toksyczność glikozydu nasercowego

Toksyczność glikozydów nasercowych to zespół objawów wynikający z przedawkowania lub kumulacji w organizmie leków z grupy glikozydów nasercowych, takich jak digoksyna czy digitoksyna. Substancje te są stosowane w leczeniu niewydolności serca oraz niektórych zaburzeń rytmu serca, jednak mają wąski indeks terapeutyczny, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych.

Objawy toksyczności glikozydów nasercowych obejmują zaburzenia ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), układu nerwowego (zaburzenia widzenia, widzenie w kolorze żółto-zielonym, halucynacje, splątanie), oraz układu sercowo-naczyniowego (zaburzenia rytmu serca – najczęściej bradyarytmie, bloki przedsionkowo-komorowe, rzadziej tachyarytmie). Szczególnie niebezpieczne są zaburzenia rytmu serca, które mogą prowadzić do zatrzymania krążenia.

Czynniki zwiększające ryzyko toksyczności to zaburzenia elektrolitowe (zwłaszcza hipokaliemia, hipomagnezmia, hiperkalcemia), niewydolność nerek, podeszły wiek, jednoczesne stosowanie niektórych leków (np. amiodaronu, werapamilu, chinidyny) oraz choroby tarczycy. Diagnostyka opiera się na oznaczeniu stężenia glikozydu w surowicy oraz na charakterystycznych zmianach w EKG.

Leczenie toksyczności obejmuje odstawienie leku, korektę zaburzeń elektrolitowych, monitorowanie rytmu serca oraz w ciężkich przypadkach podanie swoistych przeciwciał (fragmenty Fab), które wiążą cząsteczki glikozydu, zmniejszając jego stężenie w surowicy. W przypadku zaburzeń rytmu serca mogą być konieczne dodatkowe interwencje, takie jak podanie atropiny lub czasowa stymulacja elektryczna serca.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Potassium Chloride 0,15% + Glucose 5% B. Braun 1,5 g/l + 55 g/l

Produkt leczniczy Potassium Chloride + Glucose B. Braun wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które wymagają ścisłego monitorowania parametrów klinicznych i laboratoryjnych, zwłaszcza stężenia potasu w surowicy. Szczególną uwagę należy zwrócić u pacjentów leczonych glikozydami nasercowymi (np. digoksyną), gdzie hiperkaliemia może osłabiać efekt terapeutyczny, a hipokaliemia zwiększa ryzyko toksyczności glikozydów. Jednoczesne stosowanie leków podwyższających stężenie potasu, takich jak diuretyki oszczędzające potas (spironolakton, triamteren), inhibitory ACE, sartany, NLPZ, leki immunosupresyjne (cyklosporyna, takrolimus) oraz suksametonium, wiąże się z wysokim ryzykiem hiperkaliemii i poważnych zaburzeń rytmu serca, co wymaga regularnego monitorowania potasemii i EKG. Z kolei leki nasilające wydalanie potasu (kortykotropina, kortykosteroidy, diuretyki pętlowe) mogą powodować hipokaliemię, co również wymaga korekty dawki potasu.
analog wazopresyny, antagonista receptora angiotensyny II, cyklofosfamid, cyklosporyna, desmopresyna, digoksyna, diuretyk oszczędzający potas, diuretyk pętlowy, działanie diuretyczne, glikozyd nasercowy, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatremia, ifosfamid, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja z alkoholem, karbamazepina, kortykosteroid, kortykotropina, lek hipolipemizujący, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek psychotropowy, lek zwiotczający mięśnie, metabolizm glukozy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, okskarbazepina, oksytocyna, sartan, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, spironolakton, suksametonium, takrolimus, terlipresyna, toksyczność glikozydu nasercowego, triamteren, wazopresyna, winkrystyna, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie glikemii, zaburzenie gospodarki potasowej, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Boldaloin 4,0 mg pochodnych hydroksyantracenu w przeliczeniu na barbaloinę+ 1,0 mg /tabletkę

Boldaloin, zawierający 4 mg pochodnych hydroksyantracenu (w przeliczeniu na barbaloinę) oraz 1 mg boldyny, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, zwłaszcza związane z gospodarką elektrolitową i ryzykiem hipokaliemii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z lekami moczopędnymi (pętlowymi i tiazydowymi), adrenokortykosteroidami oraz preparatami zawierającymi korzeń lukrecji, co może prowadzić do addytywnego obniżenia poziomu potasu w surowicy. Hipokaliemia może nasilać toksyczność glikozydów nasercowych oraz leków przeciwarytmicznych, przy czym jednoczesne stosowanie Boldaloinu z tymi ostatnimi jest przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko zagrażających życiu arytmii. Ponadto, łączenie Boldaloinu z innymi lekami przeczyszczającymi zwiększa ryzyko zaburzeń wodno-elektrolitowych i nasilenia działania przeczyszczającego.
adrenokortykosteroid, arytmia, barbaloina, biegunka, boldyna, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, działanie proarytmiczne, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, korzeń lukrecji, kurczowy ból brzucha, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeczyszczający, monitoring elektrolitów, pochodna hydroksyantracenu, poziom potasu, suplementacja potasu, toksyczność glikozydu nasercowego, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wodno-elektrolitowe

toksyczność glikozydu nasercowego

Powiązane wpisy

Interakcje leku – Potassium Chloride 0,15% + Glucose 5% B. Braun 1,5 g/l + 55 g/l

Interakcje leku – Boldaloin 4,0 mg pochodnych hydroksyantracenu w przeliczeniu na barbaloinę+ 1,0 mg /tabletkę