histerotomia
Histerotomia to zabieg chirurgiczny polegający na nacięciu ściany macicy. Jest to procedura wykonywana w różnych celach medycznych, najczęściej podczas cesarskiego cięcia, w celu umożliwienia wydobycia płodu z jamy macicy. Metoda wykonania nacięcia macicy może być różna – najczęściej stosuje się nacięcie poprzeczne w dolnym odcinku macicy (histerotomia poprzeczna), rzadziej nacięcie podłużne w trzonie macicy (histerotomia klasyczna).
Histerotomia może być również wykonywana w przypadku konieczności usunięcia mięśniaków macicy (miomektomia), podczas zabiegów związanych z niepłodnością lub w procedurach diagnostycznych. Rodzaj nacięcia ma istotne znaczenie dla dalszego przebiegu pooperacyjnego oraz dla przyszłych ciąż. Nacięcie poprzeczne w dolnym odcinku macicy wiąże się z mniejszym ryzykiem pęknięcia macicy w kolejnych ciążach w porównaniu do nacięcia klasycznego.
Procedura ta wymaga odpowiedniego znieczulenia (ogólnego lub regionalnego) i jest wykonywana w warunkach sali operacyjnej. Po zabiegu konieczne jest zszycie ściany macicy warstwowo, z użyciem odpowiednich szwów, co zapewnia prawidłowe gojenie i zmniejsza ryzyko powikłań. Powikłania po histerotomii mogą obejmować krwawienie, zakażenie, uszkodzenie sąsiednich narządów oraz, w przypadku ciąży, ryzyko rozejścia się blizny macicy w kolejnych ciążach.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Dane przedkliniczne dotyczące topiramatu wykazały brak toksycznego wpływu na płodność szczurów przy dawkach do 100 mg/kg/dobę, mimo objawów toksyczności u samic i samców już od 8 mg/kg/dobę. Topiramat wykazuje działanie teratogenne u myszy, szczurów i królików, z efektami zależnymi od dawki i gatunku. U myszy dawka 500 mg/kg/dobę powodowała zmniejszenie masy płodu i zahamowanie kostnienia szkieletu, a także wzrost liczby wad wrodzonych przy dawkach 20, 100 i 500 mg/kg/dobę. U szczurów dawki ≥400 mg/kg/dobę indukowały deformacje palców i kończyn, natomiast u królików dawka 120 mg/kg/dobę wywoływała deformacje żeber i kręgosłupa. W niższych dawkach obserwowano toksyczność u matek i zwiększoną śmiertelność płodów (np. królików przy dawce ≤35 mg/kg/dobę). Topiramat przenika przez barierę łożyskową i wpływa na zmniejszenie masy urodzeniowej oraz przyrostu masy ciała potomstwa karmionego przez matki leczone dawkami 20 lub 100 mg/kg/dobę.
bariera łożyska, deformacja kończyn, deformacja kręgosłupa, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, gęstość mineralna kości, hipertrofia zrazików wątrobowych, histerotomia, inhibitor anhydrazy węglanowej, kostnienie szkieletu, mutagenność, potencjał teratogenny, śmiertelność, toksyczność, toksyczność zarodkowo-płodowa, topiramat, Toramat, wada wrodzona -
Leksykon leków
Przedkliniczne badania topiramatu wykazały brak toksycznego wpływu na płodność samców i samic szczurów przy dawkach do 100 mg/kg/dobę, mimo występowania objawów toksyczności u rodziców już od 8 mg/kg/dobę. Lek wykazuje działanie teratogenne u myszy, szczurów i królików, manifestujące się m.in. zmniejszeniem masy płodu, zahamowaniem kostnienia szkieletu oraz deformacjami kończyn i kręgosłupa. Działania te obserwowano w dawkach od 20 mg/kg/dobę, z nasileniem przy wyższych dawkach (myszy: 20-500 mg/kg/dobę, szczury: ≥20 mg/kg/dobę, króliki: ≥10 mg/kg/dobę). Topiramat przenika przez barierę łożyskową i wpływa na rozwój potomstwa, powodując zmniejszoną wagę urodzeniową i zahamowanie przyrostu masy ciała młodych szczurów przy dawkach 20 i 100 mg/kg/dobę.
anhydraza węglanowa, badanie in vitro, badanie in vivo, bariera łożyskowa, deformacja kończyn, działanie teratogenne, genotoksyczność, gęstość mineralna kości, hipertrofia zrazików wątrobowych, histerotomia, inhibitor anhydrazy węglanowej, kostnienie szkieletu, mutagenność, potencjał genotoksyczny, rozwój reprodukcyjny, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność zarodkowa, wady wrodzone płodu -
Leksykon leków
Badania przedkliniczne topiramatu wykazały brak toksycznego wpływu na płodność szczurów przy dawkach do 100 mg/kg mc./dobę, mimo objawów toksyczności u rodziców już od 8 mg/kg mc./dobę. Lek wykazuje działanie teratogenne u myszy, szczurów i królików, manifestujące się m.in. zmniejszeniem masy płodu, zahamowaniem kostnienia szkieletu oraz deformacjami kończyn i kręgosłupa przy dawkach odpowiednio 20-500 mg/kg mc./dobę. U królików dawka 120 mg/kg mc./dobę indukowała deformacje żeber i kręgosłupa, a u szczurów i królików obserwowano toksyczność matczyną i płodową zależną od dawki. Warto podkreślić, że teratogenność topiramatu jest podobna do efektów inhibitorów anhydrazy węglanowej, które u ludzi nie powodują deformacji płodu.
anhydraza węglanowa, bariera łożyskowa, deformacja kończyn, działanie teratogenne, genotoksyczność, gęstość mineralna kości, hipertrofia zrazików wątrobowych, histerotomia, inhibitor anhydrazy węglanowej, mutagenność, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, toksyczność, toksyczność dawkozależna, toksyczność rozwojowa, topiramat, wada wrodzona, zahamowanie kostnienia -
Leksykon leków
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa topiramatu wykazały istotne działanie teratogenne u myszy, szczurów i królików, przy czym dawki wywołujące toksyczność u matki i płodu zaczynały się już od 8 mg/kg m.c./dobę (toksyczność u rodziców) i 10 mg/kg m.c./dobę (toksyczność u królików). U myszy dawka 500 mg/kg m.c./dobę powodowała zmniejszenie masy płodu, zahamowanie kostnienia szkieletu oraz wzrost liczby wad wrodzonych. U szczurów dawki ≥ 400 mg/kg m.c./dobę indukowały deformacje palców i kończyn, a u królików dawka 120 mg/kg m.c./dobę powodowała deformacje żeber i kręgosłupa. Pomimo toksyczności u osobników rodzicielskich, nie stwierdzono wpływu na płodność szczurów przy dawkach do 100 mg/kg m.c./dobę. Topiramatu nie wykazano działania genotoksycznego w badaniach in vitro i in vivo.
anhydraza węglanowa, badanie in vitro, badanie in vivo, bariera łożyskowa, deformacja kończyn, deformacja kręgosłupa, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, gęstość mineralna kości, hamowanie kostnienia szkieletu, hipertrofia zrazików wątrobowych, histerotomia, mutagenność, płodność, przedwczesne odstawienie, śmiertelność zarodka, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność rodzicielska, toksyczność rozwojowa, toksyczność zależna od dawki, topiramat, wada wrodzona, wpływ na rozród -
Leksykon leków
Badania przedkliniczne topiramatu wykazały brak toksycznego wpływu na płodność szczurów przy dawkach do 100 mg/kg mc/dobę, mimo występowania objawów toksyczności u rodziców już od 8 mg/kg mc/dobę. Lek wykazuje działanie teratogenne u myszy, szczurów i królików, manifestujące się m.in. zmniejszeniem masy płodu, hamowaniem kostnienia szkieletu oraz deformacjami kończyn i kręgosłupa. U myszy zwiększona częstość wad wrodzonych obserwowana była przy dawkach 20, 100 i 500 mg/kg mc/dobę, u szczurów toksyczność i teratogenność pojawiały się od 20 mg/kg mc/dobę, a u królików toksyczność u matek od 10 mg/kg mc/dobę, a u płodów od 35 mg/kg mc/dobę, z deformacjami żeber i kręgosłupa przy 120 mg/kg mc/dobę. Topiramat przenika przez barierę łożyskową u szczurów, co podkreśla ryzyko ekspozycji płodu. W badaniach rozwojowych u młodych szczurów (dawki do 300 mg/kg mc/dobę) zaobserwowano zahamowanie przyrostu masy ciała i hipertrofię zrazików wątrobowych, bez wpływu na rozwój kości, funkcje neurologiczne i reprodukcyjne.
bariera łożyskowa, działanie teratogenne, efekt teratogenny, gęstość mineralna kości, hamowanie kostnienia szkieletu, hipertrofia zrazików wątrobowych, histerotomia, inhibitor anhydrazy węglanowej, potencjał genotoksyczny, rozwój reprodukcyjny, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność płodności, toksyczność rozwojowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, topiramat, wada wrodzona płodu
