zaćma i jaskra

Zaćma i jaskra to dwie odrębne choroby oczu, które mogą prowadzić do upośledzenia widzenia, a w przypadku jaskry – nawet do nieodwracalnej ślepoty. Zaćma (cataracta) to zmętnienie soczewki oka, powodujące stopniowe pogorszenie ostrości widzenia. Jaskra (glaucoma) charakteryzuje się uszkodzeniem nerwu wzrokowego, najczęściej w wyniku podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Zaćma rozwija się najczęściej z wiekiem (zaćma starcza), ale może być również wrodzona lub wtórna do urazów, chorób oczu, chorób ogólnoustrojowych czy stosowania niektórych leków (np. steroidów). Objawy zaćmy obejmują pogorszenie ostrości widzenia, widzenie jak przez mgłę, problemy z widzeniem w nocy, zwiększoną wrażliwość na światło oraz zmianę w postrzeganiu kolorów. Jedyną skuteczną metodą leczenia zaćmy jest zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu zmętniałej soczewki i zastąpieniu jej sztuczną soczewką wewnątrzgałkową.

Jaskra może przebiegać w różnych postaciach, z których najczęstsze to jaskra pierwotna otwartego kąta oraz jaskra zamkniętego kąta. Jaskra otwartego kąta rozwija się powoli i bezobjawowo, podczas gdy jaskra zamkniętego kąta może objawiać się nagłym, silnym bólem oka, nudnościami, wymiotami i zaburzeniami widzenia, stanowiąc stan nagły w okulistyce. Leczenie jaskry obejmuje obniżanie ciśnienia wewnątrzgałkowego za pomocą kropli, procedur laserowych lub operacji chirurgicznych.

Współistnienie zaćmy i jaskry nie jest rzadkością, szczególnie u osób starszych. Leczenie obu chorób wymaga indywidualnego podejścia. W niektórych przypadkach operacja zaćmy może prowadzić do obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego, co jest korzystne dla pacjentów z jaskrą. Istnieją również procedury łączone, pozwalające na jednoczesne leczenie zaćmy i jaskry. Kluczowe znaczenie ma regularna kontrola okulistyczna, szczególnie u osób z czynnikami ryzyka rozwoju tych chorób.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl