej efekt wazopresyjny jest wywoływany farmakologicznie przy użyciu leków wazopresyjnych, które są niezbędne w leczeniu stanów hipotensji opornych na płynoterapię.

Leki o działaniu wazopresyjnym, takie jak noradrenalina, fenylefryna czy wazopresyna, są powszechnie stosowane na oddziałach intensywnej terapii w leczeniu wstrząsu septycznego, anafilaktycznego, kardiogennego oraz w innych stanach związanych z niestabilnością hemodynamiczną. Ich dawkowanie musi być ściśle kontrolowane, gdyż nadmierny efekt wazopresyjny może prowadzić do niedokrwienia tkanek obwodowych, uszkodzenia narządów i zaburzeń metabolicznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl