histoplazmoza oczna
Histoplazmoza oczna to rzadkie, ale poważne powikłanie układowej infekcji grzybiczej wywołanej przez Histoplasma capsulatum, które dotyczy narządu wzroku. Choroba manifestuje się najczęściej w postaci zespołu histoplazmozy ocznej (POHS – presumed ocular histoplasmosis syndrome), charakteryzującego się obecnością obwodowych blizn siatkówki, plamek Dellena oraz neowaskularyzacji podsiatkówkowej w okolicy plamki żółtej.
Patogeneza histoplazmozy ocznej związana jest z reakcją immunologiczną organizmu na grzyba Histoplasma capsulatum, który pierwotnie zakaża płuca, a następnie może rozprzestrzeniać się drogą krwionośną do innych narządów, w tym oka. Choroba występuje głównie w endemicznych regionach występowania histoplazmozy, szczególnie w centralnych i wschodnich Stanach Zjednoczonych oraz niektórych obszarach Ameryki Łacińskiej.
Klinicznie histoplazmoza oczna może przebiegać bezobjawowo lub powodować poważne zaburzenia widzenia, zwłaszcza gdy zajęta jest okolica plamki żółtej. Diagnostyka opiera się na badaniu okulistycznym z wykorzystaniem oftalmoskopii, angiografii fluoresceinowej oraz optycznej koherentnej tomografii (OCT). Leczenie obejmuje terapię przeciwgrzybiczą w przypadkach aktywnej infekcji oraz metody hamowania neowaskularyzacji, takie jak iniekcje doszklistkowe leków anty-VEGF w przypadku powikłań naczyniowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Histoplazmoza – Etiologia i przyczyny
Histoplazmoza jest infekcją grzybiczą wywołaną przez dimorficzny grzyb Histoplasma capsulatum, który występuje w formie mycelialnej w środowisku (około 25°C) oraz drożdżakowej w organizmie człowieka (37°C). Zakażenie następuje przez inhalację mikrokonidiów o średnicy 2-5 μm, które po dotarciu do pęcherzyków płucnych przekształcają się w formę drożdżakową i są fagocytowane przez makrofagi, w których potrafią przetrwać, unikając mechanizmów obronnych gospodarza. Choroba jest endemiczna w dolinach rzek Ohio i Missisipi w USA, Ameryce Środkowej i Południowej, Afryce, Azji i Australii, a ryzyko zakażenia wzrasta przy ekspozycji zawodowej (rolnicy, pracownicy budowlani, speleolodzy) oraz u pacjentów z obniżoną odpornością (HIV/AIDS, immunosupresja). W obszarach endemicznych nawet 80-90% populacji może mieć kontakt z grzybem, a częstość występowania w USA wynosi około 6,1/100 000 mieszkańców.
badanie histopatologiczne, fagocytoza, forma mycelialna, grzyb dimorficzny, Histoplasma capsulatum, histoplazmoza afrykańska, histoplazmoza oczna, histoplazmoza płucna, infekcja grzybicza, inhibitor TNF-α, leczenie immunosupresyjne, limfocyt T CD4+, martwica serowata, ośrodkowy układ nerwowy, reaktywne formy tlenu, rozsiana histoplazmoza, zakażenie oportunistyczne, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zespół ocznej histoplazmozy, ziarniniak śródpiersia, ziarniniaki, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon chorób i schorzeń
Histoplazmoza – Diagnostyka i diagnoza
Histoplazmoza, wywoływana przez dimorficzny grzyb Histoplasma capsulatum, stanowi wyzwanie diagnostyczne ze względu na niespecyficzne objawy kliniczne, które mogą imitować inne infekcje, takie jak gruźlica czy bakteryjne zapalenie płuc. Diagnostyka opiera się na kompleksowej ocenie klinicznej, radiologicznej oraz laboratoryjnej, z uwzględnieniem wywiadu epidemiologicznego (np. ekspozycja na odchody ptaków lub nietoperzy, pobyt w rejonach endemicznych). Złotym standardem pozostaje hodowla grzyba z próbek klinicznych, jednak ze względu na długi czas inkubacji (2-6 tygodni) i wymogi BSL-3, coraz większe znaczenie zyskują testy wykrywające antygen Histoplasma, szczególnie w moczu (czułość 90-95% w postaci rozsianej) i surowicy (czułość 86-92%). Wykrywanie antygenu w obu tych materiałach jednocześnie zwiększa czułość diagnostyczną, co jest istotne zwłaszcza w ostrej płucnej postaci choroby (czułość około 83%).
angiografia fluoresceinowa, antybiotykoterapia empiryczna, badanie histopatologiczne, badanie serologiczne, bezpieczeństwo biologiczne, choroba grzybicza, Coccidioides immitis, gruźlica, grzyb dimorficzny, Histoplasma capsulatum, histoplazmoza, histoplazmoza oczna, histoplazmoza ośrodkowego układu nerwowego, hodowla mikrobiologiczna, immunodyfuzja, leczenie przeciwgrzybicze, limfadenopatia śródpiersia, optyczna koherentna tomografia, ostra płucna histoplazmoza, płukanie oskrzelowo-pęcherzykowe, płyn mózgowo-rdzeniowy, postać rozsiana, reakcja łańcuchowa polimerazy, rozsiana histoplazmoza, rtg klatki piersiowej, sekwencjonowanie DNA, test immunoenzymatyczny, test przepływu bocznego, test wiązania dopełniacza, tomografia komputerowa, wykrywanie antygenu, zapalenie płuc