stan zapalny gałki ocznej

Stan zapalny gałki ocznej, określany jako zapalenie błony naczyniowej oka (uveitis), dotyczy środkowej warstwy oka obejmującej tęczówkę, ciało rzęskowe i naczyniówkę. Jest to poważny stan medyczny, który wymaga szybkiej diagnostyki i leczenia, aby zapobiec trwałemu uszkodzeniu wzroku.

Etiologia zapalenia gałki ocznej jest zróżnicowana i obejmuje przyczyny infekcyjne (bakterie, wirusy, grzyby, pasożyty), autoimmunologiczne (związane z chorobami układowymi jak sarkoidoza, choroba Behçeta, reumatoidalne zapalenie stawów), pourazowe oraz idiopatyczne. W zależności od lokalizacji procesu zapalnego wyróżnia się zapalenie przedniego odcinka błony naczyniowej (iritis), zapalenie pośredniego odcinka (pars planitis) oraz zapalenie tylnego odcinka (choroiditis).

Objawy stanu zapalnego gałki ocznej mogą obejmować: zaczerwienienie oka, ból, światłowstręt, zaburzenia widzenia, łzawienie oraz objawy ogólnoustrojowe w przypadku chorób układowych. Diagnostyka wymaga pełnego badania okulistycznego wraz z biomikroskopią, oftalmoskopią oraz często badaniami dodatkowymi jak OCT, angiografia fluoresceinowa czy badania laboratoryjne.

Leczenie zależy od przyczyny i nasilenia zapalenia. Podstawę terapii stanowią miejscowe i ogólnoustrojowe leki przeciwzapalne (kortykosteroidy), leki immunosupresyjne, a w przypadku etiologii infekcyjnej – odpowiednie antybiotyki, leki przeciwwirusowe lub przeciwgrzybicze. W przypadkach opornych na standardowe leczenie stosuje się nowoczesne terapie biologiczne.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl