niewidomy

Niewidomy to osoba, która całkowicie utraciła zdolność widzenia lub posiada jedynie minimalne poczucie światła, bez możliwości rozpoznawania kształtów czy przedmiotów. Ślepota może być wrodzona lub nabyta w wyniku chorób, urazów czy procesów degeneracyjnych. W medycynie ostrość wzroku u osoby niewidomej definiuje się jako V < 0,05 (według skali Snellena) lub jako pole widzenia ograniczone do mniej niż 10 stopni.

Przyczyny ślepoty są zróżnicowane i obejmują schorzenia takie jak zaćma, jaskra, retinopatia cukrzycowa, zwyrodnienie plamki żółtej związane z wiekiem (AMD), zapalenie błony naczyniowej oka, a także urazy mechaniczne, chemiczne lub związane z promieniowaniem. W krajach rozwijających się główną przyczyną pozostają nieleczone infekcje, natomiast w krajach rozwiniętych dominują choroby degeneracyjne siatkówki i jaskra.

Diagnostyka pacjenta niewidomego wymaga kompleksowego podejścia obejmującego badanie ostrości wzroku, ocenę pola widzenia, badanie dna oka, tomografię koherentną (OCT) oraz w wybranych przypadkach elektroretinografię (ERG). Istotna jest również ocena wpływu ślepoty na funkcjonowanie psychospołeczne pacjenta, co stanowi podstawę do wdrożenia odpowiedniego wsparcia rehabilitacyjnego.

Współczesne podejście do rehabilitacji osób niewidomych koncentruje się na rozwijaniu umiejętności wykorzystania pozostałych zmysłów, nauce poruszania się z białą laską lub psem przewodnikiem, a także zastosowaniu technologii asystujących, takich jak czytniki ekranu, urządzenia Braille’a czy aplikacje mobilne wykorzystujące dźwięk i wibracje. Prowadzone są również badania nad implantami siatkówki i systemami bionicznego widzenia, które w przyszłości mogą oferować częściowe przywrócenie funkcji wzrokowych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl